ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Նկատի ունենալով, որ քիչ չեն ինքնասպան անձանց թիւը, նոյնպէս քիչ չեն նաեւ անոնց ետին ձգած նամակները՝ որոնց մէջ կարելի է գտնել բազմազանութիւն: Մարդ կայ իր ինքնասպանութեան վերջին նամակը գրած է ձեռագիր, մարդ ալ կայ մեքենագրած եւ կամ տեսագրած է.
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Աստուած այնպէս սիրեց…»։ Այս աննշան բառը. «այնպէս», ցոյց կու տայ չափը։ Նախադասութեան մնացած մասը կը բացատրէ այն ամէն բաները՝ որոնք Քրիստոս յանձն առաւ մեզի համար, ի՛նչ որ Աստուած կրեց՝ երբ Քրիստոսը տուաւ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Սէրը այնպիսի ուժ մըն է, որ կրնայ պարտութեան մատնել նոյնիսկ ամենէն հզօրները. օրինակի համար, Ատոլֆ Հիթլեր՝ որմէ կը սարսափէր ամբողջ աշխարհը, իր սիրոյն՝ Էվա Պրաունի հանդէպ տկարութիւն ունէր. Եւրոպան ցնցած Նափոլէոնը՝ Ժոզեֆինային հանդէպ.
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Ընկերային կեանքի մէջ յարաբերութիւններու եւ բարեկամական փորձառութիւններու մէջ կեդրոնական տեղ գրաւող սիրոյ, հաւատարմութեան եւ անկեղծութեան հեռանկարէն զատ, ուրիշ կարեւոր առաքինութիւն մըն ալ կը բնորոշուի, որ սակայն քիչ մը մոռցուած կամ անտեսուած է, անիկա՝ ներկայ ժամանակաշրջանին ծայրայեղական եւ մակերեսային յարաբերութիւններուն մէջ, քաղցրութի՛ւնն է։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Վիճակագրական տուեալներու համաձայն, իւրաքանչիւր օր մօտաւորապէս երկու հազար մարդ օրական ինքնասպան կ՚ըլլայ. ընդհանուր աշխարհի մէջ տարեկան աւելի քան 700 հազար մարդ իր ազատ որոշումով՝ զանազան դժուարութիւններու դիմաց ընկճուած կ՚ընտրէ ինքնասպանութիւնը որպէս միջոց՝ այդ մէկը տեսնելով հոգերէն ձերբազատելու «լաւագոյն» միջոց:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Չարէն մի՛ յաղթուիր, հապա բարիով յաղթէ՛ չարին». (ՀՌՈՎՄ. ԺԲ 21)։
Հին ուխտը մարդկային կեանքի հիմքը դրած է արդարութեան օրէնքը. «Բայց եթէ վնաս մը ըլլայ՝ անձի տեղ անձ պիտի տաս, աչքի տեղ աչք, ակռայի տեղ ակռայ, ձեռքի տեղ ձեռք, ոտքի տեղ ոտք, խարանի տեղ խարան, վէրքի տեղ վէրք, հարուածի տեղ հարուած». (ԵԼՔ. ԻԱ 23-25)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Իւրաքանչիւր ազգի համար անկախութիւնը ո՛չ միայն պետական կամ քաղաքական հասկացողութիւն է, այլ ներքին անփոխարինելի արժէք, որ կը խորհրդանշէ ժողովուրդի ինքնորոշման իրաւունքը։ Դարեր շարունակ պետութիւններ, ազգեր պայքարած, պատերազմած ու մարտնչած են ձեռք բերելու եւ կամ պահելու համար անկախութիւնը, որով կ՚ապահովուի նաեւ գոյութիւնը մշակոյթին եւ ազգային դիմագիծին:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Ժամանակը անդիմադրելի հոսանք մըն է՝ զոր անկարող են կասեցնել ո՛չ գիտութիւնը, ո՛չ գիւտերը, ո՛չ գանձեր, ո՛չ հնարքեր եւ ոչ անպարտելի ուժեր. թէ՝ ամէն ուժ ստիպուած է խոնարհիլ անոր առջեւ եւ թարմութիւն, գեղեցկութիւն եւ զօրութիւն անպայման պիտի ազդուին անոր մոգական հպումէն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հիմա արդէն կամաց կամաց սկսած եմ հասկնալ, թէ մեր մեծագոյն բանաստեղծներէն Պարոյր Սեւակ մեր թուականէն եօթանասուն տարիներ առաջ՝ 1965 թուականին իր որդիին նուիրած բանաստեղծութեան մէջ ինչո՛ւ կը մաղթէր, որ անոր կեանքը «դիւրութեամբ» չանցնի.
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Գրող ըլլալը ունի իր հոգեբանական բարդութիւնները, ինչ որ յաճախ ընթերցողին համար ծածուկ, սակայն, գրողին համար բացայայտ տագնապի մը կրնայ վերածուիլ։
