ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Այտա Ազնաւուր՝ Շարլ Ազնաւուրին քոյրը, Ժորժ Կառվարենցի այրին, օրերս բոլորեց 100-ամեակը: Յատկանշական այս յոբելեանը հայուհին նշած է իր առանձնատան մէջ, ուր կը բնակի միայնակ՝ օգնական-խնամակալին հետ, քովը միշտ սիրելի շունն է՝ ծերութեան իր հաւատարիմ ուղեկիցը:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
«Քու վարդի հետ անցուցած ժամանակն է, որ աւելի կարեւոր կը դարձնէ զայն՝ քան միւսները», ըսաւ Փոքրիկ իշխանը:
«Մարդիկ մոռցած են այս ամենակարեւոր ճշմարտութիւնը։ Բայց դուն պէտք չէ մոռնաս։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Աւելի քան 100 տարի առաջ՝ 1922 թուականին Պոլսոյ մէջ կը տպագրուի արժէքաւոր գիրք մը՝ գերմանացի աշխարհահռչակ երգահան, խմբավար, երաժշտական քննադատ եւ մանկավարժ Ռոպերթ Շումանի (1810-1856թթ.) խորհուրդները երիտասարդ երաժիշտներուն:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Վաղուան Ճաշու ընթերցուածները հետեւեալներն են.
Եսայիի մարգարէութենէն 54.1-13:
Պօղոս առաքեալին Տիմոթէոսին ուղղած առաջին նամակէն 1.1-11:
Յովհաննէսի Աւետարանէն 2.1-11:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Ամերիկացիները յայտնի են որպէս խիզախ եւ համարձակ ըլլալով, ֆրանսացիները՝ որպէս վիպապաշտ, իսկ անգլիացիները՝ որպէս սառնասիրտ: Հաւաքականութեան մը մէջ լալը առհասարակ ողջունելի չէ, բացառութիւնները յարգելի, անշուշտ։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Իմ հայրենի Գորիս քաղաքի Ս. Գրիգոր Տաթեւացիի անունը կրող հրապարակին վրայ դրուած տօնական եղեւնին այս տարի զարդարեցին արցախցի երեխաները՝ թռչնատառերով:
ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ
1887 թուականին, Ամենայն հայոց բանաստեղծ՝ Յովհաննէս Թումանեանի գրած «Հին օրհնութիւն» բանաստեղծութիւնը երբեք չէ կորսնցուցած իր արդիականութիւնը: Կը յիշեմ, մեր մեծերը մեզ նոյնպէս կ՚օրհնէին այսպէս՝ նոյն բառերով:
ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ
Կը թուի, թէ փոխուեցայ:
Ատեն-ատեն փալփլուն լոյսեր կը նշմարեմ, սակայն թեթեւ քամի մը լոյսերէն ոմանք կը մարէ: Կը մնայ քանի մը հատ:
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոս, նշանաւոր հայագէտ, արուեստաբան, Գերմանիոյ Լայպցիկ քաղաքի համալսարանի իմաստասիրութեան տոքթոր Գարեգին Ա. Յովսէփեան 1912 թուականին, երբ տակաւին հնագէտ, ուսումնասիրող էր, կ՚այցելէ Պոլիս, ուր կու տայ դասախօսութիւններ, նաեւ առիթ կ՚ունենայ ուսումնասիրելու հին ձեռագիրներ, որոնք կը պահուէին Պոլսոյ մատենադարաններուն մէջ:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Արդեօք կեանքը աւելի՞ լաւ էր առանց համացանցի:
«Կեանքը իսկապէս լաւ էր, երբ համացանց չկար…», կ՚ըսեն շատեր։ Իսկապէս այդպէ՞ս էր։
