Արխիւ

Հին սփիւռ­քը երբ դեռ կլա­նուած էր իր հին խն­­դիր­նե­րով, աշ­խար­հի հո­րի­զո­նին վրայ ու­րուագ­ծուե­ցաւ նոր սփիւռք մը՝ իր նոր հար­ցե­րով ու նոր մար­տահ­րա­ւէր­նե­րով:

Հա­յաս­տա­նէն խորհր­դա­րա­նա­կան պա­տուի­րա­կու­թիւն մը ներ­կա­յիս կ՚այ­ցե­լէ Իս­րա­յէլ։ «Ար­մէնփ­րէս»ի հա­ղոր­դում­նե­րով, պա­տուի­րա­կու­թիւ­նը կը գլխա­ւո­րէ Հա­յաս­տա­նի Ազ­գա­յին ժո­ղո­վի ար­տա­քին յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րու մշտա­կան յանձ­նա­ժո­ղո­վի նա­խա­գահ Ար­տակ Զա­քա­րեան։

Թուր­քիոյ Հայ Կա­թո­ղի­կէ Հա­սա­րա­կու­թեան Վի­ճա­կա­ւոր Տ. Լե­ւոն Արք. Զէ­քիեան վեր­ջերս այ­ցե­լեց մայ­րա­քա­ղաք Ան­գա­րա։ Ինչ­պէս հա­ղոր­դած էինք, ան Չան­քա­յա­յի ա­պա­րան­քին մէջ հան­դի­պում մը ու­նե­ցած էր Փոխ-վար­չա­պետ Նու­ման Քուր­թուլ­մու­շի հետ։

Տիար­պա­քը­րի մէջ ե­րէկ տե­ղի ու­նե­ցաւ ա­հա­բեկ­չա­կան ցա­ւա­լի դէպք մը, ո­րու հե­տե­ւան­քով չորս ոս­տի­կան նա­հա­տա­կուե­ցաւ։ Քա­ղա­քի Սուր գա­ւա­ռա­կէն ներս ՓՔՔ­-ա­կան ա­հա­բե­կիչ­նե­րու թի­րա­խը դար­ձաւ ոս­տի­կա­նա­կան ինք­նա­շարժ մը։

Տոց. Թորոս Ալճան գրասենեակէն ներս ջերմօրէն հիւրընկալեց Արսէն Աւագեանը:
Սիրալիր տեսակցութեան ընթացքին շօշափուեցան փոքրամասնութիւններու ընդհանուր խնդիրները:

Ֆէ­րի­գիւ­ղի Ս. Վար­դա­նանց Դպրաց Դաս-երգ­չա­խում­բը այս ա­ռա­ւօտ մեկ­նե­ցաւ Սուրբ Ե­րու­սա­ղէմ։ Դպրաց դա­սու նա­խա­գահ Տ. Թա­թուլ Ծ. Վրդ. Ա­նու­շեա­նի կող­մէ կը գլխա­ւո­րուի խում­բը, որ կը բաղ­կա­նայ շուրջ վաթ­սուն հո­գիէ։

Ա­մե­նայն Հա­յոց Տ.Տ. Գա­րե­գին Բ. Կա­թո­ղի­կո­սը շա­բա­թա­վեր­ջին Մայր Ա­թոռ Սուրբ Էջ­միած­նի մէջ պար­գե­ւատ­րեց Տ. Փա­ռէն Արք. Ա­ւե­տի­քեա­նը։ Մայր Տա­ճա­րի մէջ մա­տու­ցուած Ս. Պա­տա­րա­գի ըն­թաց­քին Վե­հա­փառ Հայ­րա­պե­տը ա­նոր շնոր­հեց Հա­յաս­տա­նեայց Ա­ռա­քե­լա­կան Ե­կե­ղեց­ւոյ «Ս. Գրի­գոր Լու­սա­ւո­րիչ» պա­տուոյ բարձ­րա­գոյն շքան­շա­նը՝ գնա­հա­տե­լով ա­նոր վաս­տակն ու տա­րի­նե­րու ծա­ռա­յու­թիւ­նը Հայ Ե­կե­ղեց­ւոյ ան­դաս­տա­նէն ներս։

ՊԵ­ՏԻԿ

Ին­ծի հա­մար այ­սօր մեծ մտա­հո­գու­թիւն դար­ձած է այն ի­րա­վի­ճա­կը, որ այ­լեւս հա­յե­րէ­նը սրըն­թաց նա­հան­ջի մէջ է: Այ­լեւս շատ սո­վո­րա­կան է «բա­րեւ»ի տեղ լսել «պոն­ժուր» կամ «հայ», նոյ­նիսկ սո­վո­րա­կան դար­ձած «ցատ­քե­ցայ»՝ փո­խան «ցատ­քե­ցի», իսկ ա­ւե­լի ա­նըն­դու­նե­լին, երբ մեր հայ­կա­կան ռա­տիօ-հա­ղոր­դում­նե­րը ըլ­լան շատ սա­հուն ըն­թեր­ցում­ներ, բայց եր­բեք հայ­կա­կան հա­րա­զատ ա­ռո­գա­նու­թեամբ:

Բե­մադ­րիչ, դե­րա­սան Յով­հան­նէս Հել­վա­ճեան իր թա­տե­րա­խումբը հիմ­նեց 13 Ապ­րիլ 1977-ին եւ նոյն ամ­սուան 24-ին մկրտեց զայն «Կո­մի­տաս» ա­նու­նով: