Ընկերա-մշակութային

ՅՈՎՀԱՆՆԷՍ ԱՅՎԱԶՈՎՍՔԻԻ ՆԿԱՐԻՉ ԺԱՌԱՆԳՈՐԴՆԵՐԸ

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Հետաքրքրական եւ արժէքաւոր ուսումնասիրութիւն մը կատարած է արուեստաբան, գեղանկարիչ, «Խաչատուր Աբովեան» մանկավարժական համալսարանի Գեղարուեստական կրթութեան կաճառի ղեկավար Արա Յակոբեան

ՎԱՀԱՆ ԹԷՔԷԵԱՆ՝ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹԵԱՆ ԻՇԽԱՆ

ՅԱԿՈԲ ՏԻՒՆԵԱՅԵԱՆ

4 ապրիլը յիշատակի օրն է հայ քերթողութեան գագաթներէն, արուեստագէտ սերունդի մեծագոյն բանաստեղծներէն մէկուն՝ Բանաստեղծութեան իշխան Վահան Թէքէանի (Պոլիս, Օրթագիւղ կամ Միջագիւղ թաղամաս, 21 յունուար 1878 - Գահիրէ, 4 ապրիլ 1945)

ԱՐՀԵՍՏԱԿԱՆ ԲԱՆԱԿԱՆՈՒԹԻՒՆԸ ՀԱԿԱՄԱՐՏՈՒԹԵԱՆ ՄԷՋ - ՄԱՐԴԿՈՒԹԻՒՆԸ ՀՍԿՈՂՈՒԹԵԱՆ ՏԱԿ ՊԱՀԵԼԸ

ՆԱՐԷ ԳԱԼԵՄՔԷՐԵԱՆ

ՄԱԿ-ի կայքէջը անցեալ տարեվերջին հրապարակեց մտահոգութիւն մը՝ պատերազմներու, հակամարտութիւններու առընչուած, արծարծելով արհեստական բանականութեան (ԱԲ) վերապահուած դերակատարութիւնը մարդկութիւնը հակակշռելու ջանքերուն մէջ: 

ԳԻՐՔ ԿԱՐԴԱԼՈՒ ՍՈՎՈՐՈՒԹԻՒՆԸ ԿՐՆԱ՞Յ ԼՐԱՆԱԼ

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Գիրք կարդալու սովորութիւնը մարդկային մշակոյթի ամենահին ու ամենախոր արմատներով երեւոյթներէն մէկն է։ Ժամանակները կը փոխուին, արհեստագիտութիւնը կը զարգանայ, մարդոց առօրեան կը դառնայ աւելի արագ եւ բազմաբարդ, բայց գիրքը կը մնայ անփոխարինելի ընկեր մը։ 

ՄԵԾԵՐԸ ԿԸ ՀԵՌԱՆԱՆ, ԴԱՇՏԸ Կ՚ԱՄԱՅԱՆԱՅ… ՄԵՐ ԺԱՄԱՆԱԿՆԵՐՈՒ ԱԿԱՆԱՒՈՐ ԼԵԶՈՒԱԲԱՆ ՈՒ ՀԱՅԱԳԷՏ ՊԵՏՐՈՍ ՊԵՏԻՐԵԱՆԻ ՅԻՇԱՏԱԿԻՆ

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Օրերս կեանքէն հեռացաւ մեր ժամանակներու ամենախոշոր հայ լեզուաբանը, մեծ հայերէնագէտ, բառարանագիր եւ ուսուցիչ Պետրոս Սարգիսի Պետիրեանը։ Այս շաբթուայ մէջ՝ ապրիլի 7-ին, պիտի լրանար անոր 95-ամեակը։

ՃԱՆՉՆԱՆՔ ՅԱՐՈՒԹԵԱՆ ԶՕՐՈՒԹԻՒՆԸ

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Տէր Յիսուս Քրիստոս Իր երկրաւոր առաքելութեան աւարտին ինչպէս նախապէս յայտնած էր Իր աշակերտներուն, թէ անօրէն հրեաներուն ձեռքը պիտի մատնուի, պիտի չարչարուի, պիտի խաչուի եւ թաղուի, սակայն երրորդ օրը յարութիւն պիտի առնէ, Իր խօսքերը արդէն իրականացած են եւ Տէր Յիսուս հրաշափառապէս յարութիւն առած է մեռելներէն, մեզի՝ մարդոց տալով այն անկորնչելի յոյսն ու վստահութիւնը, թէ մենք եւս յարութիւն պիտի առնենք, եթէ ընթանանք Իր ճամբաներով, եթէ հետեւինք Իր օրինակին:

ԶԱՏԻԿ Է…

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ

Կրկին Զատիկ է… ի՜նչ լաւ: Տօն… եւ ուրախութիւն: 
Եւ այս առթիւ ու ինքնածին, բառերուս եւ տողերուս նոր շունչ տալ կ՚ուզեմ ու այս ձեւով ու բաւական երկար մտածելով, կը փորձեմ տարբեր իմաստ տալ կեանքին:

ԿԱՐՕՏ ԱՆՑԵԱԼԻ…

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Սուրբ Զատիկը՝ Յարութեան լուսաւոր տօնը, ամէն տարի մեզ կը մօտեցնէ ո՛չ միայն հաւատքի եւ յոյսի վերանորոգման, այլեւ ներքին ապրումներու այն խոր աշխարհին, ուր անցեալի քաղցր յուշերը կը խառնուին ներկայի զգացումներուն՝ յաճախ մեզ մղելով խորհելու, թէ ինչո՛ւ այն տաք, հարազատ ու «համով» տաղաւարներու զգացումը այսօր այնքան տարբեր կը թուի:

ՀՆԱՐԱՒՈ՞Ր Է «ՀԻՒԱՆԴ» ՀԱՍԱՐԿՈՒԹԵԱՆ ՄԷՋ ԱՌՈՂՋ ՄՆԱԼ

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

«Հիւանդ հասարակութեան մէջ հնարաւո՞ր է առողջ մնալ» հարցումը խոր ու բազմաշերտ հարց մըն է, որ կը դպչի թէ՛ անհատական եւ թէ հասարակական կեանքի հիմքերուն։ 

ՄԻՋՆԱԴԱՐԵԱՆ ԲԱՐՈՅԱԳԻՏՈՒԹԵԱՆ ՈՍԿԷ ՄԱՏԵԱՆԸ՝ ԱՐԴԻԱԿԱՆ

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Միջնադարեան գրականութեան գանձարանին մէջ բացառիկ արժէք է «Հայելի վարուց» կամ «Մեծ հայելի» զրոյցներու ժողովածուն, որ իր հռչակով ու տարածուածութեամբ թերեւս կը զիջի միայն Աստուածաշունչին։

Էջեր