Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Պոլսահայ հայագէտ, բանաստեղծ, խմբագիր եւ հասարակական գործիչ Թորոս Ազատեան Կոմիտասի մասին կը գրէ.
Քսաներորդ դարու հայ գեղարուեստական ու մշակութային կեանքի ամենէն շքեղ երեւոյթը կարելի է համարել Գործը, զոր կատարեց Կոմիտաս Վարդապետ, միս մինակը, բարձր եւ անգերազանցելի առաքելութեամբ մը:
Գրեց՝ ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ
Դասուելով այն բարեբախտներու շարքին, որոնք յաջողած էին իրենց բարձրագոյն կրթութիւնը շարունակել հայոց մայրաքաղաքի համբաւաւոր համալսարաններէն մէկուն մէջ, ես նոյնպէս՝ ուսման ծարաւս յագեցնելու նպատակաւ հասայ Երեւան։
Այսպէսով, սկսաւ կեանքիս՝ իմ հաստափոր գիրքի տարաբը-նոյթ բովանդակութիւն պարունակող էջերէն ամենայիշարժանն ու հետաքրքրականը։
Տեսակցեցաւ՝ ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ
Օրէնքն ու իրաւունքները հիմնուած են մեր կեանքն ու առօրեան առաւել անվտանգ ու ապահով դարձնելու համար։ Երբեւէ խորհած էք, թէ ինչո՞ւ կը գրուին օրէնքներ եւ արդեօք այդ օրէնքները մեզ որմէ՞ կամ ի՞նչ բանէ կը պաշտպանեն։ Այո՛, ճիշդ էք. մեր յօրինած օրէնքները կը պաշտպանեն մեզ՝ մեզմէ։
Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Հայաստանի անկախութեան 28-րդ տարեդարձը այս տարի առանձնակի շուքով նշուեցաւ: Ձեռնարկներուն մեծ մասը Կիւմրիի մէջ էր: Կիւմրին էր այս տարուան անկախութեան օրուան տօնական քաղաքը, որ պատշաճ կերպով ընդունեց եւ ճանապարհեց անկախութեան օրուան ձեռնարկին մասնակից հիւրերը:
«Վարլըք» գրական-գեղարուեստական ամսագրին մէջ լոյս տեսած է շատ հետաքրքրական թարգմանութիւն մը, որ լոյս կը սփռէ թրքական շարժանկարի աշխարհի պատմութեան վրայ։ Յայտնի պարբերականի այս ամսուան թիւին մէջ տեղ գտած է 1950-ական թուականներուն ԺԱՄԱՆԱԿ օրաթերթի մէջ լոյս տեսած, Վահրամ Պալըքճեանի կողմէ ստորագրուած յօդուածներու թարգմանութիւնը։
ԳԷՈՐԳ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ
Այս պատմութիւնը մեզի կու գայ Թեքսաս նահանգի Սան Անթոնիոյ քաղաքէն։ Հոն ապրող Ռայըն ընտանիքի՝ հայր, մայր եւ երկու զաւակներ, մերթ ողբերգական եւ մերթ յուսադրական կեանքի ելեւէջները հարազատօրէն ներկայացնող պատկերն է այդ։
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
21 սեպտեմբեր է եւ հայրենիքիս անկախութեան տարեդարձն է: Ինչպէս միշտ, դարձեալ հայուն աչքերը հպարտութեամբ կը նային եռագոյնին:
ԵՐԱՄ
Ամէն բանէ առաջ՝ ճամպրուկն է, որ կը յիշէ։
Միտքը կու գայ ամէն անգամ, երբ երեւանեան բակի մը մէջ պուլպուլակ փնտռելու ընթացքին, փայտէ հին պատշգամի մը տակէն անցած ատեն, կամ դեղին երթուղայինին մէջ նստած, ինքն իրեն հարց կու տայ. «ճի՞շդ ըրի»։
Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Այս տարին յոբելեանական է նահատակ գրող Մելքոն Կիւրճեանի համար. կը լրանայ անոր ծննդեան 160-ամեակը: Հայ գրականութեան եւ մամուլի մէջ իր ներդրումը կատարած այս մտաւորականը հարուստ կենսագրութիւն մը ունեցած է. ան տարիքով աւագն էր նահատակ գրողներուն:
Գրեց՝ ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ
Աննան կրկնակի խանդավառուած էր։ Երեւանի «Զուարթնոց» օդակայանէն երեկոյեան ուղիղ թռիչքով պիտի մեկնէր իր երազներու քաղաքը՝ Փարիզ։ Բաց աստի, ան առաջին անգամ պիտի հանդիպի իր սփիւռքահայ ազգականներուն, որոնց հետ ծանօթացած էր վերջերս համացանցի միջոցաւ։
