ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Հարցում. Ինչպէ՞ս պէտք է հասկնալ առակագիրին հետեւեալ համարը. «Եթէ արդարները զօրանան, ժողովուրդը կ՚ուրախանայ, բայց երբ ամբարիշտը իշխանութիւն ունենայ, ժողովուրդը կը հեծէ» (Առ 29.2):
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Գիտենք, որ լեզու մը ողջ է եւ կը մնայ, եթէ զայն խօսողներ ըլլան, կամ՝ կան: Սակայն կրկնութեան գնով օրինակ վերցնելով, կրնանք հաստատել, թէ լատիներէն գիտցողներ շատ կան, սակայն լատիներէնը մեռած լեզու է:
ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ
«Վատ համերգից աւելի շատ բան կը սովորէք», ըսած էր երաժշտութեան գրականութեան մեր դասատուն ուսանողական ոսկեղեջնիկ այդ տարիներուն։
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Հայ կնոջ դերի մասին շատ խօսուած է։ Անոր պայքարելու ընդունակութեան, քաջութեան ու ստեղծարար ոգիին մասին կարելի է գրել էջերով։
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Թորոնթոն բոլորովին ուրիշ քաղաք մըն էր: Առտու կանուխ էր, երբ քաղաք հասայ։ Առաջին ակնարկով չկրցայ գտնել Յակոբը։
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Հայ ժողովուրդին ներկայ վիճակը՝ թէ՛ Հայաստանի եւ թէ սփիւռքի մէջ կարելի է վերնագրել այսպէս. «Բոլորը կը խօսին…», եւ վերնագիրին որպէս պատասխան կարելի է ըսել. «Բայց զիրար չեն լսեր…»:
ՄԱՀՄՈՒՏ ՏԱՐՈՒԻՇ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Կքիր, սիրելիս, մինչեւ որ փոթորիկը անցնի:
-Այնքան կքեցայ, կռնակս աղեղի նման եղաւ. ե՞րբ պիտի արձակես նետդ:
[Ձեռքդ միւս ձեռքիդ կ՚երկարես, ափ մը ցեխ կը գտնես]:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Հարցում. Յանդիմանութիւնը օգուտ կու տա՞յ մարդուն:
Պատասխան. Եթէ անկեծ սիրտէ բխած է եւ նպատակ ունի դիմացինին օգուտն ու բարիքը, անշուշտ որ օգուտ կու տայ, բայց, եթէ ուրիշ նպատակներ կը հետապնդէ, ապա ո՛չ թէ օգուտ, այլ՝ կրնայ չարիք ըլլալ:
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Խնդրե՛մ, ըսէ՛ք, ի՞նչ պիտի ըլլար ձեր պատասխանը, երբ օր մը ձեր սենեակէն ներս, գրասեղանիդ վրայի համակարգիչին դիմաց նստած, մտածկոտ ու խոհերու մէջ թաղուած, յանկարծ տասը տարեկան ձեր թոռնուհին սենեակ մտնէր, առանց բարեւելու, մօտենար ձեզի եւ բարկացող եւ սակայն անմեղօրէն հարց տար.
ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ
Իր գիշերը ունի իւրաքանչիւր քաղաք։ Լուռ, ծանր, եռուն, լուսաւոր, անքուն, միստիք գիշերներ կան իրենց քաղաքներուն պէս։
Ապահով ու ճոխ էին մեր Հալէպին,- հին Հալէպին,- գիշերները, որոնք գրկաբաց չգոցուող դռներ էին չար բաներ չակնկալող, վաղուան հոգը երբեք չշալկող, անսահման թոյլտուութեան եւ խաղաղութեան մէջ ամէն բարք ու աւանդոյթ մինչեւ վերջ ապրող ու բանեցնող հայերուս համար։
