Խմբագրական

ՇՆՈՐՀԱՒՈՐ ՍՈՒՐԲ ԶԱՏԻԿ

Քրիս­տոս յա­րեաւ ի մե­ռե­լոց...

Հա­յաս­տա­նեայց Ա­ռա­քե­լա­կան ե­կե­ղեց­ւոյ զան­գե­րը կը ղօ­ղան­ջեն դար­ձեալ՝ ա­ւե­տե­լով տօ­նա­կան մեծ ա­ւե­տի­սը։ Այդ ղօ­ղանջ­նե­րը մեր սրտե­րուն մէջ կ՚ար­ձա­գան­գեն՝ հա­ւաս­տե­լով Տի­րոջ յաղ­թու­թիւ­նը, մարդ­կու­թեան պատ­մու­թեան մե­ծա­գոյն հրաշ­քը։

Հասարակաց յայտարար

Վեր­ջին շուրջ ինն տա­րի­նե­րու ըն­թաց­քին, երբ թա­փուր է Պոլ­սոյ Պատ­րիար­քա­կան Ա­թո­ռը, կ­­՚ե­րե­ւի՝ թրքա­հա­յու­թիւ­նը եր­բեք այս­քան յոյ­սով չէր տո­գո­րուած։ Այդ յոյ­սը դար­ձած է հա­սա­րա­կաց յայ­տա­րար մը՝ մեր հա­մայն­քին հա­մար։ Հա­մախմ­բող յոյս մըն է այս մէ­կը, մեր հա­մայն­քի ան­դամ­նե­րը միա­ւո­րող։

Արդար գնահատանք

Պատրիարքարանէն ներս վերջին օրերուն ծագած տագնապէն վերջ, այս առաւօտեան այգաբացը յարաբերաբար աւելի լաւատես եղաւ թրքահայութեան տեսակէտէ։ Այս առումով արդար գնահատանքի արժանի են՝ Տ. Արամ Արք. Աթէշեան եւ Տ. Սահակ Եպսկ. Մաշալեան, որոնք արդարացուցին ակնկալութիւնները։

Ցնցում

Ցնցու­մի մէջ է թրքա­հայ հա­մայն­քը։ Բե­ւե­ռա­ցում­ներ, ի­րա­րու ան­հա­ղորդ ճամ­բար­ներ եւ ի­րե­րա­մերժ տրա­մադ­րու­թիւն­ներ… Պա­ռակ­տու­մը կը ցնցէ թրքա­հա­յու­թիւ­նը։

Խաղաղութիւնը՝ 2017 թուականի տարեմուտի մաղթանքներուն մէջ…

Օ­րա­ցոյ­ցի վեր­ջին էջն ալ կը թեր­թենք եւ այ­սօր կէս գի­շե­րին հրա­ժեշտ կու տանք ներ­կայ տա­րուան։ Ան կը յանձ­նենք պատ­մու­թեան ու կ՚ող­ջու­նենք 2017 թուա­կա­նին գա­լուս­տը։ Հա­ւա­քա­կան կեան­քէ ներս ա­նընդ­հատ կրկնու­թիւն մըն է նոր տա­րի մը դի­մա­ւո­րե­լը, իսկ միա­պա­ղա­ղու­թիւ­նը կու գան կան­խել՝ բա­րի ցան­կու­թիւն­նե­րը, դրա­կան սպա­սում­նե­րը, ազ­նիւ ակն­կա­լու­թիւն­նե­րը, կարճ խօս­քով, յոյսը...

ԺԱՄԱՆԱԿ 109 տարեկան

ԺԱ­ՄԱ­ՆԱԿ օ­րա­թեր­թը այ­սօր կը թե­ւա­կո­խէ իր հրա­տա­րա­կու­թեան 109-րդ տա­րին։ Հայ մամ­լոյ նա­հա­պե­տը կ՚ող­ջու­նէ տա­րե­դարձ մը եւս՝ ար­դէն իր գո­յու­թեան երկ­րորդ հա­րիւ­րա­մեա­կին մէջ։ Որ­պէս հայ աշ­խար­հի հնա­գոյն օ­րա­թեր­թը, որ կը հրա­տա­րա­կուի ա­նընդ­հատ՝ ԺԱ­ՄԱ­ՆԱԿ-ի տա­րե­դարձ­նե­րը կ՚ու­նե­նան ար­տա­սո­վոր նշա­նա­կու­թիւն։

Բնազդային ու կենսական…

Ե­րէկ գի­շե­րուան ի­րա­դար­ձու­թիւն­նե­րը բազ­մա­թիւ ե­րե­սակ­նե­րով պի­տի ար­ձա­նագ­րուին Թուր­քիոյ Հան­րա­պե­տու­թեան պատ­մու­թեան մէջ։ Տաս­նա­մեակ­ներ շա­րու­նակ յե­ղաշր­ջում­նե­րու թո­հու­բո­հով ապ­րած եր­կիր մը՝ գի­շե­րուան մը մէջ, շատ ալ հա­սուն ձե­ւով թօ­թա­փեց այդ հո­գե­վի­ճա­կը։ Եր­կի­րը մեծ քննու­թե­նէ մը ան­ցաւ ու կա­րե­լի է ը­սել՝ որ պա­տուով դուրս ե­կած է այդ փոր­ձու­թե­նէն։

ՀՐԱԺԵՇՏ ԵՒ ՇՆՈՐՀԱԿԱԼԻՔ

ԺԱ­ՄԱ­ՆԱԿ-ի խմբագ­րու­թիւնն ու վար­չու­թիւ­նը այ­սու գրիւ կու գան մեր սի­րե­ցեալ ըն­թեր­ցող­նե­րուն, մե­րազն հա­մայն­քա­յին շրջա­նակ­նե­րուն, հա­յաշ­խար­հի մեր պաշ­տօ­նա­կից­նե­րուն ու հաս­տա­տու­թիւն­նե­րուն եւ ամ­բողջ հան­րու­թեան տե­ղե­կաց­նել, թէ այ­սօ­րուան դրու­թեամբ թեր­թիս անձ­նա­կազ­մէն պաշ­տօ­նա­պէս դուրս ե­կած է Սե­ւան Տէ­յիր­մեն­ճեան, որ կ­­՚աշ­խա­տէր որ­պէս խմբա­գիր։

Բողոքի ձայն մը՝ զուսպ ոճով…

Հա­մայն­քա­յին վա­քըֆ­նե­րու հար­թա­կը (VADİP) ե­րէկ ե­րե­կո­յեան ժո­ղով մը գու­մա­րեց Գում­գա­բուի մէջ։ VADİP-ի ժո­ղով­նե­րը ընդ­հան­րա­պէս եւ սկզբուն­քօ­րէն բաց են մա­մու­լին։ Բայց ե­րէ­կուան ժո­ղո­վը դռնփակ էր։

Պատմութիւն, կրկնութիւն, խաղաղութիւն եւ 2016 թուականը…

Ժո­ղովր­դա­կան ի­մաս­տու­թիւ­նը կա­տա­րեալ կը ցո­լաց­նէ կեան­քի ա­ռար­կա­յա­կան ճշմար­տու­թիւն­նե­րը. դի­պուկ, պարզ ու խոր­քա­յին։ Ըն­կե­րա­յին գի­տու­թիւն­նե­րու մար­զին մէջ, մա­նա­ւանդ, գիտ­նա­կան­նե­րու տե­սու­թիւն­նե­րը որ­քան որ ալ ա­մուր բա­նա­ձեւուած ըլ­լան, պատ­ճա­ռա­հե­տե­ւան­քա­յին կա­պե­րը որ­քան որ ալ բիւ­րե­ղա­ցած ըլ­լան՝ ժո­ղովր­դա­կան ի­մաս­տու­թիւ­նը կու գայ զա­նոնք լրաց­նել իր փոր­ձա­քա­րով։ Սա չա­փա­նիշ է, միան­շա­նակ...

Էջեր