ՅԱԿՈԲ ՏԻՒՆԵԱՅԵԱՆ
3 հոկտեմբերին կը լրանայ մահուան 100-ամեակը արեւմտահայ մեծանուն գրող ու երգիծաբան Երուանդ Օտեանի (Պոլիս, 19 սեպտեմբեր 1869 - Գահիրէ, 3 հոկտեմբեր 1926):
Արուեստագէտ սերունդի ականաւոր վիպագիրներէն: Դասական հմտութեամբ մեր մտաւորական մեծագոյն ուժերէն մէկը, որուն գործերը՝ ժամանակակից բարքերու ընդմէջէն կասկածի տակ կ՚առնեն ու կը խարազանեն մարդոց ուռուցիկ «արժէքներ»ն ու «առաքինութիւններ»ը՝ հասնելով երբեմն ծայրայեղ փափկանկատութիւններու:
Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Բանաստեղծ, գրող եւ խմբագիր Զարեհ Գազազեան ծնած է 1883 թուականի մարտի 1-ին, Իզմիր:
Նախնական կրթութիւնը ստացած է ծննդավայրի Մեսրոպեան վարժարանէն ներս, ապա յաճախած է տեղւոյն ամերիկեան եւ ֆրանսական քոլէճները:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
«Գիտելիքը որքան կը շատնայ, տառապանքն ալ նոյնքան կը շատնայ»․ այս խօսքը, որ կապուած է Արթուր Շոփենհաուըրի փիլիսոփայական մտածողութեան հետ, առաջին հայեացքով կրնայ չափազանց մռայլ թուիլ։ Չէ՞ որ սովորաբար կը հաւատանք, թէ գիտելիքը մարդը կը լուսաւորէ, կը զարգացնէ եւ կ՚ազատագրէ։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Վերջերս Երեւանի մէջ գործարկուած է «Արցախեան մշակոյթի թուային տուն» (artsakhian org.) հարթակը, որ կը միտի մէկտեղել եւ պահպանել Արցախի ոչ-նիւթական մշակութային ժառանգութիւնը։ Ֆիզիքապէս անհասանելի դարձած Արցախը փոխադրուած է թուային տարածք։
ՆԱՐԷ ԳԱԼԵՄՔԷՐԵԱՆ
Մինչեւ ե՞րբ մարդիկ պիտի պատերազմին եւ անտեսեն սպառնացող ծանր վտանգներ, որոնց շարքին՝ աշխարհի գետերու չորացման հոլովոյթը: Մինչեւ ե՞րբ զէնք արտադրող փոքրամասնութիւն մը պիտի շարունակէ քանդել մեծամասնութեան մը կեանքը եւ երկիրը: Գետերը սկսած են չորնալ:
ՀՐԱՅՐ ՃԷՊԷՃԵԱՆ
«Կեանքում ամէն ինչ կորցնէք՝ նշանակում է գոյութիւն ունենալուց դադարել, յատկապէս,երբ կորցնում եւ այն ամէն ինչը, որով դու կազմաւորուել եւ արժէքաւորուել ես (յատկապէս հոգեկան եւ մտային աշխարհում)»։
Շահէ Տէր-Գէորգեան
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Հայաստանի Ազգային գրադարանին մէջ վերջերս կեանքի կոչուեցաւ իմաստալից եւ հեռանկարային նախաձեռնութիւն մը, որ միաժամանակ հայուհիի մը ամբողջ կեանքի երազանքին իրականացումն էր եւ քայլ մը՝ դէպի արդիական ու բոլորին հասանելի գրադարանային համակարգ։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Կան մարդիկ, որոնց հետ կեանքը մեզ կը հանդիպեցնէ աշխատանքի բերումով, բայց, ժամանակի ընթացքին կը հասկնաս, որ անոնք այլեւս միայն գործակիցներ չեն։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Ես չեմ գիտեր, թէ ո՛ւր է Գատըգիւղի «Թելլալզատէ» փողոցը։ Չեմ պատկերացներ, թէ ճիշդ ինչպէս կը շնչէր ինծի անծանօթ անունով այդ թաղը, ո՛չ ալ 1950-ականներու Պոլսոյ միջավայրը ամբողջութեամբ կրնամ աչքիս առջեւ բերել։
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
2026 թուականի սեպտեմբերի 28-ը Նատիա Գօչունեանի կեանքին մէջ սովորական թիւ մը եւ օր մը չէ։ Այսօր, անոր ծննդեան 75-ամեակն է՝ կեանքի մը այն հանգրուանը, ուր տարիները այլեւս չեն չափուիր միայն անցած օրերու թիւով, այլ՝ հանդիպած մարդոց, ապրուած պահերու, կատարուած գործերու եւ ձգած հետքերու գումարով
