ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹԻՒՆՆԵՐ…

Զգացումները լաւագոյն կերպով արտայայտելու գեղեցկաշուք միջոցն է բանաստեղծութիւնը։ Ոգեխօսութիւնը կամ ոգեհարցութիւնը հանդիսացած են գեղեցիկ միջոցներ, որոնք մարդս մտերիմ եւ ջերմ յարաբերութեան մէջ կը թողուն աշխարհէն հեռացող սիրելի հոգիներու հետ։

Ահաւասի՛կ, այս ուղղութեամբ, ստորեւ կը ներկայացնենք մեր սիրելի ընթերցող բարեկամներուն՝ ընտիր օրինակներ բանաստեղծներու բազմավաստակ եւ հոգեշահ գրիչներէն։

Բանաստեղծութիւնները կը ներկայացնենք հաւատարիմ մնալով իրենց ինքնատիպ եւ իւրայատուկ ձեւերուն…

«Արի՛, Հայոց ժողովո՛ւրդ, սիրտ արա՛ լսել Հայրիկի իմաստուն խօսքեր։

Ես կ՚ասեմ՝ քո բախտի անիւ չի դառնար, մինչեւ դու չսիրես միութիւն։ Պինդ կա՛ց քո պապենական լոյս հաւատքի մէջ. իժիր խուն արա՛ պահել քո օճախի լոյսն ու ճրագ։ Թէ չանես իմ ասածներ, դու կը լինիս էապէս խեղճ եւ տնանկ ու կը թափառիս աստանդական։

Հայրիկի օրհնութիւնից է՛ն ժամանակ չես մնար մահրում, երբ դու չես լինիր անառակ որդու պէս խեռ եւ անզգամ։

Հայրիկ կ՚աղօթէ քեզ համար, որ դու Աստուծոյ արեւի տակ լինիս օրհնուած տնով տեղով»։

ՀԱՅՐԻԿ

ԱՍՏՈՒԱ՜Ծ

Հայրենեաց յուշք սրտախորով
Ճմլին հոգիք հայրենավառք,
Դոյզն ինչ, Աստուա՜ծ, գութ ու գորով՝
Հայկեան տեւեն պատիւ եւ փառք։

ԽՈՐԷՆ ԵՊ. ՆԱՐ-ՊԷՅ

ԲԱԲԷ՜…

Փանթիռք թրթռունք տաւղեն համբոյր
Ըզհայրենեաց ողբոց լալօն.
Խնկոց, Բաբէ՜, կազդոյրք ոչ գոն,
Որք սրտից գօս եւեթ տան բոյր։

Հ. ՂԵՒՈՆԴ ԱԼԻՇԱՆ

ՊԱՆԴԽՏՈՂՆԵՐԻՆ

Ի՞նչ էք անում, ա՜յ խեղճ հայեր.
Որ երկրումը ցանկալի
Թողած անուշ օդն ու այեր
Դիմում էք գիրկն օտարի

*

Օտարն երբէք չի ճանաչում
Ձեր ցաւին էլ, կոծին էլ,
Օտար հողի ո՛չ մէկ խորքում
Հային չը պէտք կեանք սիրել։

ԳԱՄԱՌ-ՔԱԹԻՊԱ

 

Համն առել եմ աշխարհումը
Կեանքի ամէն խոր ցաւերին,
Գանգատ չարի իմ սրտումը,
Ալ երջանիկ է իմ հոգիս։

ԳԱԲՐԻԷԼ ԵՊ. ԱՅՎԱԶՈՎՍԿԻ

ՈՒԽՏ

Գընում են հա՛, գընում են
Շարա՜ն շարան երկըրից
Հայի որդիքը անշէն
Թողած տըներ հացալից։

*

Էլի բաւ չի՞, որ պանդուխտ
Ապրէք էսպէս չուառական.
Դէ՜հ, հայե՜ր, դուք արէք ուխտ
Սիրել յաւէտ Հայաստան։

ՐԱՖՖԻ

ՍՐԲԱԶԱՆ ԵՂԲՕՐՍ

Վըսեմ երազոց գիրկն անմահական,
Ոսկեհուռ խաչը պարզած կուրծքիդ Դուն,
Երգէ՜, աղօթէ՛, խոկա՜ յարաժամ,
Ու եղի՜ր ազգիդ հովիւ քաջարթուն։

ՊԵՏՐՈՍ ԴՈՒՐԵԱՆ

 

Թէ չը լինի
Աշխարհում լաց,
Մեզ կեանք էլի
Զը տար Աստուած։

ՐԱՖՖԻ

ՀՈՐԻԶՈՆԸ ՍԷՐ ԿՈՉԵՑԻՆ

Առանց շրջանակի նկար մըն էիր դուն
Ես՝ շրջանակ մը առանց նկարի

*

Օր մըն ալ
Զիրար գտանք
Միացանք
Լիացանք

*

«Մէկ» եղանք
«Մենք» եղանք
Վերացանք

*

Նոյն պահուն
Նոյն հորիզոնէն
Արեւի պէս
Ծագեցանք
Վերածնանք

*

Հորիզոնը սէր կոչեցին
Սէրը վերածնունդ

ԻԳՆԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

ԲԱՂՁԱՆՔՍ

Երազներս խունկ եւ ծաղիկ
Ինկան մութի քօղքին մէջ,
Մահը իջաւ հոգւոյս բաղձիկ
Խըլել սէրն իմ լուսառէջ։

*

Հապօ՜ն իղձով դեռ մշտայած
Ժպտիմ կեանքին անգամ մ՚ալ
Կուզե՜մ, կուզեմ. ո՜վ իմ Աստուած,
Նոր սէրերէ գինովնալ։

ՄԻՍԱՔ ՄԵԾԱՐԵՆՑ

Երանի՜ այս հոգեշահ գրիչներուն՝ յիշատակն արդարոց օրհնութեամբ եղիցի…

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Ապրիլ 21, 2026, Իսթանպուլ

Չորեքշաբթի, Ապրիլ 22, 2026