Հարթակ

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Շաբաթ օր մըն էր:
Համբիկը իր մայրիկէն արտօնութիւն առնելէ ետք շտապեց հասնիլ թաղի այգին, ուր ընկերներով ժամադրուած էին խաղալու համար: Երբ այգի հասաւ, միայն Վիգէնը գտաւ այնտեղ:

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Լիբանան կը խուսանաւէ Իսրայէլի ճնշումներուն եւ Միացեալ Նահանգներու նախապայմաններուն միջեւ:
Պէյրութին ուղղեալ հակասական անկնկալութիւնները այլեւս սահմանափակուած չեն միայն «Հիզպուլլահ»ի զինաթափումով:

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Մարդկային բնաւորութեան ամենէն մտահոգիչ երեւոյթներէն մէկը թերեւս չարիքի գոյութիւնը չէ, այլ այն հանգամանքը, որ մարդը կրնայ չարիք մը գործել՝ առանց պահ մը իսկ կանգ առնելու եւ իր արարքներուն մասին մտածելու։

ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ

Սէրը, ո՜հ սէրը… Մեծ ու լիարժէք շարժիչը ամէն ինչին, անհատականէն մինչեւ հաւաքական, հաւաքականէն մինչեւ տիեզերական:
Ես քեզ կը սիրեմ,
ես ձեզ կը սիրեմ,
բոլորս զիրար կը սիրենք ու պիտի սիրենք…

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ

Հայկական օրացոյցի էջին վրայ, այս շաբաթ արձանագրուած է «Սրբոց Թարգմանչաց Վարդապետացն»: Ուստի տօն է: Թարգմանիչներու նուիրուած տօն: Մեծ եւ նշանակալի:

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Ներկայիս հայկական քաղաքական իրականութիւնը կը ներկայացնէ լաբիւրինթոս մը, ուր ո՛չ աջը յայտնի է եւ ո՛չ ալ ձախը: Այս խառնափնթորին մէջ, սակայն, կայ քիչ մը ցցուն գիծ մը, որ յատկանշուած է «դէպի Արեւմուտք» կարգախօսով, չըսելու համար մոլուցքով:

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ

Հոկտեմբեր ամիս է ու թարգմանիչներու տօն: Թարգմանչաց տօն է. կը յիշեցնէ մեզի մեր պատի օրացոյցը։
Ի՞նչ անուն կրնամ տալ այս անկեղծութեան: Չեմ գիտեր: Շուրջս եւ մթնոլորտս յանկարծ կը լեցուին հին ու նոր գաղափարներով, յուշերով, դէմքերով եւ դէպքերով:

ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ

Թարգմանչաց է:
Հոկտեմբերի սկիզբէն կը սկսին մեր վարժարաններուն մէջ «Թարգմանչաց»ի տօնակատարութիւնները. թէեւ հայրենի ընկերային ցանցերու դպրոցական թէ՛ ծնողաց էջերուն մէջ ահագին մեկնաբանութիւններ կրնանք կարդալ ժամանակի՜ն Այբբենարանի առաջին էջին վրայ գտնուող Մաշտոցի մեծ նկարին բացակայութեան մասին… բայց եկուր-տես, որ հի՛ն, շա՜տ հին է պատկերը դեռ սփիւռքի մէջ:

ՄՈՎՍԷՍ ԵՊԻՍԿՈՊՈՍ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Որո՞նք ենթակայ են այս պաշտամունքին մէջ իյնալու.
Մարդոց երկու տեսակներ կան, որոնք աւելի դիւրութեամբ կրնան այս վտանգին ենթարկուիլ։ 

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Սեւակն ու Վաչէն ուսուցիչի սեղանին մօտ կանգնած կը խօսէին: Անդին, Տրդատը իր գրասեղանին ետին նստած գիրք մը կը թերթատէր: Սեւակը Վաչէին հետ զրուցած ժամանակ չէր նկատած, որ ձեռքին մէջ ճմռթած ու պատռած էր թուաբանութեան ուսուցիչին՝ պարոն Մարտիրոսին մէկ տետրակը: