Արխիւ
Երէկ, Թուրքիոյ Հայոց Պատրիարք Ամեն. Տ. Սահակ Ս. արք. Մաշալեան ընդունեց Ղալաթիոյ Ս. Գրիգոր Լուսաւորիչ եկեղեցւոյ եւ Կեդրոնական վարժարանի խնամակալութեան ատենապետ Մկրտիչ Արծիւեանն ու գործակից ընկերները։ Հանդիպման ներկայ էր նաեւ Տ. Շիրվան քհնյ. Միւրզեան։
Երէկ, Թրքահայ վաքըֆներու միութեան (ԹՎՄ-ERVAB) կրթական յանձնախումբը գումարեց իր հերթական ժողովը, որ տեղի ունեցաւ Սուրբ Փրկիչ Ազգային հիւանդանոցի «Կոմիտաս» սրահին մէջ։ Այս յանձնախումբը կը գլխաւորէ Պաքըրգիւղի Ծնունդ Ս. Աստուածածին եկեղեցւոյ թաղային խորհուրդի ատենապետուհի Մարի Եանճը։
ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ
Եթէ իւրաքանչիւր շաբաթ լրատուական մեր միջոցները ողողող նիւթ մը ունինք, ապա, չէ՞ք կարծեր, թէ շատ լուրջ խնդիրներու մէջ ըլլալու ենք մենք:
Ես չեմ կարծեր. վստա՛հ եմ:
Սեւ ծով-Հարաւային Կովկաս-Կեդրոնական Ասիա ուղղութեան վրայ իրադարձութիւնները կը դառնան հրատապ:
Եւրոմիութիւնը ուշադրութեան կիզակէտին կը պահէ միջտարածաշրջանային անվտանգութիւնն ու փոխկապակցուածութիւնը:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մարդուս ներքին կեանքը՝ որ ներքին աշխարհ մըն է, հսկայ ովկիանոս մըն է, որուն տակաւին մէկ մասին կը գիտակցի մարդկութիւնը։ Ան անհուն տարածք մըն է, որուն մակերեւոյթը, թէեւ մեզի խաղաղ կ՚երեւի, սակայն խորքը կ՚եռեւեփի յորձանքներով, որոնց մենք «ներքին մղումներ» կ՚անուանենք։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Համբերութեան, ինքնաճանաչման, մարդկային յարաբերութիւններու եւ բնութեան օրէնքներուն մասին ժողովրդական իմաստութիւններու ոչ մէկը ժամանակի ընթացքին կորսնցուցած է իր արժէքը:
Կեանքը լի է հարցումներով, դժուարութիւններով, ընտրութիւններով եւ երբեմն՝ հակասութիւններով։
ՅԱԿՈԲ ՏԻՒՆԵԱՅԵԱՆ
17 նոյեմբերին ծնած եւ 52 տարի ետք 17 նոյեմբերին վախճանած գրական ու եկեղեցական ամենապայծառ դէմքերէն մէկն է Գարեգին եպսկ. Սրուանձտեանց (Վան, 17 նոյեմբեր 1840-Պոլիս, 17 նոյեմբեր 1892):
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Չորեքշաբթի էր՝ դպրոցական սովորական օր մը։
Մարալը, ըստ իր սովորութեան, քալելով տուն վերադարձաւ։ Մայրիկը ճաշ կը պատրաստէր, իսկ մեծ մայրիկը՝ պատշգամը նստած, կը ձեռագործէր։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մարդիկ ինչո՞ւ ինքնասպան կ՚ըլլան։ Շատեր այդ մէկը կը բացատրեն մահուան ցանկութեամբ, իսկ ուրիշներ որպէս փորձ՝ ցաւէն խուսափելու եւ հեռանալու։ Ինքնասպան եղողներէն ո՛չ ոք մահը կը սիրէ, սակայն, կը սիրէ այն մտածումը, որ մի քանի վայրկեան վերջ ցաւերն ու մտածումները վերջ պիտի գտնեն եւ հետեւաբար ինքնասպանութիւնը ո՛չ թէ հոգեկան խանգարում որպէս պէտք է ներկայացնել, այլ պէտք է դիտել որպէս մարդոց ցաւերուն ու տառապանքներուն դիմանալու անկարողութիւն։
Շիշլի մարզակումբէն Ռիմա Չոլաք կը շարունակէ յաւակնոտ յաջողութիւններ արձանագրել՝ մարմնամարզի ճիւղէն ներս։ Վերջին օրերուն ան մասնակցեցաւ Իսթանպուլի մէջ կազմակերպուած փակ՝ դահլիճային փորձարկման մրցաշարքին։
Սիրելի Սրբազան,
Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնէն Ձեզի կը յղենք Հայրապետական Մեր օրհնութիւնը եւ ջերմօրէն կը շնորհաւորենք քահանայական ձեռնադրութեան յիսնամեայ յոբելեանի առիթով։
Գոհաբանական հոգեպարար ու հանդիսաւոր Սուրբ Պատարագ՝ Գումգաբուի Սուրբ Աստուածածին Աթոռանիստ Մայր եկեղեցւոյ սրբազան կամարներուն տակ:
Յոբելեար Տ. Արամ արքեպիսկոպոս Աթէշեան. «Եկեղեցականը կը հպի իր հօտի իւրաքանչիւր հաւատացեալի հոգիին, սա առաջին հերթին անհատի հետ տարուած աշխատանք մը ըլլալ կը թուի, սակայն, հանրագումարը հաւաքական նշանակութիւն կը ստանայ։ Ան հայ-քրիստոնեայ հաւատացեալը դէպի փրկութիւն կ՚առաջնորդէ ո՛չ միայն անհատապէս, այլեւ հաւաքաբար»:
Պոլսոյ Պատրիարքութիւնը մեծարեց Աթոռի հոգեւորականաց դասու երիցագոյնը՝ քահանայական օծման ու ձեռնադրութեան 50-ամեայ ոսկէ յոբելեանին առթիւ:
Ն.Ա.Տ. Սահակ Բ. Պատրիարք. «Մարդոց կողմէ ընծայուած պատիւները ժամանակաւոր են, իսկ աստուծոյ կողմէ տրուածը՝ յաւիտենական»:
Տ.Տ. Գարեգին Բ. Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին կողմէ յոբելեար Տ. Արամ արք. Աթէշեանին շնորհուեցաւ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի «Սուրբ Ղեւոնդ Երէց» առաջին կարգի շքանշանը: Հայրապետական Սրբատառ կոնդակը Գումգաբուի մէջ «Էջմիածինն ի Հօրէ» շարականի երգեցողութեամբ վերաբերուեցաւ եւ ընթերցուեցաւ Սուրբ Պատարագի ընթացքին Տ. Խաժակ արք. Պարսամեանի կողմէ:
Ամենապատիւ Սրբազան Պատրիարք Հօր բարձր հովանաւորութեան ներքեւ, «Պէզճեան» սրահի մեծարանքի ընթրիքը համախմբեց թրքահայութեան վերնախաւը:
Քահանայական օծման ու ձեռնադրութեան 50-ամեակին առթիւ, յոբելեար Տ. Արամ Արք. Աթէշեան անկեղծօրէն շրջապատուեցաւ քաղաքիս քրիստոնեայ հոգեւոր առաջնորդներուն, պոլսահայ եկեղեցական դասուն եւ համայնքային շրջանակներուն կողմէ:
Նորին Սրբազնութիւնը ոսկէ յոբելեանի հանգրուանին, զգացական խոր ապրումներու պայմաններով բոլորին կոչ ուղղեց՝ համախումբ մնալ Պատրիարքական Աթոռին եւ անոր գահակալին շուրջ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սուրբ Յովհան Ոսկեբերան ծնած է 347-ին Անտիոք. մեռած՝ սեպտեմբեր 14, 407-ին։ Ան պատանեկան շրջանէն իսկ կրթուած է արտաքին գիտութիւններով՝ ճարտարախօսութեան դասատու ունենալով Լիբանիոսի նման հռետոր մը։ Անտիոքի եպիսկոպոսը՝ Ս. Մելիտոս, զայն դաստիարակած է, մկրտած եւ ընթերցող կարգած։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մարդիկ իրենց կեանքը կարգաւորելու եւ մասամբ ապագան «գուշակելու» եւ «նախապատրաստուելու» համար կը հետեւին քաղաքականութեան, որովհետեւ այդտեղ տրուած իւրաքանչիւր որոշում կրնայ դրական կամ բացասական ազդեցութիւնը ունենալ իրենց սեփական կեանքին վրայ:
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Մշտապէս մարդկային քաղաքական ու ընկերային պատմութեան ընթացքին ընկերութիւնները ձգտած են գտնել կառչողական խորհրդապաշտութիւններ՝ ո՛չ միայն իրենց հաւատալինքներն ու ըմբռնումները վաւերացնելու ու ապա ըմբոշխնելու, այլ հաւաքական ապրելակերպի ու կենսագործման համար գտնելու ներշնչանքներ եւ կառչուածութիւններ ու այսպէս կոչած՝ ընկերային քաղցրութիւններ:
Պատրաստեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Գրող, բանաստեղծ խմբագիր ու թարգմանիչ Գեղամ Աթմաճեան ծնած է 1910 թուականի նոյեմբերի 18-ին, Տրապիզոնի նահանգի Պաֆրա քաղաքը, կեսարացի Աւետիք Տէտէ Աթմաճեանի գերդաստանէն: Եղբայրն է բանաստեղծուհի Մառի Աթմաճեանի (տե՛ս ԺԱՄԱՆԱԿ, 24 հոկտեմբեր 2026-ի թիւը):
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Մարդու մը կեանքին ու ծառայութեան մասին գրելու համար միշտ բաւարար չ՚ըլլար տարիներու թիւը։ Երբեմն յիսուն տարիները կը վերածուին ամբողջ պատմութեան մը՝ հաւատքի, նուիրումի, պայքարի, համբերութեան եւ ներողամտութեան։ Գերշ. Տ. Արամ Արքեպս. Աթէշեանի քահանայական ձեռնադրութեան 50-ամեակը այդպիսի առիթ մըն է՝ ո՛չ միայն անցած ճանապարհը յիշելու, այլեւ մեր եկեղեցական ու համայնքային կեանքին մէջ իր թողած հետքը արժեւորելու համար։
