Արխիւ

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Մարդկային բնաւորութեան ամենէն յայտնի արտայայտութիւններէն մէկն է՝ անյա՛գ ըլլալ՝ բաւարարութիւն, յագենալ չգիտցող կիրքերու գերին ըլլալ, անսահման եւ երբեմն ալ անկարելի փափաքներ ունենալ։ Կ՚ըսուի թէ մարդուն աչքը ծակ է՝ երբեք չի կշտանար, եւ նոյնիսկ որովայնը կշտանայ՝ աչքը չի կշտանար եւ անսահման, անհատնում պահանջներով միշտ աւելիին տիրանալ կ՚ուզէ։

Յ. ՊԱԼԵԱՆ

Մահը միշտ տխուր է: Մահեր կան, որոնք ընկերոջ, բարեկամի, այս պարագային՝ Ֆրանսայի հայկական համայնքին եւ ընդհանրապէս մեր ժողովուրդին համար, տխրութենէ անդին, կորուստի զօրաւոր զգացում մը կը յուշեն:

Հայկական բարեգործական ընդհանուր միութեան (ՀԲԸՄ) Փարիզի մէջ կազմակերպուած 90-րդ ընդհանուր ժողովի արձագանգները կը շարունակուին։ Ստորեւ կը ներկայացնենք այս մասին Փարիզի «Նոր Յառաջ» թերթին մէջ լոյս տեսած խմբագրականը՝ Ժիրայր Չոլաքեանի ստորագրութեամբ։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Ապրող բոլոր էակներու մէջ միայն մա՛րդն է որ ունի «ապագայի գիտակցութիւն»ը, որ հետեւանքն է իր բանաւոր միակ էակը ըլլալուն։ Արդարեւ, միւս բոլոր կենդանի՝ ապրող էակները չունին վաղուան մտահոգութիւնը, այսինքն ապագայի գիտակցութիւնը։

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Փետրուար ամիսը հարուստ է եկեղեցական տօներով:
ՓԵՏՐՈՒԱՐ 2-ին, Հայ Առաքելական եկեղեցին տօնեց Ս. Գրիգոր Աստուածաբանի յիշատակութեան օրը:

Հայաստանի նախագահ Արմէն Սարգսեան կը մասնակցի Միւնիխի Անվտանգութեան համաժողովի բացման:
Յառաջիկայ ամրան Շամոնիի «Մտքերու գագաթաժողով»ը առաջին անգամ տեղի պիտի ունենայ Երեւանի եւ Դիլիջանի մէջ:

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Պօղոս առաքեալին հետեւեալ տողերը՝ ուղղուած են թեսաղոնիկեցիներուն եւ անոնց ընդմէջէն բոլոր ժամանակներու քրիստոնեաներուն համար: Կը կարդանք. «Հօր Աստուծոյ առջեւ միշտ կը յիշենք՝ թէ ինչպէ՛ս կեանքի կը վերածէք ձեր հաւատքը, սէրէն մղուած կը ծառայէք ուրիշներուն եւ մեր Տիրոջ Յիսուս Քրիստոսին յուսալով՝ նեղութիւններու կը համբերէք» (Ա.Թս 1.3):

Թուրքիա, Ռուսաստան եւ Իրան միշտ հետամուտ՝ Սուրիոյ տագնապի յաղթահարման հեռանկարներուն:
Նախագահներ Էրտողան, Փութին եւ Ռուհանի այսօր Սոչիի մէջ բանակցութիւններ կը վարեն հրատապ հարցերու շուրջ:

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Մարդս ամբողջութիւնն է մարմնի, այսինքն ֆիզիքական էութեան, մտքի եւ հոգիի։ Մարմինը կ՚աճի սնունդով, իր լայն առումով՝ հացով, իսկ միտքը կը զարգանայ գիտութեամբ։ Եւ հոգին կ՚ազնուանայ հոգեւոր սնունդով։