Հոգե-մտաւոր

ԷՈՒԹԻՒՆ ԵՒ ԲՆՈՒԹԻՒՆ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

​Սուրբ Գրիգոր Տաթեւացի կ՚ըսէ, թէ էութիւնը եւ բնութիւնը մէկ են, ինչպէս՝ մարդկութիւնը։ Սակայն «էութիւնը» երբեմն «անձ»ը ցոյց կու տայ, որ ա՛յստեղ է եւ ա՛յժմ, իսկ բնութիւնը՝ ո՛չ։

ԾՆՈՂԱԿԱՆ ՍԽԱԼ ՄԸ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

​Կան որոշ երեւոյթներ, որոնք մեր ծնողներուն մօտ դրական ըլլալ կը կարծուին, սակայն, իրականութեան մէջ, ո՛չ միայն բացասական են, այլ կրնան լուրջ հետեւանքներ ունենալ։ Այդ իսկ պատճառով, ծնողք դառնալէ առաջ կը կարեւորենք մանկավարժութիւնը։

ՊԱՏՄԱԿԱՆ ՅԻՇՈՂՈՒԹԻՒՆ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Պատմական յիշողութեան» պակասը, այսինքն պատմականօրէն հաւաքական ընդհանուր եւ անցեալի վերաբերեալ իրադարձութիւններու ծանօթութեան բացակայութիւնը եւ մանաւանդ՝ անտարբերութիւնը ընկերութեան լուրջ թերութիւններէն մին է։

ԾՆՈՂԱԿԱՆ ՍԽԱԼ ՄԸ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Տեսական գետնի վրայ աշխարհի ապրող գրեթէ ամէ՛ն մարդ դէմ է անարդարութեան։ Բոլորն ալ պատրաստ են քննադատել խտրութիւնն ու կողմնակալութիւնը՝ մանաւանդ երբ այդ մէկը կը կատարուի իր նեղ շրջանակէն դուրս, որովհետեւ մարդոց համար շատ աւելի դիւրին է քննադատել ու բարկանալ երեւոյթներու, որոնք տեղի կ՚ունենան իր շրջանակէն դուրս՝ իրմէ հեռու, սակայն, գիտակցութիւնը չ՚ունենար, երբ այդ մէկը տեղի կ՚ունենայ իր շուրջ՝ նոյնիսկ շատ անգամ իր իսկ ձեռքով:

ՀԱՒԱՏԱԼ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Ամենայն ինչ վասն որոյ աղօթս արարեալ խնդրեցէք, եւ հաւատայցէք թէ առնուցուք, եղիցի ձեզ». (ՄԱՐԿ. ԺԱ 24)։

ԱՌԱՆՑ ՎԱԽԻ՝ ԵՐԿԻՒՂՈՎ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Կար ժամանակ, որ մարդիկ չէին կրնար զանազանել վախն ու յարգանքը, սարսափն ու մեծարանքը. այս երկու տարբեր երեւոյթները միախառնուած էին, որովհետեւ վախը մարդուն մօտ հնազանդութիւն կը ծնի եւ այդ հնազանդութիւնը կը սկսի դիտուիլ որպէս առաքինութիւն:

ՀԱՅ ԿԻՆԵՐՈՒ ՁԵՌՔՆ Է ԱԶԳԻ ԱՊԱԳԱՆ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Յարութիւն Սվաճեան կնոջ ունեցած դերին կարեւորութեան մասին խօսելով հանդերձ յաճախ կը քննադատէր նաեւ ժամանակուան իգական սեռի ներկայացուցիչները եւ այդ քննադատութիւններուն հիմնական պատճառը կը բացատրէր հետեւեալ տողերով.

ՅԻՍՈՒՍԻ ՊԱՅԾԱՌԱԿԵՐՊՈՒԹԻՒՆԸ՝ ՆԱԽԱՃԱՇԱԿ ԱՐՔԱՅՈՒԹԵԱՆ

ՄԱՇՏՈՑ ՔՀՆՅ. ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Այլակերպութիւն՝ որ Պայծառակերպութիւն կոչումով կը տօնուի, Քրիստոսի քարոզութիւններու երրորդ տարիի ամրան տեղի ունեցած անօրինական դէպքի մը յիշատակութիւնն է։ Հայ Եկեղեցին՝ աւանդաբար Սուրբ Գրիգոր Լուսաւորչի վերագրուած կարգադրութեամբ՝ նախապէս կը տօնէր Հայոց տոմարի տարեգլուխին, այսինքն Նաւասարդ ամսու առաջին օրը՝ որ կը զուգադիպէր օգոստոս 11-ին։ 

Էջեր