ՏՔԹ. ՀՐԱՅՐ ՃԷՊԷՃԵԱՆ
Փտածութեան հայերէն հոմանիշները կամ բացատրութիւնները կը տրուին որպէս «նեխածութիւն», բայց նաեւ՝ «անբարոյականութիւն»։ Այս իմաստով՝ փտածութիւնը, պատմութեան ընթացքին եւ մինչեւ մեր օրերը, ստացած է ու տակաւին կը ստանայ տարբեր բովանդակութիւն։
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Ընդամէնը ժամեր մեզ կը բաժնեն նոր տարեմուտէն։ Մերձաւոր Արեւելեքի կտրուածքով բախտառիթ տարի մը չեղաւ ոչ միայն ինն տարիէ ի վեր տագնապի մէջ տապլտկող Սուրիոյ, այլ նաեւ՝ արդէն իսկ տնտեսական բարդ դրութեան մատնուած Լիբանանին համար։
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Այն քաղաքին մէջ՝ ուր ծնած եմ, երբեք տարբերութիւն չեմ նկատած, չեմ խորհած, թէ ճիշդը ո՛ր եկեղեցին յաճախելն է։ Քրիստոնեաներս գեղեցիկ մօտեցում մըն ալ ունինք, երբ բարձրագոչ կը յայտարարենք, թէ «բոլորը Աստուծոյ տուներն են, եւ հոն ուր ծունկի կու գաս եւ աղօթք մը կ՚ընես, հոն զԱստուած պիտի գտնես...»։
Պատրաստեց՝ ՆԱՐԷ ԳԱԼԵՄՔԷՐԵԱՆ
Մենք բոլորս ալ առցանց բարեկամներ եւ իրական կեանքի՝ անցանց բարեկամներ ունինք: Անշուշտ երկու պարագային ալ կան առաւելութիւններ եւ անպատեհութիւններ, որոնց երբեմն չենք անդրադառնար:
ՍԱՐԳԻՍ ՓՈՇՕՂԼԵԱՆ
Հակադրութիւններ տեսնելու մարդ արարածի ընդհանրութեան մէջ այնքան է տարածուած, որ ամէնուր զայն ելակէտի հետ է փոխարինուած. Սեւի դէմ՝ ճերմակը, գիշերուան դէմ՝ ցերեկը, բարութեան դէմ՝ չարիքը, մահուան դէմ՝ ծնունդը…
Արաբերէն թարգմանեց՝
ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ
Աշխարհահռչակ բանաստեղծ, փիլիսոփայ, գրականագէտ, թարգմանիչ եւ քննադատ Ատոնիս (բուն անունով՝ Ալի Ահմատ Սաիտ Էսպէր) ծնած է Սուրիոյ ծովափնեայ Ճէպլէ քաղաքի Քասսապին գիւղը՝ 1 յունուար 1930-ին, աղքատ եւ այգեգործ ընտանիքի մը մէջ:
Պատրաստեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Հ. Ո՞վ է առաջին նոպելեան կին մրցանակակիրը:
Պ. Մերի Քիւրի (Ինչպէս նաեւ Փարիզի Համալսարանի առաջին կին փրոֆեսէօրը եղած է):
ՀՐԱԿ ՓԱՓԱԶԵԱՆ
Եւ այսպէս, Քերքուքի մէջ գրուած մեծ հօրս հօր ինքնակենսագրութիւնը անցեր էր ձեռքս, եւ հաներ էր զիս ճամբայ՝ դէպի իր ծննդավայր, դէպի «մեր գիւղ», դէպի Ապուչեխ։ Նախ՝ մտովի, երեւակայութեամբ. յետոյ վերջապէս ֆիզիքապէս, 2013-ի ամրան։
ԳՐԻԳՈՐ ԱՒԱԳ ՔԱՀԱՆԱՅ ՏԱՄԱՏԵԱՆ
Յանձին Փասքալ Թէօրէնլիի, կրթական մշակ մը եւս առյաւէտ մեկնեցաւ մեր կրթական համակարգէն։ Իրաւ է, թէ ան հանգստեան կոչուած էր, սակայն իր ուսուցչական վաստակը լաւագոյնս կը վկայէր, թէ մենք դէմ յանդիման կը գտնուէինք հայ լեզուի, հայ մատենագրութեան ու գրականութեան արժանաւոր ուսուցչի մը հետ։
Գրաբարէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Խօսք. «Դուն, որ հրեայ մըն ես» (Յհ 4.9):
Հարցում. Կինը ուրկէ՞ գիտցաւ, թէ հրեայ մըն է:
