ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ընդհանրապէս որոշած եմ քաղաքականութեան մասին չգրել, պարզ այն պատճառով, ինչպէս նաեւ համոզումով, որ քաղաքականութիւնը հիմնուած է լոկ մի քանի մենաշնորհներու շահերը ապահովելու, սակայն ոչ երբեք ժողովուրդին, բայց Սուրիոյ ներկայ իրավիճակը առիթ կու տայ քաղաքականութեան շուրջ մի քանի կարծիքներ յայտնելու:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Երբ մահուան յաղթութիւնը ի սպառ մեռնի բարիներուն համար, չարագործիս համար դարձեալ կը շարունակուի ան. այն ատեն դուռները բախելը այլեւս ո՛չ մէկ օգուտ կ՚ունենար, գթութեան ժամանակը անցած վերջացած ըլլալով երբ բացուին հրաշալի գիրքերը, ուր գրուած են՝ ծածուկ մնացած տեսակ տեսակ մարդկային բնութեան գործերը մեր վարած այս ներկայ կեանքին մէջ, որուն համար գոյացան բոլոր էակները, իւրաքանչիւր մարմիններու մէջ անթերի իսկոյն պիտի երեւին մեր աստեւոր, պինդ հասկացողութեանը համար կնքուած փակուած անճառ խորութիւնները, եւ պիտի հանդիսանան մեր աչքերուն առջեւ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Կեանքը ժամանակ մը ետք կը սորվեցնէ, որ խօսքը ինչքա՛ն ալ ազդեցիկ ըլլայ, որոշ հասունութենէ ետք մարդ գործն է, որ կը փնտռէ, լաւապէս համոզուած ըլլալով, որ խօսքը նման է երազներու, զորս կարելի է հիւսել ու յօրինել, մինչ գործը յստակ ապացոյցն ու հայելին կը դառնայ իրականութեան:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Այսօր, մեր սիրելի՜ ընթերցող բարեկամներուն կը ներկայացնենք Սուրբ Գրիգոր Նարեկացիի «Մատեան Ողբերգութեան» գիրքէն՝ «Նարեկ»էն աղօթք մը՝ որ հրաշագործ ազդեցութիւն պիտի ունենայ մեր կեանքին վրայ՝ մեր զանազան նեղութիւններուն մէջ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Կար ժամանակ, երբ ամբողջ աշխարհը, ներառեալ եկեղեցականները կը հաւատային, թէ մեծագոյն իմաստութիւններէն մէկն է «աջ ձեռքին տուածը ձախը պիտի չգիտնայ» համոզումը. սակայն, ժամանակին հետ միասին կը փոխուին նաեւ համոզումները, մանաւանդ նման համոզում մը, որ ծագած է հազարամեակներ առաջ, թշնամիներ դարձնելով ձախն ու աջը:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Արդարը արմաւենիի պէս պիտի ծաղկի, Լիբանանի եղեւինի պէս պիտի մեծնայ։ Տէրոջը տանը մէջ տնկուածները մեր Աստուծոյն սրահներուն մէջ պիտի ծաղկին, ծերութեան ատեն ալ պտուղ պիտի տան, պարարտ եւ կանանչ պիտի մնան, որպէսզի պատմեն թէ Տէրը ուղիղ է։ Անիկա իմ Վէմս է եւ անիրաւութիւն չկա՛յ Անոր քով»։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մարդու տկարութեան մաս կը կազմէ կողմնակալութիւնը. օրինակի համար՝ այսօր փողոցի մը մէջ հայ մը եւ օտար մը թող կռուի բռնուին, առանց նիւթի իսկութիւնը հասկնալու, բնականաբար, առաջին անգամ պիտի պաշտպանենք հայը, որովհետեւ այդ մէկը մարդկային տկարութեան մաս կը կազմէ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Յիսուս իր աշակերտներուն կ՚ըսէ եւ կը հաստատէ, թէ անկարելի է, որ ընկերական յարաբերութիւններու մէջ գայթակղութիւններ՝ իրարու դէմ պակասութիւններ չպատահին։ Մտքի, բարոյական նկարագրի, տարիքի, դասակարգի, պաշտօնի, դիրքի եւ այլ շատ մը տարբերութիւններ, որոնք ինքնաբերաբար յառաջ եկած են մարդկային ընկերութիւններու մէջ՝ բնական եւ տնտեսագիտական յեղաշրջումով, յաճախ բախումներ յառաջ կը բերեն իրարու հետ ապրող ամենէն սիրելի անձերու միջեւ իսկ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Իրականութեան մէջ այս յօդուածին սկսելէ առաջ կասկածի տակ կը դնեմ անոր հրապարակումը, որովհետեւ հայկական դարաւոր սովորութեան համաձայն, յաճախ մեծերը չնեղացնելու սիրոյն պէտք է ստել, անտեսել անդունդ ի վար գահավիժումը, սակայն աւելի քան երբեք, այսօր համոզուած ենք, որ շատ անգամ այդ «մեծերը» նեղացնելու գնով անգամ պէտք է բարձրաձայնել ճշմարտութիւնը, համոզուած ըլլալով, թէ ճշմարտութիւնն ու արդարութիւնը աւելի մեծ ու բարձր են՝ քան այդ մեծերը:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Տեւական կ՚աղօթենք Աստուծոյ, քանի որ Ան ըստ քրիստոնէական աստուածաբանութեան Հա՛յր է՝ Արարիչ եւ Նախախնամ, եւ շատ բնական է, որ «որդի»ն հօրմէն պահանջէ իր կարիքերը։ Բայց աղօթքը, ինչպէս ընդհանրապէս կը կարծուի, միայն պահանջելու միջոց մը չէ։
