Հոգե-մտաւոր

ԽԱՉ, ԹԱՂՈՒՄ ԵՒ ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Պատահական չէ՛, որ հայրապետներու կողմէ Մեծ պահեցողութեան շրջան նշանակուած է Ս. Յարութիւնը կանխող քառասուն օրերը։ Իրականութեան մէջ, անոնք միաձուլուած տօներ չեն։ Ծաղկազարդը ունի իր յատուկ տեղն ու նշանակութիւնը, պահեցողութիւնը ունի իրը եւ Սուրբ Յարութեան տօնը իր ուրոյն նշանակութիւնը։ 

ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԱՂՔԱՏՈՒԹԻՒՆ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Երկար ժամանակէ ի վեր նկատելի է, որ Հայաստանի Հանրապետութեան մէջ քաղաքական պայքար գոյութիւն չունի, որովհետեւ ճշմարիտ քաղաքական պայքարը գաղափարի մը համար տարուած պայքարն է, որ ունի նպատակ, սկզբունք, ծրագիր եւ պատասխանատուութիւն.

ԿԵԱՆՔԸ՝ ՏԱՌԱՊԱՆՔԻ ՈՒՂԻ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Քու կինդ պտղաբեր որթատունկի մը պէս պիտի ըլլայ քու տունէդ ներս եւ քու որդիներդ ձիթենիի տունկերու պէս պիտի ըլլան քու սեղանիդ չորս կողմը». (ՍԱՂՄ. ՃԻԸ 5)։ Սաղմոսերգուին արտայայտած այս սիրախօսութիւնը չի դրժեր ամբողջ Սուրբ Գիրքը համակող դառն իրականութիւն մը։ 

ՀԱՄԱԿԵՐՊԵԼՈՒ ԱԽՏԸ ԹՇՆԱՄԻԷՆ ԱՒԵԼԻՆ Է

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Հայ գրականութեան մէջ Շահան Շահնուր ճանչցուած է որպէս քննադատ ու «դժգոհ» գրող։ Շատերու համար քննադատը «բացասական» անձի տպաւորութիւն կը ձգէ. անձ՝ որ «բան մը քիթին չի՛ դներ», սակայն, իր գրութիւններէն մէկուն մէջ անուղղակի ձեւով Շահնուր քննադատութեան հիմնական իմաստն ու նշանակութիւնը կը բացատրէ հետեւեալ ձեւով.

ՄԻ ՔԱՆԻ ՏԱՍՆԵԱԿ ՔԱՐԵՐ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Մեր թուականէն քսանհինգ տարիներ առաջ՝ 2001 թուականին, Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու մէջ հրատարակուող «Նոր Կեանք» շաբաթաթերթին մէջ, ոմն Ճորճ Բամպակեան կը ստորագրէ ամօթալի «բաց նամակ» մը՝ ուղղուած նախկին հոգեւորական Հայր Թորգոմ վրդ. Փօսթաճեանին։

ԴԱՄՈԿԼԵԱՆ ՍՈՒՐԸ՝ ՊԱՏԻԺԸ Ե՛Ւ ԽԻՂՃԸ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Պատիժի, անպատուութեան եւ նախատինքի վախը բարերար թումբ մըն է ընկերային զեղծումի եւ օրինազանցութեան դէմ։ Վերցո՛ւր այդ Դամոկլեան սուրը եւ զսպուած որքա՜ն կիրքեր, անիրաւ ի՜նչ արարքներ ոտնակոխ պիտի ընեն ամէն օրէնք, կանոն եւ սահման։

ԻՍԼԱՄԸ ՉԷ՛… ՄԱՐԴԿՈՒԹԻՒՆՆ Է

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Վերջին մի քանի տասնամեակներու ընթացքին, մանաւանդ Միջին Արեւելքի դիմագրաւած դժուարութիւններն ու այդտեղ տեղի ունեցած անմարդկային ու գազանային անցուդարձերը նկատի ունենալով, մարդկութեան մէջ տարածուեցաւ այն համոզումը, որ իսլամը ոճրագործ ու չարագործ է։ 

Էջեր