ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ներկայ ժամանակներու տեսերիզի աշխարհը ամէն ձեւով կը փորձէ հանդիսատեսը համոզել մէկ իրականութեան. դրամն ու հարստութիւնը միշտ չէ՛, որ ուրախութիւն կը բերէ, հակառակ անոր, որ համացանցը ամէն գնով կը փորձէ փաստել հակառակը՝ նիւթական հարստութիւնը ներկայացնելու որպէս ուրախութիւն, անկախութիւն ու բարօրութիւն։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Չկայ մէկը, որ իմանայ Անոր ճանապարհները, ոչ ոք, որ գիտակցի Անոր շաւիղները։ Բայց ան, որ գիտէ ամէն ինչ, ան կը ճանչնայ իմաստութիւնը, ան է որ իր իմաստութեամբ կը գտնէ զԱյն, Ան որ ստեղծեց երկիրը յաւիտենական ժամանակներու համար…
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Խորհրդային Միութեան իշխանութիւններուն քննադատութեան դէմ ըլլալու ճշմարտութիւնը կարելի է փաստել հետեւեալով. 1926-1953 թուականներուն Հայաստանի մէջ ո՛չ մէկ երգիծական թերթ լոյս տեսած է, նոյնիսկ եթէ եղած են փորձեր, անոնց կեանքը տեւած է մի քանի ամիս:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սուրբ Պատարագի խորհուրդը հասկնալու համար անհրաժեշտ է յստակօրէն պատասխանել երկու հարցադրման. նախ՝ ինչպէ՞ս կ՚ըմբռնենք մեր եկեղեցւոյ մէջ մատուցուած Ս. Պատարագի խորհուրդը, երկրորդ՝ ինչպէ՞ս կը հասկնանք Քրիստոսի Մարմինը եւ Արիւնը ճաշակելը Սուրբ Հաղորդութեան ժամանակ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Այնպէս ինչպէս համաշխարհային գրականութեան, նոյնպէս հայկական գրականութեան մէջ յատուկ տեղ ունին գրչանունները։ Գրչանունը գրականութեան մէջ ունի հիմնական մի քանի պատճառներ, որոնք ամբողջութեամբ տարբեր են իրարմէ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Նուէրներ, ընծաներ, պարգեւնե, բնականաբար, կ՚ուրախացնեն զանոնք ստացողները։ Հապա Յիսուս չ՚ուրախանա՞ր, երբ Իրեն նուիրենք նուէրներ, մանաւանդ նուէրներուն ամենէն թանկագինը՝ մեր սէրը…
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեր թուականէն 78 տարիներ առաջ՝ 1948 թուականին, ուսուցիչ, գրող եւ մանկավարժ Յակոբ Օշական Զարեհ Վեհափառի յատուկ հրաւէրով կը մեկնի Հալէպ, սակայն, կը մերժէ հիւրանոցի իր հանգիստը եւ կը նախընտրէ գիշերել իր նախկին աշակերտներէն մէկուն տունը։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Ս. Յուսիկ Ա. Պարթեւի (341-347) վախճանումէն յետոյ եւ Յուսիկ Հայրապետի որդիներուն մերժումէն ետք, Տիրան եւ մեծամեծներ կը գումարեն եւ կաթողիկոս կ՚ընտրեն Փառէն կամ Փառներսեհ անուն երէցը՝ որ Տարօն գաւառէն, Աշտիշատէն էր։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հայ գրողներուն մէջ կան այնպիսիներ, որոնք իրենց գրականութեամբ, իրենց կեանքով ու գործով փաստած են այն, որ ճշմարիտ գրող մը չի կրնար բանտել իր միտքերն ու գաղափարները, եթէ իրապէս համոզուած է անոնց ճշմարտութեան։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Երախտագիտութիւն». իր ամենալայն իմաստով՝ խօսքով, զգացումներով եւ գործնականապէս վերադարձնել ինչ՝ որ ստացուած է ուրիշէն։
