Արխիւ

Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

​Ծնած է 7 յունուար 1825-ին, Պոլսոյ Բերա թաղամասին մէջ:
1828-1830-ին ապրած է Ղալաթիոյ մէջ:
Այտընեան կրթութիւն ստացած է Վենետիկի մխիթարեաններու եւ ապա Ղալաթիոյ Վիեննայի մխիթարեաններու վարժարաններէն ներս:

ՎԱ­ՐԱՆԴ ՔՈՐԹ­ՄՈ­ՍԵԱՆ

Մեծ պահքի այս ճամբորդութիւնը հրաշալի առիթ մըն է իւրաքանչիւր հաւատացեալի համար, կտրուելով աշխարհէն եւ իր ականջները գոցելով աշխարհի աղմուկին դիմաց, բանալ զայն երկնայինին դիմաց եւ լսել, թէ՝ «Ես եմ իրաւ [քաջ] հովիւը.

Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինեան եւ կողակիցը՝ Աննա Յակոբեան որոշած են ամուսնալուծուիլ։ Այս մասին երկուքն ալ տեղեկացուցած են ընկերային ցանցերու միջոցաւ։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Այս աշխարհի գիտութեան համար տարուած աշխատութիւնները եւ յոգնութիւնները մէկ կողմէն, եւ հոգեւոր կեանքի պէտքերուն համար սկիզբէն ի վեր եղած բազմադիմի յայտնութիւններ միւս կողմէն՝ կը սահմանափակեն մարդուն կեանքի նպատակը. կը նեղցնեն անոր հորիզոնը եւ արգելք կ՚ըլլան Քրիստոսի ձայնին, որ կ՚ըսէ. «Ինծի եկէք. ինծի եկէք՝ ո՛վ բոլոր յոգնածներ եւ բեռնաւորուածներ, եւ ես հանգիստ կու տամ ձեզ». (ՄԱՏԹ. ԺԱ 28)։

Երէկ, հաճոյքն ունեցանք խմբագրատանս մէջ ընդունելու «Արաս» հրատարակչատան առընթեր «Եսայեան» միութենէն երկու երիտասարդ ներկայացուցիչներ՝ Դալար Միտոյեանն ու Վարդան Էսդուգեանը, որոնք մեզի փոխանցեցին հետաքրքրական տեղեկութիւններ։

Հանրապետութեան նախագահի արտաքին քաղաքականութեան եւ անվտանգութեան հարցերով աւագ խորհրդական դեսպան Աքիֆ Չաղաթայ Քըլըչ երէկ հանդիպում մը ունեցաւ Ռուսաստանի արտաքին գործոց նախարարութեան՝ Ատրպէյճանի եւ Հայաստանի միջեւ յարաբերութիւններու կարգաւորման հարցերով յատուկ ներկայացուցիչ դեսպան Իկոր Խովայեւի հետ։

ՆԱՐԵԿ ՔՀՆՅ. ՏԷՅԻՐՄԵՆՃԵԱՆ

Վշտակիր, սակայն յոյսով լեցուն սրտով կը յայտնենք Երուսաղէմի Սբ. Յակոբեանց միաբանութեան նուիրեալ անդամ, Ս. Յակոբեանց մայր տաճարի հաւատարիմ պահապան եւ աղօթքի մշտարթուն մշակ Տ. Բարսեղ ծայրագոյն վարդապետ Գալէմտէրեանի վախճանումը։

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Մարդ երբ մեղանչէ, սխալի, սայթաքի ու ապա գիտակցի իր գործածներուն՝ կը զղջայ, կը խոստովանի եւ ներողութիւն կը խնդրէ: Երբեմն մարդիկ ծանր սխալներ ու մեղքեր կը գործեն, կը գիտակցին, բայց եւ այնպէս, կը վախնան զղջալէ ու ներողութիւն խնդրելէ, ներքին համոզում մը ունենալով, թէ Աստուած պիտի չներէ զիրենք: 

Խոր ցաւով վերահասու եղանք, թէ իր մահկանացուն կնքած է տքթ. Մարի Պենլի, որ մեր համայնքի արժէքաւոր ու բարեհամբաւ մասնագէտներէն մին էր։ Մարի Պենլիի պարագային մահը վրայ հասած է՝ բաւական անժամանակ, ինչ որ խոր սուգի մատնած է իր ընտանիքն ու սիրելիներու շրջանակը։