ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Մարդիկ միշտ կ՚ունենան յարաբերութիւններու եւ մտերմութեան ձգտում: Այս ծարաւը կ՚ընդգծէ մարդկութեան պահանջը ընկերային կապերու համար եւ կրնայ ստիպել զանոնք որոնել յարաբերութիւններ, նոյնիսկ եթէ անոնք խուսափին ընկերային փոխազդեցութենէ։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Լոյս տեսած է Հայաստանի Ազգային գրադարանի պարբերական հրատարակութիւններէն ամենաերկարամեան՝ «Յիշարժան տարեթիւեր» օրացոյցը, որ լոյս կը տեսնէ 1947 թուականին: Այս հրատարակութիւնը միայն անունով օրացոյց է, զայն գիրքի մը բովանդակութեան չափ հարուստ նիւթ կը պարունակէ:
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Հայ մեծանուն գրող Եղիշէ Չարենցի տուն-թանգարանի հիմնադրման 60 եւ բացման 50-ամեայ յոբելեանները, որոնք կը լրանան այս տարի, կը նշանաւորուին նաեւ անծայրածիր անջրպետին մէջ։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Մեր այս յօդուածով կ՚եզրափակենք մեր խորհրդածութիւնները ընկերային ցանցերու մէջ ձեւաւորուած անձնաւորութիւններու եւ կերպարներու մասին։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Լեզուն բնութեան եւ հասարակութեան զարգացման պատմութեան ամենանշանակալից երեւոյթներէն մէկն է, առանց որու անհնար է պատկերացնել կեանքի ընթացքը: Լեզուն հետեւաբար նաեւ մարդու ամենակարեւոր նուաճումն է կենդանական աշխարհէն անջատուելու ճանապարհին:
Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Եղիա Տէմիրճիպաշեան, արեւմտահայ գրող, բանաստեղծ եւ փիլիսոփայ: Ծնած է 8 մայիս 1851-ին, Խասագիւղի մէջ, Պոլիս:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Կը շարունակենք մեր խորհրդածութիւնները ընկերային ցանցերու մէջ ձեւաւորուած անձնաւորութիւններու եւ կերպարներու մասին։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Ֆրանսայի Ազգային գրադարանի «Կալլիքա» թուային գրադարանը թուայնացուած եւ ազատ ընթերցման դրած է 1914 թուականին Պոլսոյ մէջ տպագրուած գիրք մը, որ կը կրէ «Յուշարձան Մ. Պէշիկթաշլեանի. Մեծ բանաստեղծին կեանքն ու գործը» եւ կը ներկայացնէ արեւմտահայ բանաստեղծ, թատերագիր Մկրտիչ Պէշիկթաշլեանը իբրեւ քերթող, հայրենասէր, ուսուցիչ, թատերագիր, եղբայրութեան քարոզիչ:
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Կարեւոր իր մըն է կշիռքը մեր կեանքին մէջ. կշիռքը՝ իր ֆիզիքական տեսքով, նաեւ՝ մտովի պատկերով…
Տարին կը սկսինք՝ ծանր ու թեթեւ ընելով անցած տարուայ կամ տարիներու իրադարձութիւնները, լաւ ու վատ դէպքերը, մտովի կը կշռենք անցածը, նաեւ՝ գալիք օրերն ու սպասուելիք դէպքերու յաջորդականութիւնը եւ միշտ մեր միտքերուն մէջ կ՚ունենանք անտեսանելի կշիռք մը…
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Դարեր առաջ Երուսաղէմի մէկ խուլ անկիւնը, պարզ ու պաղ քարայր մը յանկարծ ջերմացաւ: Այդ ջերմութիւնը տարբեր էր ուրիշ ջերմութիւններէ, որովհետեւ տակաւին մինչեւ այսօր այդ ջերմութիւնը կը զգան բոլոր անոնք, որոնք հաւատացին այդ ջերմութիւնը բերող Փրկիչին՝ Յիսուս Մանուկին:
