ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Յայտնի փիլիսոփայ Արիստոտէլ խօսելով մարդկային բնաւորութեան եւ յոյզերուն մասին կ՚ըսէ. «Բարկանալը դիւրին է. դժուարը ճիշդ մարդու վրայ, ճիշդ չափով, ճիշդ ժամանակին, ճիշդ նպատակով եւ ճիշդ ձեւով բարկանալն է»։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Վախը զօրաւոր բնազդ մըն է՝ մարդուն կեանքը պաշտպանող զրահ մը։ Մարդուն հարստութեան եւ առողջութեան, հանգստութեան եւ դիւրութեան, բարեկամներուն եւ սիրելիներուն, եւ վերջապէս կեանքի մէջ իր թանկագին նկատած որեւէ մէկ բանին կորուստին վախը շատերուն մղձաւանջն է:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մարդու բաւարարուած չըլլալուն մէջ մեծ դեր ու ազդեցութիւն ունի մարդկային բնութեան անբաժան մէկ մասը եղող յարմարուելու կարողութիւնը. օրինակի համար, մարդ մը երկար տարիներ կը պայքարի բան մը ձեռք բերելու համար, սակայն, երբ ձեռք կը բերէ, որոշ ժամանակ ետք բնականի կը վերածուի եւ իր նախկին իմաստն ու արժէքը կը կորսնցնէ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Գայլը իր որսը ուտելէ ետք կը հեռանայ ու խաղաղ վիճակով կը քնանայ։ Նոյնպէս կատուն՝ երբ կուշտ է, ամէն բանէ կը հեռանայ։ Այդպէս է, որովհետեւ անոնց համար բաւարարուածութիւնը ո՛չ թէ հոգեբանական հարց է, այլ յստակ ազդանշան եւ գուցէ այս մէկը այն հազուագիւտ երեւոյթներէն է, որ անասունին մօտ շատ աւելի յստակ ու ճիշդ ձեւով կը գործէ՝ քան մարդուն:
ԳՐԻԳՈՐ ՍՐԿ. ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մատթէոսի Աւետարանին մէջ (5։39) գրուած է.
«Բայց ես ձեզի կ՚ըսեմ՝ չարին դէմ մի՛ հակադարձէք. այլ եթէ մէկը աջ երեսիդ ապտակ զարնէ, միւսն ալ դարձուր անոր»։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Գեղեցիկը՝ ճշմարտութեան շքեղութիւնն է», կ՚ըսէ Պղատոն։ Ուստի, կան բառեր՝ որոնք անվերջ եւ միատարր հրապոյր մը ունին։ Հրապոյր մը խորունկ՝ երկինքի պէս եւ անզոյգ՝ լուսնի նման։ Անոնք կը պատկերեն գաղափարի մը անհունը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեր իրականութեան մէջ վիճաբանութիւնը շատ աւելի օգտակար ու շինիչ պիտի ըլլար այն ժամանակ, երբ մարդիկ ըլլային աւելի ազնիւ ու արդար։ Եթէ վիճաբանութեան նպատակը միայն ճշմարտութիւնը բացայայտել ըլլար, ապա կռիւի պիտի չվերածուէր:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Կեանքի մէջ յաճախ տագնապալի օրեր կը պատահին եւ շատ բնական է ասիկա, քանի որ այս աշխարհը՝ որուն վրայ կ՚ապրինք՝ երբեք վարդաստան մը չէ՛, քանի որ «այս աշխարհի վրայ նեղութիւններ միշտ պիտի ըլլան». ինչպէս յայտնապէս կ՚ըսէ Յիսուս Քրիստոս. (ՅՈՎՀ. ԺԶ 33)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Անկախ մեր տարիքէն, գոյնէն ու հասարակութեան մէջ ունեցած դիրքէն, վիճաբանութիւնը մեր մարդկային յարաբերութիւններուն անխուսափելի մէկ մասն է։ Հակառակ անոր, որ վիճաբանիլ բառը դրական ազդեցութիւն մը չի ձգեր՝ կը հաւատանք, որ մարդկային կեանքին մէջ անհրաժեշտ է, որովհետեւ վիճաբանութեան ճամբով է, որ մարդ կը սկսի հասկնալ իր արժէքները, իր համոզումները եւ հոն է, որ գաղափարները կը կոփուին։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Երկիւղածութիւնը յարգանքի արտայայտութեան ձեւերէն մին է եւ առաջնակարգը։ Երկիւղածութիւնը, ինչպէս ոմանք կը կարծեն, երբեք վախի մը արտայայտութիւնը չէ, ան ինչպէս յարգանքի, նաեւ սիրոյ մէկ արտայայտութիւնն է։
