Արխիւ

Հան­րա­պե­տու­թեան նա­խա­գահ Րէ­ճէպ Թայ­յիպ Էր­տո­ղան ծա­ւա­լուն հար­ցազ­րոյց մը տուաւ «Էլ Ճե­զի­րէ» հե­ռուս­տա­կա­յա­նին։ Ան այս առ­թիւ յայ­տա­րա­րեց, որ Թուր­քիոյ մէջ նա­խա­գա­հա­կան դրու­թեան հաս­տա­տուե­լուն կողմ­նա­կից է՝ հնա­րա­ւո­րու­թիւն ըն­ձե­ռե­լու հա­մար երկ­րի ա­ւե­լի ա­րագ բար­գա­ւաճ­ման։ 
«Ա­նա­տո­լու» գոր­ծա­կա­լու­թեան հա­ղոր­դում­նե­րով, յի­շեալ հար­ցազ­րոյ­ցին մէջ Էր­տո­ղան ման­րա­մաս­նօ­րէն անդ­րա­դար­ձաւ նաեւ տա­րած­քաշր­ջա­նա­յին ի­րա­դար­ձու­թիւն­նե­րուն։

ՇՈՒՇԻԿ ՄԱՒԻՍԱԳԱԼԵԱՆ

Այս տա­րի Հայաստանի մայրաքաղաքը՝ Ե­րե­ւա­նը դար­ձաւ 2798 տա­րե­կան:

«Վար­դա­գոյն քա­ղաք»ը բո­լորս կը դիւ­թէ իր ճար­տա­րա­պե­տա­կան կո­թող­նե­րով, սառ­նո­րակ ջու­րով, հիւ­րըն­կալ բնա­կիչ­նե­րով եւ մա­նա­ւանդ՝ դէ­պի Ա­րա­րատ իր զար­մա­նա­լի դիր­քով:

Հա­յաս­տա­նի ճօ­ճուող յու­շա­սիւ­նը, որ յայտ­նի է նաեւ Գա­ւա­զան ա­նուամբ, միջ­նա­դա­րեան ճար­տա­րա­պե­տա­կան ե­զա­կի կա­ռոյց մըն է:  Ան կա­ռու­ցուած է 904 թուա­կա­նին Տա­թե­ւի վա­նա­կան հա­մա­լի­րի բա­կին մէջ:

Հա­յաս­տա­նի Նա­խա­գահ Սերժ Սարգ­սեան ե­րէկ Ա­պու Տա­պիի մէջ ա­մե­նա­բարձր մա­կար­դա­կի վրայ շփում­ներ ու­նե­ցաւ՝ դէ­պի Ա­րա­բա­կան Միա­ցեալ Է­մի­րու­թիւն­ներ ձեռ­նար­կած պաշ­տօ­նա­կան այ­ցե­լու­թեան շրջագ­ծով։ Ան տե­սակ­ցե­ցաւ Ա­պու Տա­պիի Է­մի­րու­թեան թա­գա­ժա­ռանգ, Ա­րա­բա­կան Միա­ցեալ Է­մի­րու­թիւն­նե­րու զի­նեալ ու­ժե­րու գլխա­ւոր հրա­մա­նա­տա­րի տե­ղա­կալ Շէյխ Մու­համ­մէտ Պին Զա­յիտ Էլ Նա­հեա­նի եւ այլ բարձ­րաս­տի­ճան պաշ­տօ­նա­տար­նե­րու հետ։

ԱՄՆ-ի ընտրութիւններուն արդիւնքը կը բնորոշէ համայն աշխարհի օրակարգը:
Անգարա Տանըլտ Թրամփը շնորհաւորելու ժամանակ կրկնեց Ֆեթհուլլահ Կիւլէնի արտայանձնման սպասումը:

TÜYAP-ի Պէյ­լիք­տիւ­զի­ւի հա­մա­լի­րէն ներս այս շա­բա­թա­վեր­ջին պի­տի բա­ցուի Իս­թան­պու­լի 35-րդ գիր­քի տօ­նա­վա­ճա­ռը, որ պի­տի շա­րու­նա­կուի մին­չեւ Նո­յեմ­բե­րի 20-ը։ Տօ­նա­վա­ճա­ռին այս տա­րի եւս կը մաս­նակ­ցի «Ա­րաս» հրա­տա­րակ­չու­թիւ­նը, ո­րու տա­ղա­ւա­րը պի­տի գտնուի հա­մա­լի­րի եր­րորդ սրա­հէն ներս՝ 603 D։

ՍԱՐ­ԳԻՍ ՓՈ­ՇՕՂ­ԼԵԱՆ

Բա­ռե­րու սէ­րը... բա­ռեր կան, ո­րոնք սի­րե­լի են ե­ղած. բայց պէտք է ը­սել, որ գրե­թէ ա­մէն բառ սի­րե­լի է, նա­յած ե՞րբ, ո՞ւր, ինչ­պէ՞ս, ին­չո՞ւ, ո­րո՞ւն եւ ո՞ւր կը գոր­ծա­ծենք զայն:

Տեսակցեցաւ՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Հայաստանի Գիտութիւններու ազգային ակադեմիոյ Պատմութեան կաճառի տնօրէնը Պոլիսէն Երեւան վերադարձին իր տպաւորութիւնները բաժնեց ԺԱՄԱՆԱԿ օրաթերթին հետ:
Ակադեմիկոս Աշոտ Մելքոնեան. «Ինծի համար հետաքրքրական երեւոյթ էր՝ Հրանդ Տինքի անուամբ կոչուած հայաստանցի երախաներուն դպրոցը»:

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Երբ մէ­կու մը մա­սին ընդ­հա­նուր գա­ղա­փար մը կազ­մել կ՚ու­զենք, ո­րո­շում մը տա­լու հա­մար ա­նոր մա­սին, պէտք է դի­տենք զայն ո՛չ միայն իր խօս­քե­րով, այլ մա­նա­ւանդ իր գոր­ծե­րով, իր ամ­բողջ կեան­քով։ Ա­սոր հա­մար երբ կը դի­տենք, պէտք է նա­յինք ո՛չ միայն մարմ­նա­կան աչ­քով, այլ նաեւ՝ հո­գիի աչ­քով։ Ուս­տի խօս­քին քա­նա­կը չէ՛ կա­րե­ւո­րը, այլ ո­գին՝ որ կը ստեղ­ծէ ա­նոր իս­կա­կան ար­ժէ­քը։