ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Ճնշիչ հանդուրժողականութիւնը ընդունումն է ընկերային եւ կառավարական գործադրութիւններու եւ քաղաքականութեան, որոնք կը սահմանափակեն ազատութիւնը բացարձակ ձեւով։ Ֆրանքֆուրթի դպրոցի տեսաբան, ընկերաբան եւ փիլիսոփայ Հերպերթ Մարքուզէ այս սահմանումը յօրինած է «Մաքուր հանդուրժողականութեան քննադատութիւն» (1965) գիրքին համար, զոր ան հեղինակած է Ռոպերթ Վոլֆի եւ Պերինկթըն Մուրի հետ։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Պոլսահայ գրող Մատթէոս Զարիֆեանի (1894-1924թթ.) նամակները անոր քերթուածներուն, օրագրութեան ու արձակ էջերուն հետ ամբողջութիւն կը կազմեն եւ նոյնպէս կը բացայայտեն բանաստեղծի նուրբ եւ անկեղծ էութիւնը։
ՀՐԱՉ ՉԻԼԻՆԿԻՐԵԱՆ
Սփիւռքը 21-րդ դարուն կերպարանափոխուած է, սակայն կառոյցները չեն յարմարած այդ փոփոխութեան:
Տեսլականի տէր, ուժեղ ղեկավարութեան պակասը կը համարուի համայնքներու կենսունակութեան գլխաւոր խոչընդոտը:
Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Անցեալ շաբաթ մեր սիրելի ընթերցողներուն ներկայացուցինք երանաշնորհ Բաբգէն Աթոռակից Կաթողիկոսի կեանքն ու գործունէութիւնը:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
«Պատանեկութիւն» (Adolescence) «Netflix»ի մէջ տարածուած արտասովոր արտադրութիւն մըն է, որ դիտողները կը մղէ անմիջականօրէն զգալ ամբողջ գործընթացը: Անգլիական քաղաքի մը մէջ ոստիկանները կը ձերբակալեն 13-ամեայ Ճէյմի Միլըրը՝ իր դասընկեր Քեթի Լենըրտի սպանութեան կասկածով։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Հայաստանի եօթ յառաջատար կրթական կառոյցներ միաւորուած եւ ստեղծած են «405 կրթական դաշինք» միասնական հարթակ մը՝ կրթական ոլորտի կառոյցներու փոխգործակցութեան եւ նոր կրթական ծրագիրներու իրականացման համար։
ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ
Եթէ առօրեայ գործ մը ունիք, գործեր, մէկէ աւելի պատասխանատուութիւններ, դպրոցական զաւակ մը, զաւակներ, առաւել եւս՝ նախակրթարանի դասարաններուն պատկանող աշակերտ մը, որ շատ յաճախ ձեզի լրջօրէն, ամենայն անկեղծութեամբ կը հարցնէ՝ ինչո՞ւ դպրոց պէտք է երթանք…
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Արեւմտահայ անուանի երաժիշտ, տաղանդաշատ խմբավար, յօրինող եւ երաժշտական-հասարակական գործիչ Բարսեղ Կանաչեանի հայրը զրկանքներու գինով որդիին համար գնած էր ջութակ մը, որ մինչեւ կեանքին վերջը անբաժան էր Կանաչեանէն։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Խտրականութիւնը բազմաթիւ հասարակութիւններէ ներս դարձած է (եւ ցաւօք, տակաւին) այնպիսի յատկանիշ մը, որ «բնական» կամ «բնածին» կը համարուի: Փաստօրէն, այս եզրակացութեան յանգած են որոշ հոգեբաններ, որոնք ուսումնասիրած են ներկայ եւ նախկին ժամանակներու մարդկային վարքերը:
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Ատափազարի յուշամատեանները կը պատմեն անհետացած հայկական այդ քաղաքին մասին, որ շէն եւ ծաղկուն հայաւան մըն էր։ Ներկայիս Թուրքիոյ հիւսիս-արեւմուտքի այդ բնակավայրը, ըստ պատմական աղբիւրներու, հիմնած են 14-րդ դարու վերջին Սեբաստիայէն գաղթած հայեր եւ իրենց առաջնորդի անունով զայն կոչած՝ Տօնիկաշէն
