Արխիւ

Հա­յաս­տա­նի Վար­չա­պետ Յո­վիկ Աբ­րա­հա­մեան ե­րէկ շփում­ներ ու­նե­ցաւ Փրա­կի մէջ, ուր ըն­դու­նուե­ցաւ Չե­խիոյ Վար­չա­պետ Պո­հուս­լաւ Սո­պոթ­քա­յի կող­մէ։ Այ­ցե­լու­թեան շրջագ­ծով ան մէկ­տե­ղուե­ցաւ նաեւ Չե­խիոյ Խորհր­դա­րա­նի նա­խա­գահ Եան Հա­մա­չէ­քի եւ այդ երկ­րի պե­տա­կան ա­ւա­գա­նիէն այլ զա­նա­զան դէմ­քե­րու հետ։

Ե­րե­ւա­նի «Ա­րա­մէ» պատ­կե­րաս­րա­հը պի­տի ցու­ցադ­րէ ֆրան­սա­հայ հռչա­կա­ւոր նկա­րիչ Ժան­սե­մի (Յով­հան­նէս Սէ­մէր­ճեան) ստեղ­ծա­գոր­ծու­թիւն­նե­րը։ Պատ­կե­րաս­րա­հի «Մաշ­տոց» մաս­նա­ճիւ­ղին մէջ նա­խա­տե­սուած է այս ցու­ցա­հան­դէ­սը։

Շիշ­լի մար­զա­կում­բի ճատ­րա­կի կազ­մը ա­խո­յեան հան­դի­սա­ցաւ Իս­թան­պու­լի ա­կումբ­նե­րու ա­ռաջ­նու­թեան շրջագ­ծով։ Գար­թա­լի քա­ղա­քա­պե­տու­թեան մար­զաս­րա­հին մէջ, 23-31 Մա­յիս թուա­կան­նե­րուն տե­ղի ու­նե­ցաւ մրցա­շար­քը, ո­րու ըն­թաց­քին շիշ­լի­ցի­նե­րը յաղ­թա­կան դուրս ե­կան ի­րենց բո­լոր հան­դի­պում­նե­րէն։

Ե­րէկ ե­րե­կո­յեան Սա­մա­թիոյ «Ա­ճա­ռեան» սրա­հին մէջ տե­ղի ու­նե­ցաւ Ա­ւե­տիս Ար­զու­մա­նի ման­տո­լի­նի դա­սըն­թաց­քին մաս­նա­կից փոք­րիկ­նե­րուն ե­րաժշ­տա­հան­դէ­սը, որ ստեղ­ծեց մեծ խան­դա­վա­ռու­թիւն։ Ա­ւե­տիս Ար­զու­մա­նի սա­նե­րը ան­ցեալ ե­ղա­նա­կին մեծ կար­գա­պա­հու­թիւ­նով ու ե­ռան­դով հե­տե­ւե­ցան ման­տո­լի­նի դա­սե­րուն, իսկ ե­րէ­կուան տա­րե­վեր­ջի հան­դի­սու­թիւ­նը ա­ռիթ հան­դի­սա­ցաւ, որ­պէս­զի ա­նոնք ի­րենց աշխ­ա­տան­քին ար­դիւն­քը ներ­կա­յաց­նեն բո­լո­րին։

Գալ­փաք­ճեան ըն­տա­նի­քը շա­բա­թա­վեր­ջին ապ­րե­ցաւ մեծ եր­ջան­կու­թիւն։ Այս­պէս, Թաք­սի­մի Ս. Յա­րու­թիւն ե­կե­ղեց­ւոյ մէջ տե­ղի ու­նե­ցաւ Ս. Մկրտու­թեան խորհր­դա­կա­տա­րու­թիւ­նը՝ ԺԱ­ՄԱ­ՆԱԿ-ի ըն­տա­նի­քի ե­րէց­նե­րէն, թեր­թիս սիւ­նա­կա­գիր Տ. Մաշ­տոց Քհնյ. Գալ­փաք­ճեա­նի սի­րա­սուն թոռ­նի­կին՝ Ա­րա-Ժո­զէֆ Գալ­փաք­ճեա­նի։

Հա­յաս­տա­նի Ու­ժա­նիւ­թի նա­խա­րար Ե­րուանդ Զա­խա­րեան յայ­տա­րա­րեց, որ վեր­ջին մէկ տա­րուան ըն­թաց­քին լուրջ աշ­խա­տանք կա­տա­րուած է երկ­րի ու­ժա­նիւ­թի անվ­տան­գու­թեան ուղ­ղու­թեամբ։ «Ար­մէնփ­րէս»ի հա­ղոր­դում­նե­րով, նա­խա­րա­րը տե­ղե­կա­ցուց, թէ վեր­ջին մէկ տա­րուան ըն­թաց­քին ու­ժա­նիւ­թի բնա­գա­ւա­ռէն ներս կա­տա­րուած աշ­խա­տանք­նե­րուն մեծ մա­սը ուղ­ղուած է ու­ժա­նիւ­թի անվ­տան­գու­թեան հա­յե­ցա­կար­գի հաս­տատ­ման։

Ե­րէկ, Ե­րե­ւա­նի մէջ տե­ղի ու­նե­ցաւ ֆրան­սա­ցի յայտ­նի նկա­րիչ ու քան­դա­կա­գործ Ժագ Սեր­ժէ­ֆի ցու­ցա­հան­դէ­սի բա­ցու­մը։ Հա­յաս­տա­նի Քա­ղա­քա­շի­նու­թեան նա­խա­րա­րու­թեան Ազ­գա­յին թան­գա­րան-կա­ճա­ռին մէջ կը ներ­կա­յա­ցուին իր ստեղ­ծա­գոր­ծու­թիւն­նե­րը։

Հալէպի շղթայազերծման վտանգը ներկայիս դարձած է սուրիահայութեան հիմնական մտահոգութեան առարկան:
Ներկայիս Լաթաքիան կը համարուի յարաբերաբար աւելի անվտանգ շրջան մը, շատեր արդէն մեկնած են այնտեղ, սակայն գլխաւոր հարցականներէն մին հետեւեալն է. ի՞նչ պիտի ըլլայ եթէ ընդդիմադիրները սկսին արշաւել դէպի ծովեզերք:

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Բնա­կան ե­րե­ւոյթ մըն է՝ մարդ, ընդ­հան­րա­պէս իր ու­շադ­րու­թիւ­նը կը կեդ­րո­նաց­նէ իր իսկ գոր­ծե­րուն «մե­ծու­թեան» ու «կա­րե­ւո­րու­թեան» վրայ եւ ինք­զինք «մե՛ծ» ու «կա­րե­ւո՛ր» անձ մը կը նկա­տէ։