ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեր մօտ կայ այն սխալ համոզումը, որ աղանդաւորական շարժումներու հետեւողները թոյլ ու տկար մարդիկ են, սակայն շատ մը հետազօտութիւններ կը յայտնեն, թէ աղանդաւորական շարժումներու հետեւող մարդոց մեծ մասը բարձր ուսումի տէր, խելացի մարդիկ են։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Ով որ ծարաւ է՝ թող ինծի գայ եւ խմէ։ Ով որ ինծի կը հաւատայ, ինչպէս Սուրբ Գիրքը կ՚ըսէ.- Անոր սիրտէն կենսատու ջուրի գետեր պիտի բխին». (ՅՈՎՀ. Է 37-38)։
Ջուրը, արդարեւ կեա՛նք է. ան է, որ կեանք կու տայ եւ կեանքը կը տեւականացնէ։ Այս իմաստով, ջուրը կեանքի անսպառ եւ մշտահոս աղբիւրն է։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մի քանի հոգիով ընդունարանի մը մէջ նստած կը խօսինք. ներս կը մտնէ մայր մը՝ իր հինգ տարեկան զաւկին հետ։ Մայրը կը բարեւէ, սակայն, զաւակը առանց ուշադրութիւն դարձնելու, առանց բարեւելու ընդունարանի միւս դռնէն դուրս կու գայ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մարդ արարածը այն տարօրինակ ստեղծագործութիւնն է, որ ամէն գնով կ՚ուզէ արդարութեան մէջ ապրիլ, սակայն, ի՛նք անձամբ արդարութիւն հաստատելու համար գրեթէ ո՛չ մէկ բան կը կատարէ, անշուշտ, եթէ այդտեղ սեփական շահ գոյութիւն չունենայ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Աստուած՝ Արարիչ է, նաեւ՝ Ամենախնամ. Ուստի, արարչագործութենէն ետք, Աստուած չի լքեր Իր արարածը ինքզինքին։ Չի տար անոր միայն ծնունդ եւ գոյատեւում, այլ կը պահէ զայն ամէն վայրկեան գոյութեան մէջ, զայն գործելու կը լծէ եւ կը հասցնէ իր վախճանին։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Շաբաթավերջին յատուկ հրաւէրով ներկայ գտնուեցայ Հայաստանի բողոքական եկեղեցիներէն մէկուն պաշտամունքին։ Իրականութեան մէջ, աղօթքը կը շարունակէ մնալ աղօթք՝ թէ՛ Հայ Առաքելական Եկեղեցւոյ, թէ՛ Կաթողիկէ եւ թէ բողոքական եկեղեցիներէն ներս։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մտիկ ընողներ կարենալ համոզելու համար՝ անոնց առջեւ պէտք է դնել անուրանալի եւ հաստատ աստուածային ճշմարտութիւններ՝ որոնք պէտք է ընդունիլ իբրեւ անխուսափելի իրականութիւններ, եւ ո՛չ թէ վարկածներ՝ որոնք քննութեան կը կարօտին եւ պէտք է քննուին, քննադատուին, եւ որոշուին մտիկ ընողներու կողմէ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Շաբաթավերջին մասնակցեցանք երիտասարդական հաւաքի մը, որուն նպատակն էր ծանօթութիւններ ձեռք ձգել։ Որպէսզի հաւաքը աւելի արդիւնաւէտ ըլլայ ընտրուած էր նիւթ մը՝ որուն շուրջ ներկաները պէտք է իրենց կարծիքը յայտնէին։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Չկայ ծածուկ բան որ չյայտնուի եւ կամ գաղտնի բան՝ որ չգիտցուի եւ երեւան չգայ». (ՂՈՒԿ. Ը 17)։
Անշո՛ւշտ, մարդիկ միշտ կ՚ունենան ծածուկ, գաղտնի բաներ՝ որոնք չեն ուզեր ուրիշներու յայտնել։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մենք կը հաւատանք, որ բարկութիւնը մեր զգացումներուն արտայայտութիւնն է եւ հետեւաբար, դժուար թէ մարդ կարենայ կառավարել, սակայն, հոգեբանականօրէն այդպէս չէ։ Բարկանալը զգացումի մը արտայայտութիւնը ըլլալէ անդին պարտի ունենալ նպատակ։ Բարկութիւն մը, որ իբր նպատակ ունի լոկ ներքին լարուածութիւնը՝ դուրս հանելու պարզապէս վատ հետեւանքներ կրնայ ունենալ։
