ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մօտաւորապէս 20-րդ դարու կէսերուն, հրապարակ դուրս եկաւ սիրոյ նոր տեսակ մը՝ «կայծակնային սէր» անուան տակ։ Այս անունը ընտրողները անգիտակցաբար ի յայտ բերին այնպիսի անուն մը, որ երեւոյթի մը թէ՛ սկիզբը եւ թէ վերջը բացատրելու համար բաւարար եղաւ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Բարեկամական սէրը» կը կոչուի «եղբայրսիրութիւն», երբ ուրիշին մեծ արժէքը կ՚ըմբռնուի եւ կ՚արժեւորուի, ինչպէս կ՚ըսէ Սուրբ Թովմաս Աքուինացի։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մի քանի տասնամեակ առաջ ապրող մտաւորականներէն շատեր կը քննադատէին այն հայերը, որոնք Հայաստանը որպէս «հանգիստի» վայր կ՚ընտրէին եւ լոկ իրենց արձակուրդի ազատ ժամերը «մսխել»ու կու գային։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
René Pichon-ի 26 յուլիս 2026 թուականի հոգեւոր ճառը ստորեւ կը ներկայացնենք մեր սիրելի՜ բարեկամներուն։
«Մտացի սիրտ մը. որոշել եւ ընտրել, տարորոշել գէշէն լաւը, ընտրել՝ պահել այն, ինչ որ կը շինէ, դուրս նետել այն, ինչ որ կը կործանէ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Որոշ տարիքէ մը ետք կարծես մարդ կամաց կամաց կը սկսի հասկնալ, որ պարտաւոր է զիջիլ եւ կամ գուցէ փոփոխութեան ենթարկել որոշ համոզումներ՝ մանաւանդ, եթէ իր միտքին մէջ զանոնք որպէս իտէալական վիճակ ընդունած է։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Տրտնջել» կը նշանակէ դժգոհութիւն, ընդհանրապէս ինքն իր վիճակէն։ Երբ պզտիկ դժուարութեան մը կը հանդիպի մարդ, Աստուծոյ տուած հազարաւոր բարիքները մոռնալով, կը սկսի տրտնջիլ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Իւրաքանչիւրս ունինք սկզբունքներ, համոզումներ ու որոշ դիրքորոշումներ, որոնք որպէս հիմք ունենալով կը փորձենք ապահովել մեր գոյութիւնը. սակայն, միշտ հաւատարիմ չենք ըլլար անոնց նկատմամբ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Եթէ մարդկութեան ծառայելու համար մարդս գործի լծող դրդապատճառը Աստուծոյ հանդէպ մարդուն ունեցած սէ՛րն է, ալ ո՛չ մէկ բան կրնայ արգիլել զայն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Բազմիցս գրուած ու քննարկըւած է Հայ Առաքելական Եկեղեցւոյ «Ազգային Եկեղեցի» ըլլալու իրողութիւնը։ Անշուշտ, այդ «ազգային» արտայայտութիւնը տասնամեակներ շարունակ տարբեր մեկնաբանութիւններու առիթ տուած է, սակայն, բոլորս ալ գիտենք, որ Հայ Եկեղեցին մեկուսացած հոգեւոր կեդրոն մը ըլլալու փոխարէն՝ հայ ազգին անբաժան մէկ մասնիկը եղած է. հաստատութիւն՝ որ հայ ազգին պարգեւեց հայոց այբուբենը, գիր-գրականութիւն, պատմութիւն եւ շատ աւելին:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Զայն որ Աստուած միաւորեց՝ մարդ թող չզատէ». (ՄԱՏԹ. ԺԹ 6)։ Արդարեւ, Աստուծոյ ներկայութեամբ եւ օրհնութեամբ կազմուած ամուսնութեան միութիւնը՝ որ հաստատ հիմերու վրայ հաստատուած է, անլուծանելի՛ է, քանի որ Աստուծոյ ներկայութեամբ ապահովուած է ան։
