Արխիւ

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Ի՞նչ պիտի ըլլայ Հայաստանի եւ ամբողջ հայութեան ճակատագիրը. ո՞վ, ի՞նչ կրնայ ընել ապագայի համար. ժամանակն է աւելի պիտանի հարցումներու, նոր էջ մը բանալու:
Քննադատել, բայց չքանդել:
2026-ի ընտրութեան արդիւնքի հիմնական պատգամը. ծանր անցումային փուլը կը շարունակուի, պարտութիւններու յիշողութիւնը տակաւին չէ բուժուած, սակայն, անկարելի է ընթանալ յաղթողներու ինքնավստահութեամբ, պարտուածներու բարկութեամբ եւ սփիւռքի հիասթափութեամբ:
Պետութիւնը զգացումով կը սիրուի, բայց, կը պահուհի միտքով, ազգային արժէքները պէտք չէ վերածուին քաղաքական զէնքի՝ քուէն միայն կարծիք չէ, այլեւ պատասխանատուութիւն:

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

«Հեղնար աղբիւր» անունը հայ մշակոյթին մէջ կը զուգորդուի մաքրութեան, հաւատարմութեան, արհեստի հանճարին եւ մարդկային տխուր ճակատագրին հետ։ 

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Կար ժամանակ, որ մարդիկ չէին կրնար զանազանել վախն ու յարգանքը, սարսափն ու մեծարանքը. այս երկու տարբեր երեւոյթները միախառնուած էին, որովհետեւ վախը մարդուն մօտ հնազանդութիւն կը ծնի եւ այդ հնազանդութիւնը կը սկսի դիտուիլ որպէս առաքինութիւն:

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Յարութիւն Սվաճեան կնոջ ունեցած դերին կարեւորութեան մասին խօսելով հանդերձ յաճախ կը քննադատէր նաեւ ժամանակուան իգական սեռի ներկայացուցիչները եւ այդ քննադատութիւններուն հիմնական պատճառը կը բացատրէր հետեւեալ տողերով.

Երէկ, Հայաստանեայց Առաքելական Եկեղեցին աւանդական շուքով նշեց Պայծառակերպութեան տօնը։ Վարդավառի առթիւ Երեւանի մէջ ստեղծուեցաւ անբացատրելիօրէն խանդավառ մթնոլորտ մը։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Ամէն տաղաւար տօնի կը յաջորդէ մեռեալներու յիշատակութիւն՝ մասնակից ընելու համար անոնք եւս տաղաւարի ուրախութեան։ Բնական է ասիկա, քանի որ մահը մարմնին բաժանումն է հոգիէն եւ թէ հոգին միշտ կ՚ապրի եւ անմա՛հ է։

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Մեծանուն լեզուաբան ու հայագէտ Հրաչեայ Աճառեանի «Հայ գաղթականութեան պատմութիւն» աշխատութենէն դուրս հանած ենք պետական բարձր դիրքերու հասած հայերու, յաջողակ գործիչներու, գիւտարարներու տուեալները, որոնք Աճառեան հաւաքած է անցեալ դարու սկզբին՝ ըստ հայկական գաղթօճախներու։

ԽԱԺԱԿ ԱՐՔ. ՊԱՐՍԱՄԵԱՆ

Վարդավառը միայն ժողովրդական ուրախութեան, ջուրի ցօղման կամ ամառնային տօնախմբութեան օր մը չէ, այլ ան նախ եւ առաջ մեր Տիրոջ եւ Փրկչին՝ Յիսուս Քրիստոսի Սուրբ Պայծառակերպութեան յիշատակութիւնն է՝ այն հրաշալի պահուն, երբ Թաբոր լերան վրայ Քրիստոս իր աստուածային փառքը յայտնեց իր աշակերտներուն՝ Պետրոսին, Յակոբոսին եւ Յովհաննէսին։