ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Շուրջ երկու հազար տարիներ առաջ մարդկութիւնը կ՚ապրէր փոփոխական զարգացումներով լեցուն շրջան մը: Հրէաստանը դարձած էր Հռոմէական կայսրութեան նահանգներէն մէկը, որ իր քաղաքական որոշումները եւ ուղորդումները կը ստանար Կեսարիայէն՝ ուր կայք հաստատած էր երկրի նահանգապետը, իսկ Երուսաղէմի ներքին գործերը յանձնուած էին հրեաներուն, յատկապէս օրուան քահանայապետին:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Խնդիրը շատ խորքային է. այսօր Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին է այն միակ կառոյցը, որ տակաւին կը շարունակէ ազգայնութեամբ շնչել Հայաստանի մէջ:
Սա տակաւին սկիզբն է եւ այն ճղճիմութիւնն է, որով կը ղեկավարուի երկիրը՝ բաւարարելով անոր «հպարտ» քաղաքացիները, որոնք կարծես նախիրի վերածուած են՝ որպէս ժողովուրդ:
ՄՈՒՀԱՄՄԱՏ ԱԼ-ՄԱՂՈՒԹ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Անոնք որոնք միայն լուրջ գրականութեան, լուրջ թատրոնի, լուրջ հացի, լուրջ ուիսքիի, լուրջ ֆիլմերու եւ լուրջ ժամադրութիւններու մասին կը խօսին, իրականութեան մէջ գրական ասպարէզին վրայ ամենամեծ ծաղրածուներն են, որոնց կը պակսի միայն անշարժ գոյքի հմուտ մասնագէտ մը, ով կարենայ համոզել Զիատ Մաուլաուիին1, որպէսզի «Ալ Խայամ»2 թատրոնը վերջնականապէս իրենց յանձնէ…:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Հարցում. Առակաց 19.13-ին մէջ դարձեալ կը կարդանք. «Կնոջ կռիւները շարունակական կաթիլներու պէս են»: Ի՞նչ ըսել կ՚ուզէ առակագիրը:
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Մարդկային քաղաքակրթութեան ծագումէն ի վեր ամենակարեւոր դասաւորումներէն է ու նոյնիսկ կրնանք ըսել, վարչարարական ու տնտեսական առումներով, մեծ ընկերային նուաճումներէն կը համարուի ընկերային շերտերու, դասակարգերու ակամայ եւ ծրագրաւորուած ստեղծումը:
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Ամէն տարուայ նման, այս տարի եւս բազմաթիւ աստղագէտներու եւ աստղաբաններու 2024 տարուան յատուկ բազմաթիւ եւ տեսակաւոր կայքէջերու վրայ հրապարակուած գուշակութիւններն ու անոնց մասին զանազան կարծիք-տեսակէտները կարդալէ եւ ծանօթանալէ ետք, փորձեցինք մէկտեղել այդ բոլորը եւ համադրելէ ետք, մեր ընթերցողներուն հրամցնել անոնցմէ ամենէն հետաքրքրականը, ընդհանրականն ու յատկանշականը:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
2024-ը կը դիմաւորենք. 2023 տարին կը փակենք եւ կ՚ընդունինք նոր մը։ Բաւական ծանր օրագրութեամբ, մեծ հարցումներով ու սրդողումներով, ահերով, բայց մանաւանդ՝ պատերազմներով… Թերեւս այս տարիները պիտի յիշատակուին՝ որպէս պատերազմի տարիներ, ուր կորուստն ու մահը մեծագոյն ներկան են, իսկ մեծագոյն բացական է լուծումներու ճանապարհը։
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Նստած եմ տրտում, զուլալ է հոգիս,
քովս կը շնչէ ծառ մը դարաւոր,
միւս կողմէ սիրտս հուր կու տայ մտքիս,
եւ ես կը յորդիմ տանջանքով հզօր:
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Հինը գնաց: Ճամբեցինք: Արդէն նոր տարի է: Աշխարհն ալ, իր կարգին, հին տարին նետեց իր աղմկոտ պատմութեան խճողուած թանգարանին մէջ:
ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ
Ուսուցիչը երկրագունդի քարտէսին վրայ ովկիանոսները ցոյց տալով՝ աշակերտ մը քովը կը հրաւիրէ. «Փախստակա՛ն, դո՛ւ արի», ըսելով: Դասարանին ամենէն վերջին կարգի գրասեղանին ետին կծկուած աշակերտը ցուրտէն եւ լսածէն դողալով գրատախտակին կը մօտենայ եւ հերթաբար կը պատասխանէ ուսուցիչին՝ երկրագունդի քարտէսին վրայ մատնանշուած ովկիանոսներուն անունները ըսելով:
