Արխիւ

Երէկ, Ֆէրիգիւղի Ս. Վարդանանց եկեղեցւոյ մէջ կիրակնօրեայ արարողութիւններուն նախագահեց Թուրքիոյ Հայոց Պատրիարք Ամեն. Տ. Սահակ Ս. արք. Մաշալեան, որ տուաւ նաեւ օրուան քարոզը՝ անդրադառնալով Մեծ պահոց շրջանի Տնտեսի կիրակիին:

ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ

«Ես հայ ազգն եմ ներկայացնում», ըսաւ մարդ մը Հայաստանի տարբեր մարզերուն, գիւղերուն ու քաղաքներուն մէջ շրջող, մարդոց հետ շփումներ ունեցող, զանոնք շատ յաճախ նկարող եւ ըստ յարմարութեան՝ հրապարակող մեր վարչապետին:

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Եկեղեցին՝ Քրիստոսի հաւատացող անձերու ժողովն է՝ որ աստուածային շնորհքները ստանալով եւ այդ շնորհքներով օժտուած եկեղեցւոյ պաշտօնեաներու ձեռքով կը ձգտի հասնիլ Քրիստոսի քարոզած աւետարանական բանձր գաղափարներուն։

Գոհունակութեամբ վերահասու կ՚ըլլանք, թէ մեր համայնքի արժէքաւոր երիտասարդներէն Այգուն Պուտաք պատրաստած է կարճաժամկէտ ժապաւէն մը, որ կը կոչուի «Balık Pazarı’nda Bir Ev»: Այգուն Պուտաքի այս գործը իսկապէս եզակի է:

ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ

Հայկական ասացուածքը կ՚ըսէ. «Լեցուր ժամանակդ», զայն կրնանք համարել փիլիսոփայական ու խոր: Մարդկային ժամանակը եթէ գոյութիւն ունի նոյն մարդկային զգացողութեան սահմանումով, այդ մէկը ինքն իրմէ չի կրնար ըլլալ տիեզերական, քանի նախ մարդով կը բանի, իսկ մարդով բանելու բանաձեւն ու գոյականութիւնը ժամանակին՝ նոյն այդ ժամանակի այսպէս ըսած՝ լեցնելն է:

Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Յովհաննէս վրդ. Թորոսեան, աւազանի անունով Թորոս, ծնած է 28 յունուար 1864-ին (ոմանք 1960 կու տան Թորոսեանի ծննդեան թուականը), Պարտիզակ: Հայ հոգեւորական, Վենետիկի Մխիթարաեան միաբանութեան անդամ, բանասէր, պատմաբան, խմբագիր ու թարգմանիչ:

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Հայրենադարձութիւնը ազգի մը զօրութեան ամենէն կարեւոր ազդակն է, որովհետեւ երբ քով քովի կու գաս, ուժ կը դառնաս՝ բնականաբար կը զօրանաս: Հայրենադարձութեամբ պետութիւնը շատ աւելի մեծ հարկեր գանձելով կրնար բանակը զօրացնել, կրնար զէնք, զինամթերք աւելցնել, սակայն, թէ՛ նախկին եւ թէ ներկայ իշխանութեան հետ այդ մէկը կատարելը անկարելի էր, որովհետեւ անոնք ազգը հարստացնելու փոխարէն իրենք զիրենք կը հարստացնէին։

ԱՆՈՒՇ ՆԱԳԳԱՇԵԱՆ

Պատերազմ է եւ հայր Բարսեղին թաղումը…
Տխուր էր, շա՜տ տխուր…
Տասնամեակներ… Ամբողջ կեանք մը եկեղեցիին նուիրած հայր Բարեղը արագ-արագ պիտի թաղուէր… Ի՛նչ կրնայինք ընել՝ պատերազմ է…

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Մարդ իր հոգեւոր կեանքի մէջ ելեւէջներ կ՚ունենայ, կը յաղթահարէ փորձութիւններ եւ երբեմն ալ կը պարտուի այդ փորձութիւններէն: Այս բոլորը բնական երեւոյթներ են մեր հոգեւոր կեանքին մէջ: Այս բոլորին մէջ հոգեւոր մարդը միշտ Աստուծոյ օգնութեան կը դիմէ ու կ՚ապաւինի, համոզուած ըլլալով, որ առանց Աստուծոյ օգնութեան ու առաջնորդութեան չի՛ կրնար յաղթահարել ոչինչ: