ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Յաճախ կը կարծենք, թէ ընկերութիւնը կ՚առաջնորդուի իր «ճիշդ»երուն եւ «սխալ»ներուն հետեւելով, սակայն իրականութիւնը այդպէս չէ։ Ներկայ ընկերութեան մէջ մարդ նոյնիսկ եթէ գիտէ «ճիշդ»ը՝ կը սպասէ ուրիշին։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մարդիկ կը նախընտրեն իրենց վիշտերը, զգացումներն ու յուզումները անձնական՝ լռութեան մէջ ապրիլ, ինչ որ շատ մը մտաւորականներու կողմէ կ՚որակուի որպէս «վտանգաւոր», որովհետեւ շատեր կը հաւատան, որ զգացումներն ու ցաւերը արտայայտելով է, որ մարդ կը հանգստանայ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Կեանքի մէջ կան սխալներ՝ որոնք ողբերգական հանգամանք կը ստանան յաճախ։ Ուստի, ողբերգական բան մըն է տեսնել չափահաս տղու մը ինքնահաւան տեսքը, երբ կատարեալ պաղարիւնութեամբ, բացարձակ վստահութեամբ եւ ակներեւ հպարտութեամբ իր ընկերներուն կ՚ըսէ.- Հայրս ստիպուա՛ծ է իմ կամքս կատարել ամէն ատեն…
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Զգացումները արտայայտելու մէջ մարդիկ տարբեր են. ոմանք կը յաջողին զանոնք բառերու վերածել, սակայն, ուրիշներ լաւապէս ճանչնալով իրենց զգացումները չեն կրնան արտայայտուիլ։ Անշուշտ, մեր սխալ համոզումով՝ յաճախ առաջինները ինքնավստահ եւ երկրորդները անինքնավստահ մարդիկ կը կարծենք։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Երբ ամուսնական սէրը եւ կեանքին պատասխանատու փոխանցումը իրարու հետ ներդաշնակելու հարց ըլլայ, վարուելակերպին բարոյականութիւնը պէտք չէ՛ կախում ունենայ միայն դիտաւորութեան անկեղծութենէն եւ պատճառներու գնահատումէն, այլ պէտք է ան սահմանուի ըստ առարկայական չափանիշներու, առնուած նոյնինքն անձին բնութենէն եւ անոր արարքներէն չափանիշներ՝ որոնք ճշմարիտ սիրոյ մթնոլորտին մէջ, յարգեն ամբողջական նշանակութիւնը «փոխադարձ նուիրում»ին եւ որդեծնութեան՝ ըստ մարդուն չափին եւ տարողութեան, ինչ որ անկարելի պիտի դառնայ, եթէ ամուսնական ողջախոհութեան առաքինութիւնը չէ՛ գործադրուած պարկեշտ սրտով։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մարդկային յաջողութեան ու ձախողութեան մէջ ճակատագիրն ու բախտը ինչքանո՞վ դեր ու տեղ ունի՝ չենք գիտեր, սակայն, կրնանք յստակ ըսել, որ ճակատագիրէն աւելի այդտեղ բաժին ունի մարդկային բանականութիւնը, սպասումներն ու տկարութիւնները՝ մանաւանդ բախտը։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Լուսովդ Քո, Քրիստոս, ամենեքեան լուսաւորեցաք եւ ի սուրբ Խաչ Քո, Փրկի՛չ, հաւատացեալքս երկիր պագանեմք»։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մարդ արարածը միշտ ալ հաւատացած է (եւ կամ փորձած է հաւատալ) այն կարծիքին, թէ «սխալիլը մարդկային է»։ Այս պարզ խօսքը իր մէջ ունի թէ՛ դրական եւ թէ բացասական որոշ կողմեր։ Դրական կողմը այն է, որ այս հաստատումով մարդ իր սխալական ըլլալը կ՚ընդունի։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Երբ միտքը հաւաքելէ ետք հնարաւոր փորձառութիւնները եւ ծանօթութիւնները՝ ինչպէս ըսուած է մեծ հանճարի մը վերաբերումով, տրամախոհութիւնը կը լծորդուի զգայութեան հետ, ուղեղն ալ կը զուգաւորի սիրտին հետ։ Ա՛լ այնուհետեւ ամէն բան յստակ կը դառնայ, կը համախմբուի եւ կը ներդաշնակուի մարդուն ներսը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Իւրաքանչիւրս ունինք ապրելակերպ մը, որ իր ամբողջութեան մէջ հայելին է մեր դաստիարակութեան, միջավայրին եւ բնաւորութեան եւ այդ մէկը ինչքան ալ բնական թուի մեզի համար, կրնայ ուրիշին համար տարօրինակ թուիլ։
