ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Մարդ արարածը տարօրինակ սովորութիւն մը ունի․ իր կեանքը կը փնտռէ այն ժամանակներուն մէջ, որոնք այլեւս գոյութիւն չունին կամ դեռ գոյութիւն չեն ունեցած։ Ան յաճախ կը վերադառնայ երէկին՝ վերլուծելու, թէ ի՛նչ եղաւ, ինչո՛ւ այդպէս եղաւ, ի՛նչ պէտք է ըսէր կամ ինչպէ՛ս պէտք է վարուէր, եթէ ժամանակը ետ դառնար։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Օգոստոսը Թուխ Մանուկներու աշխարհին մէջ առանձնայատուկ ամիս մըն է։ Տարուան այս շրջանին, երբ Հայ Առաքելական Եկեղեցին կը նշէ Ս. Աստուածածնի Վերափոխման տօնը, հայկական տարբեր բնակավայրերու մէջ Ս. Աստուածածին եկեղեցիներու ուխտերու կողքին դարերէ ի վեր պահպանուած է նաեւ Թուխ Մանուկներ ուխտի երթալու աւանդութիւնը։
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Մայրիկ Սուրբ Աստուածածինի վերափոխման տօնը միշտ առիթ հանդիսացած է եւ կը շարունակէ հանդիսանալ մտածել իգական սեռի կարեւոր դերակատարութեան մասին՝ մարդկային կեանքէն ներս:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Եթէ ամէն մարդ ամէն գիշեր, քնանալէ առաջ, իր մտքէն անցընէր այդ օրուան բոլոր պատահարները եւ մտածէր, թէ անոնցմէ որո՛նք սխալ էին, ո՛վ գիտէ՝ աշխարհը որքա՜ն գեղեցիկ եւ ապրուելու արժանի վայր մը պիտի ըլլար։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Հայ ժողովուրդի պատմութեան ամենաօրհասական պահերուն Սուրբ Էջմիածնը դադրած է զուտ հոգեւոր կեդրոն ըլլալէ եւ դարձած է ազգային դիմադրութեան, հեռատեսութեան եւ հաւաքական յիշողութեան պահպանման առանցքը։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Մարդու կեանքին մէջ վիշտը հիւր մըն է, որ դուռը թակելէ առաջ երբեք չի հարցներ՝ պատրաստ ե՞ս զինք ընդունելու։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Հայ գրատպութեան պատմութիւնը դարերու երկար ճանապարհ անցած է՝ առաջին հայ տպագիր գիրքերէն մինչեւ ժամանակակից հրատարակչութիւն եւ տպագրական նորարարութիւններ։
ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ
Հայաստանի նորագոյն հանրապետութեան կարեւորագոյն տարեդարձներէն մէկը եղաւ օգոստոսի 8-ը: Ի՛նչ խօսք, մեր վարչապետը շնորհաւորեց հանրապետութեան քաղաքացիները եւ ուղերձ մը յղեց անոնց:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Ազգերու պատմութեան ընթացքին բազմաթիւ են այն պարագաները, դէպքերն ու իրադարձութիւնները, երբ արտաքին թշնամիները պատճառ դարձած են ծանր կորուստներու, սակայն, աւելի վտանգաւոր եղած են եւ են ա՛յն ախտերը, զորս ներսէն կը քայքայեն ժողովուրդը։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Ներկայիս թուային աշխարհի ամենէն վտանգաւոր երեւոյթներէն մէկը սուտ լուրը չէ միայն, այլեւ այն պատրանքը, թէ հասարակութիւնը ինքնաբուխ կերպով կը մտածէ, կը հաւատայ կամ կը պահանջէ որոշ բաներ։
