ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Սփիւռքի իսկութիւն, ինքնութեան խնդիրներ, Հայաստանի հետ կապ եւ տարբերութիւն, մտաւորականի դեր եւ ընելիք եւ ի վերջոյ՝ դարու հայու կերպար ու հայու ճակատագիր-ճամբորդութիւն։ Թող ներուի ինծի, որ Վահէի յիշատակը լոյսին բերող այս սիւնակով իրեն հետ իմ ունեցած մտերմութիւնս անգամ մըն ալ թուղթին տամ ու զինք առանց տիտղոսներու կոչեմ, պարզ, իր սիրած ձեւով՝ Վահէ:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Աղօթքը չէք գիտեր ինչու, շատերու համար տկարութեան եւ թուլութեան նշան է, այն ինչ, ճիշդ կերպով կատարուած աղօթքը զօրութեան աղբիւր է, չըսելու համար զօրութիւնն իսկ է:
Քրիստոնէական տարբեր երկիրներ տարբեր ժամանակներու տարբեր մօտեցում ունեցած են դպրոցներէ ներս աղօթելու կամ չաղօթելու երեւոյթին:
ՄՈՒՀԱՄՄԱՏ ԱԼ-ՄԱՂՈՒԹ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Այն օրէն ի վեր, երբ նախագահ ալ-Սատաթը գերեզմանէն ստանձնեց իշխանութիւնը եւ խոստացաւ իր երկրի համակիրներուն ազատութիւններ տալ, ոմանք լաւատեսութեամբ լեցուեցան եւ ըսին. «Թարմացանք»: Իսկ երբ նոյն խօսքին մէջ իր ընդդիմադիրներուն սպառնաց ըսելով, թէ պիտի ճզմէ զանոնք, բոլորը ըսին. «Կոտորուեցանք»:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Հարցում. Առակացի 23-րդ գլուխին մէջ կը կարդանք. «Որդեա՛կ իմ, լսէ՛ ու իմաստուն եղի՛ր եւ քու սիրտդ դէպի ուղիղ ճամբան շտկէ՛: Մի՛ ընկերանար գինեմոլներուն ու իրենց մարմինը մաշողներուն, վասնզի գինեմոլն ու շռայլը աղքատ կ՚ըլլան եւ շատ քունը՝ պատռտած հանդերձներ կը հագցնէ» (Առ 23.19-21):
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Դարձեալ ես ինծի հետ հաշտ չեմ: Շուարած եմ: Կարծես բան մը նորէն փլած է հոգիիս մէջ, բազմախաւ տառապանքի նման: Որովհետեւ, ազգային ալեկոծութիւններն ու մեր երազանքները կեանքի սովորական հոլովոյթը դժուարացուցած են:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
22-24 հոկտեմբերին Քազանի մէջ նախատեսուած գագաթաժողովը միջազգային հետաքրքրութեան առարկայ:
BRICS-ը կը համախմբէ երկիրներ, որոնք կրնան պայմանաւորել հրատապ օրակարգի խնդիրները՝ բոլոր բարդ ծալքերով:
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Հալէպի Քառասուն Մանուկ եկեղեցին իր զանազան նկարներով՝ մանաւանդ «դրախտ-դժոխք ու քաւարան»ով մանկութեան դպրոցիս անբաժան մասը մնացին եւ երբ աւարտեցինք նախակրթարանը եւ մուտք գործեցինք երկրորդական Քարէն Եփփէ ազգային ճեմարանը, այդ նկարն ալ հեռու մնալով եկեղեցիին հետ, կը քաշէր զիս։
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Ծնող-զաւակ յարաբերութիւնները Արեւելքի մեր ընկերութեան, մեր մշակոյթին մէջ տակաւին կենսական են ու կարեւոր, որովհետեւ տակաւին ծնող-զաւակ, զաւակ-ծնող փոխկապակցութիւն մը գոյութիւն ունի, եւ երկու կողմերը զիրար սիրելու, զիրար յարգելու եւ իրարու պարտաւորութիւններու գիտակցութիւնն ու հակումը ունին:
ՇՆՈՒՏԱ Գ. ՀԱՅՐԱՊԵՏ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Հարցում. Եթէ մարդ մը առանջին կանգնի եւ Տէրունական աղօթքը աղօթէ. արդեօք պէ՞տք է ըսէ. «Հայր իմ, որ երկինքն ես (փոխանակ Հայր մեր ըսելու)…»: Եւ այսպէս միւս խնդրանքներն ալ եզակի՞ պէտք է ըսէ:
ՄՈՒՀԱՄՄԱՏ ԱԼ-ՄԱՂՈՒԹ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Արաբ քաղաքացի մը. բժիշկ, ձգէ ամէն ինչ ձեռքէդ եւ լսէ զիս:
Բժիշկը. իսկ այս հիւանդնե՞րը, որ քեզմէ առաջ եկած են:
Քաղաքացին. ես անոնց անունով կը խօսիմ, մեր բոլոր հիւանդութիւնները, երազները եւ յուսախաբութիւնները նոյնանման են:
