ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Ի յիշատակ հոգելոյս Հայր Պօղոս ծայրագոյն վարդապետ Արիսի, որ ժամանակին ուսում ստացած էր Պոլսոյ մէջ:
Վախճանէն ի վեր անցած 65 տարիները իսկապէս անզօր կը մնան՝ անոր անձնազոհ սէրը ստուերի տակ թողելու համար:
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Լիբանանը՝ այդ փոքր, բայց անսահման խորք ունեցող երկիրը, դարեր շարունակ եղած է քաղաքակրթութիւններու խաչմերուկ, մշակոյթներու հանդիպման վայր եւ պատմութեան կենդանի թանգարան։
ՅԱԿՈԲ ՏԻՒՆԵԱՅԵԱՆ
24 մարտը թէ՛ ծննդեան տարեդարձի եւ թէ մահուան յիշատակի օրն է այն մեծ երախտաւորին, տիտանեան հայուն, որ կը կոչուի Սիմոն Օվէի Սիմոնեան (Այնթապ, 24 մարտ 1914 - Պէյրութ, 24 մարտ 1986):
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Գրեթէ բոլոր հասարակութիւնները միշտ զանազան կարծիքներու եւ մտածումներու վրայ հիմնուած են։ Մարդը կը մտածէ, կը հարցնէ, կը վիճի եւ երբեմն ալ կը մերժէ այն, ինչ որ իրեն կը ներկայացուի որպէս «ճշմարտութիւն»։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Զէյթունը հայոց պատմութեան մէջ կը ներկայանայ իբրեւ եզակի երեւոյթ մը, ուր լեռնային խստաշունչ պայմաններուն մէջ կերտուած է տոկունութիւն, հաւատք եւ ինքնութիւն։ Դարեր շարունակ այս փոքրիկ գաւառը եղած է այն վայրերէն մէկը, ուր հայ մարդը իր գոյութիւնը պահպանած է ներքին կազմակերպուածութեամբ եւ հոգեւոր ամուր կռուաններով։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Մեր սեղաններուն է «Յիշարժան տարեթիւեր» օրացոյցի 2026 թուականի հրատարակութիւնը։
Նշանաւոր դէպքերու մասին նշումներ, անուանի մարդոց ծննդեան օրեր եւ այլ կարեւոր իրադարձութիւններու մասին տեղեկութիւններ պարունակող այս գրքոյկը Հայաստանի Ազգային գրադարանի պարբերական հրատարակութիւններուն մէջ ամենաերկարամեան է։
ՅԱԿՈԲ ՏԻՒՆԵԱՅԵԱՆ
20 մարտին, իր սիրաբորբ ու սիրավէր երգերովը ոսկեշղթայ ժամանակներու աշխարհը լեցուցած, իր յուզումնավառ քնարովը համամարդկային սէր ու խաղաղութիւն արարած եւ աշուղական երգ-մեղեդիներու անզուգական վարպետներէն Գուսան Շերամ (Գրիգոր Տալեան Կարապետի՝ բուն անունով, Ալեքսանտրապոլ, 20 մարտ 1857 - Երեւան, 3 յուլիս 1938):
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Եւրոպայի քաղաքական եւ մշակութային գլխաւոր կեդրոններէն մէկուն՝ Սթրազպուրկի մէջ, վերջերս տեղի ունեցաւ խորհրդանշական եւ նշանակալի մշակութային իրադարձութիւն մը, որուն արձագանգը դուրս եկաւ սովորական մշակութային ձեռնարկի սահմաններէն։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Երբեմն մարդ կու գայ այն զգացումին, թէ կեանքը իրականութեան մէջ ծանր ու հաստատ բան մը չէ, այլ՝ մեղմ ու անցողիկ երազ մը։ Ամէն ինչ կը սկսի, կը փայլի կարճ ժամանակ մը, ապա կամաց-կամաց կը խամրի՝ ինչպէս առաւօտեան լոյսին մէջ անհետացող երազները։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Անցեալի մեր բարքերը միայն ծիսակատարութիւն չէին, այլեւ մարդու կեանքը կանոնաւորող, անոր հոգին ու վարքը ձեւաւորող խոր արմատներ ունեցող սովորութիւններ։ Ահա «Մարաշահայ բարքեր» գրութիւնը՝ Հայր Եփրեմ վարդապետ Տէր-Ղազարեանէն՝ շարադրուած սիրոյ եւ կարօտի անհուն զգացումներով…
