Արխիւ

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Ինչ­պէս ը­սինք, ան­հա­տը «ա՛նձ» է եւ ինք­նու­թիւն կը ստա­նայ իր ա­նու­նով։ Մէկ խօս­քով մէ­կու մը ա­նու­նը «ի՛նք»ն է եւ ան­բա­ժան իր ինք­նու­թե­նէն։

Հա­յաս­տա­նի Սփիւռ­քի նա­խա­րար Հրա­նոյշ Յա­կո­բեան նա­խըն­թաց օր Ե­րե­ւա­նի մէջ հիւ­րըն­կա­լեց Դա­ւիթ եւ Նաթա­լի Գա­զան­ճեան ա­մո­լը։ Հարկ է նշել, որ Սու­րիոյ ներ­քին պա­տե­րազ­մէն խոյս տա­լով Հա­յաս­տան փո­խադ­րուած են Գա­զան­ճեան­նե­րը, ո­րոնց եր­կու որ­դի­նե­րը ծա­ռա­յու­թեան կո­չուած են Հայ­կա­կան զի­նեալ ու­ժե­րուն մօտ։ Սու­րիա­հայ այս ըն­տա­նի­քի զա­ւակ­նե­րուն հա­յոց բա­նա­կէն ներս ծա­ռա­յու­թեան անց­նի­լը վեր­ջին օ­րե­րուն ստեղ­ծած է լայն ար­ձա­գանգ։

Եւ­րո­խորհր­դա­րա­նի խորհր­դա­րա­նա­կան վե­հա­ժո­ղո­վի (ԵԽԽՎ) «Եւ­րո­պա­կան պահ­պա­նո­ղա­կան­ներ» խում­բի ղե­կա­վար Եան Լի­տըլ-Կրէյն­ճէր ե­րէկ շփում­ներ ու­նե­ցաւ Ե­րե­ւա­նի մէջ, ուր հիւ­րըն­կա­լուե­ցաւ ա­մե­նա­բարձր մա­կար­դա­կի վրայ։ Օ­րուան տե­ւո­ղու­թեան ան ըն­դու­նուե­ցաւ Հա­յաս­տա­նի Նա­խա­գահ Սերժ Սարգ­սեա­նի կող­մէ։

Գալֆաեան Տան հիմնադրութեան 150-ամեակին առթիւ երէկ կրօնական եւ աշխարհիկ աւանդական արարողութիւններ տեղի ունեցան Գումգաբուի մէջ:
Պատրիարքական Ընդհանուր Փոխանորդ Տ. Արամ Արքեպիսկոպոս Աթէշեան նախագահեց տօնակատարութիւններուն, որոնք համախմբեցին համայնքային շրջանակները:

Գո­հու­նա­կու­թեամբ վե­րա­հա­սու կ՚ըլ­լանք, թէ մեր ար­ժէ­քա­ւոր գիտ­նա­կան­նե­րէն Յով­հան­նէս Գա­մէր Քէօ­սէեան վեր­ջերս ար­ձա­նագ­րած է փայ­լուն նուա­ճում մը։ Ըստ Պա­քըր­գիւ­ղի Տա­տեան վար­ժա­րա­նի հիմ­նադ­րի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Փրոֆ. Ար­սէն Ար­շը­քի մե­զի փո­խան­ցած տե­ղե­կու­թիւն­նե­րուն, Պո­ղա­զի­չի հա­մալ­սա­րա­նի տոք­թո­րա­կա­նի բաժ­նի ու­սա­նող Յով­հան­նէս Գա­մէր Քէօ­սէեան պա­տուա­բեր մրցա­նա­կի մը ար­ժա­նա­ցած է CERN-ի կող­մէ։

ՆԱԹՕ-ի Խորհրդարանական վեհաժողովի նստաշրջանին շրջագծով լարուածութիւն:
Մեւլիւտ Չավուշօղլու խիստ պատասխան մը տուաւ Կորիւն Նահապետեանի հարցման:

Ա­մե­նայն Հա­յոց Տ.Տ. Գա­րե­գին Բ. Կա­թո­ղի­կո­սը այ­սօր եր­կօ­րեայ այ­ցե­լու­թիւն մը կու տայ Մոս­կուա։ Նո­րին Սրբու­թեան կ՚ըն­կե­րա­նան Մայր Ա­թոռ Սուրբ Էջ­միած­նի Ար­տա­քին յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րու եւ ա­րա­րո­ղա­կար­գի բաժ­նի տնօ­րէն Տ. Նա­թան Արք. Յով­հան­նի­սեան, Մի­ջե­կե­ղե­ցա­կան յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րու բաժ­նի տնօ­րէն Տ. Շա­հէ Ծ. Վրդ. Ա­նա­նեան, գա­ւա­զա­նա­կիր Տ. Ա­ղան Ա­բե­ղայ Երն­ջա­կեան եւ Տե­ղե­կա­տուու­թեան հա­մա­կար­գի տնօ­րէն Տ. Վահ­րամ Քհնյ. Մե­լի­քեան։

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Իւ­րա­քան­չիւր ան­հատ «ա՛նձ» մըն է իր ինք­նու­թեամբ եւ ա­մէն անձ ի՛նքն է իր ա­նու­նով։ Այս ի­մաս­տով, ա­նու­նը կը ներ­կա­յաց­նէ ան­ձը՝ իր ինք­նու­թեամբ, որ կը զա­նա­զա­նուի «ու­րիշ»նե­րէն եւ իր «նման»նե­րէն։ Ու­րեմն ա­նու­նը ան­ձին, ու­րիշ­նե­րէ ան­կախ ինք­նու­թեան մը ստու­գա­նի՛շն է։ Ա­նու­նը՝ մարդս կ՚ո­րո­շէ որ­պէս ա՛նձ, որ­պէս ի՛նք։

Պուլ­կա­րիոյ «Փեն» ա­կում­բի եւ Պուլ­կար գրող­նե­րու միու­թեան «Փլամք» ամ­սա­գի­րը, Հա­յաս­տա­նի ան­կա­խու­թեան 25-ա­մեա­կին ա­ռի­թով, իր աշ­նա­նա­յին հրա­տա­րա­կու­թիւ­նը ամ­բող­ջու­թեամբ պի­տի նուի­րէ հայ դա­սա­կան եւ ժա­մա­նա­կա­կից գրա­կա­նու­թեան՝ Մաշ­տո­ցէն եւ Նա­րե­կա­ցիէն մին­չեւ մեր օ­րե­րը: