Արխիւ

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

​Ի­նը տա­րի. եւ Հրանդ կը սպա­սէ ար­դա­րու­թեան:
Մեր օ­րագ­րու­թեան մէջ 19 Յու­նուա­րը դար­ձաւ Հրան­դի օր եւ ա­մէն տա­րի պահ մը լռե­ցինք ու վեր­յի­շե­ցինք ա­նոր մեծ ան­կու­մը:

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

Սի­րե­լի՜ ըն­թեր­ցող բա­րե­կամ­ներ, ե­կէ՛ք այ­սօր ա­ռա­կով մը սկսինք մեր խորհր­դա­ծու­թիւն­նե­րուն։ Ա­ռա­կը կը պատ­մէ Սմբատ Սար­կա­ւագ Խա­նուէ­լեան՝ ուր գե­ղե­ցիկ եւ ի­մաս­տա­լից կեր­պով կը նկա­րագ­րէ «եր­ջան­կու­թիւն»ը։

ՆԱ­ՐԷ ԳԱ­ԼԵՄ­ՔԷ­ՐԵԱՆ

19-րդ դա­րուն աղ­ջիկ­նե­րը տղոց հա­ւա­սար ու­սում չէին ստա­նար: Հա­րուստ­նե­րու աղ­ջիկ­նե­րը քիչ մը հա­յե­րէ­նի եւ քիչ մըն ալ ֆրան­սե­րէ­նի անձ­նա­կան դա­սեր կ’առ­նէին, իսկ աղ­քատ­նե­րը ա­տոնց­մէ ալ զրկուած էին:

Թաք­սի­մի Ս. Յա­րու­թիւն ե­կե­ղեց­ւոյ մէջ ե­րէկ բիւր յար­գան­քով ո­գե­կո­չուե­ցան բա­րե­յի­շա­տակ Յով­հան­նէս եւ Մկրտիչ Է­սաեան հա­րա­զատ­նե­րը, ո­րոնք յա­րա­կից Է­սաեան վար­ժա­րա­նի հիմ­նա­դիր­ներն են։ Այս առ­թիւ Է­սաեա­նի ըն­տա­նի­քը հեր­թա­կան ան­գամ իր խո­նար­հու­մը բե­րաւ հիմ­նա­դիր հա­րա­զատ­նե­րու բա­րի յի­շա­տա­կին առ­ջեւ ու վե­րա­նո­րո­գեց ա­նոնց նկատ­մամբ ե­րախ­տա­գի­տա­կան զգա­ցում­նե­րը։

Տ. Արամ Արքեպիսկոպոս Աթէշեան Գումգաբուի մէջ անդրադարձաւ շարք մը հրատապ համայնքային հարցերու:
«Յովակիմ 1461» նորահաստատ հիմնարկի պաշտօնական վաւերացումը վերջնականօրէն ապահովուեցաւ: Պատրիարքարանը անվճար պիտի կատարէ մէկ քահանայով յուղարկաւորութիւններն ու մկրտութիւնները: Ընդհանուր Փոխանորդը կը խոստանայ կրթաթոշակներ:

Հա­յաս­տա­նի Ար­տա­քին գոր­ծոց նա­խա­րար Ե­դուարդ Նալ­պան­տեան այ­սօր կ՚այ­ցե­լէ Պրիւք­սէլ։ Ե­րե­ւա­նի պաշ­տօ­նա­կան աղ­բիւր­նե­րու հա­ղոր­դում­նե­րով, ան մաս­նակ­ցու­թիւն կը բե­րէ Հա­յաս­տան-Եւ­րո­միու­թիւն խոր­հուր­դի 16-րդ նիս­տին։

«Այ­րըն­թը» հրա­տա­րակ­-չա­տու­նը վեր­ջերս լոյս ըն­ծա­յած է «Քե­շիշին թո­րուն­­լա­րը» գիր­քը, ո­րու հե­ղի­նակն է Քեա­զըմ Կիւն­տո­ղան։ Շա­բա­թա­վեր­ջին, Բան­կալթիի մէջ, «Galeri Birzamanlar»ի եր­դի­քին տակ շնոր­հան­դէս մը տե­ղի ու­նե­ցաւ այս գիր­քին շուրջ, ո­րու նիւ­թը կը վե­րա­բե­րի Տեր­սի­մի եւ շրջա­կայ­քի հայ­կա­կան հետ­քե­րուն եւ ան­ցեա­լին այն­տեղ բնա­կած հա­յու­թեան։

«Փակ սահմանի երկխօսութիւն» փաստավաւերագրական ժապաւէնի թրքերէն տարբերակին առաջին ցուցադրութիւնը՝ Պատմութեան հիմնարկէն ներս:
Տիգրան Պասկեւիչեան. «Ֆիլմի արտադրական ստեղծագործական աշխատանքին բոլոր մասնակիցները կը բաժնէին այն հասարակաց համոզումը, թէ Թուրքիոյ եւ Հայաստանի միջեւ առկայ բոլոր հարցերուն համար լուծումներ կրնան գտնուիլ միջպետական հարթութեան վրայ երկխօսութեան մը միջոցաւ:

Գալ­ֆաեան Տան խումբ մը ա­շա­կերտ­ներ ե­րէկ խմբագ­րա­տունս այ­ցե­լե­ցին, ի­րենց տնօ­րէ­նու­հիին եւ ու­սուց­չու­հի­նե­րուն ըն­կե­րակ­ցու­թեամբ։ Փոք­րիկ­նե­րը փու­թա­ցած էին շնոր­հա­ւո­րե­լու ԺԱ­ՄԱ­ՆԱԿ-ի ըն­տա­նի­քին Նոր տա­րին եւ Ս. Ծնուն­դը։ Ա­նոնց այ­ցե­լու­թիւ­նով խմբագ­րա­տանս մէջ իս­կա­պէս ստեղ­ծուե­ցաւ տօ­նա­կան մթնո­լորտ մը։