Արխիւ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Հին քաղաքակրթութիւնը կը հաւատար, որ ներդաշնակ ու համերաշխ հասարակութիւն մը սկիզբ կ՚առնէ յարգալիր ու սիրալիր ընտանիքէն. ընտանեկան պարտաւորութիւնն ու ընտանեկան կեանքին մէջ խոր յարգանք ունեցող զաւակներ, հասարակութեան համար ալ լաւ օրինակ դառնալով՝ լաւ միջավայր կը ստեղծեն:

Հայաստանի արտաքին գործոց նախարար Արարատ Միրզոյեան երէկ Օսլոյի մէջ տեսակցեցաւ Նորվեկիոյ արտաքին գործոց նախարար Պարթ Էյտէնի հետ։ Երկու նախարարները ունեցան առանձնազրոյց մը, որմէ վերջ գլխաւորեցին պատուիրակութիւններու բանակցութիւնները, նաեւ սարքեցին մամլոյ ասուլիս մը։

Երեւանի մօտ Իրանի դեսպան Մեհտի Սոպհանի յայտարարեց, որ իր երկիրը ըմբռնումով կը մօտենայ Հայաստանէ ներս Եւրոմիութեան դիտորդներու ներկայութեան։

Արտաքին գործոց նախարար Հաքան Ֆիտան երէկ հեռախօսազրոյց մը ունեցաւ Ռուսաստանի արտաքին գործոց նախարար Սերկէյ Լաւրովի հետ։

Լրագրութիւնը, ըստ էութեան, կ՚ընկալուի՝ որպէս հարցում տալու արհեստ։ Ճիշդ հարցադրումը ի յայտ կը բերէ նաեւ լրագրսղի տուեալ նիւթի տիրապետման խորքը, ենթակային ու խնդրին նկատմամբ առառրկայական դիրքաւորումով հանդերձ։

Պատրիարքական Աթոռը երէկ հանդէս եկաւ յայտարարութեամբ մը։ Թրքահայ ազգային-եկեղեցական կեանքէն ներս ամօթալի գայթակղութեան մը վերածուած՝ համայնքային հաստատութիւններու ի նպաստ նուիրահաւաքման համակարգի կացութեան կը վերաբերի այս յայտարարութիւնը, որ երէկ յետմիջօրէի ժամերուն թողարկուեցաւ Գումգաբուէն։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Ընդունելով հանդերձ, թէ Հայաստան շատ կանուխէն ունեցած է իր առաջին հրեայ քարոզիչները կամ առաքեալները՝ որոնք ուղղակի կամ անցողակի եկած եւ աւետարանած են Քրիստոսի կրօնը, ընդունելով այդ, պէտք է նկատի առնել նաեւ, թէ Հայաստանի շրջակայ երկիրներն ալ կրնային ունեցած ըլլալ իրենց ազդեցութիւնը։

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Յաճախ կը լսենք կամ կը կարդանք հետեւեալ արտայայտութիւնը, թէ «պատմութիւնը ինքզինք կը կրկնէ», եւ ոմանք ալ ցաւով կ՚արձանագրեն, թէ «մեր ազգը դժբախտաբար պատմութենէն դասեր չի՛ քաղեր եւ ամէն անգամ նոյն սխալին մէջ կ՚իյնայ»: 

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Այո, հին ժամանակ նահապետական կարգով հայրը տան բացարձակ հեղինակութիւնն էր, սակայն իր ուսերուն ունէր կարեւոր պաշտօն մը (ինչ որ այսօր եւս կը շարունակուի). մեր օրերուն շեշտը աւելիով կը դրուի մայրերուն իրենց զաւակներուն փոխանցած դաստիարակութեան մասին (որովհետեւ մայր մը իր զաւակին հետ շատ աւելի ժամանակ կ՚անցնէ՝ քան հայր մը), սակայն, հին մշակոյթին մէջ շատ կարեւոր էր հօր ներկայութիւնը դաստիարակութեան մէջ, որովհետեւ բարձրագոյն հեղինակութիւն ըլլալով անոր ներդրումը շատ աւելի մեծ ու կարեւոր էր: