Արխիւ

ՍԱՐ­ԳԻՍ ՓՈ­ՇՕՂ­ԼԵԱՆ

Ա­մէն բառ նշա­նա­կու­թիւն ու­նի եւ ա­մէն անձ տուեալ բա­ռին հաս­կա­ցո­ղու­թիւ­նը: Կ՚ը­սենք սփիւռ­քա­հա­յու­թիւն. միթէ՞ ան մէկ ամ­բող­ջու­թիւն է, ո­րու ա­նու­նով կը խօ­սուի. ե­թէ այդ­պէս է, ո՞ւր է իր հա­ւա­տոյ հան­գա­նա­կը, օ­րի­նա­կար­գը, որ հասկ­նա­լի ըլ­լայ ա­մէ­նուն՝ իր նպա­տա­կը, հե­ռան­կար­նե­րը եւ առ այդ՝ պար­տա­ւո­րու­թիւն­նե­րը:

​Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Ըստ Ե­րե­ւա­նի քա­ղա­քա­պե­տա­րա­նի ո­րո­շու­մին՝ Բիւ­զանդ-Խան­ճեան փո­ղոց­նե­րու հատ­ման հա­տուա­ծին վրայ փռուած Վեր­նի­սա­ժը՝ հայ վար­պետ­նե­րու ձե­ռա­գործ աշ­խա­տանք­նե­րուն եւ ինք­նա­տիպ ի­րե­րուն բա­ցօ­թեայ տօ­նա­վա­ճա­ռը, ար­դիա­կան տեսք մը պի­տի ստա­նայ:

Ա­մե­րի­կա­յի Միա­ցեալ Նա­հանգ­նե­րուն կող­մէ պա­տուի­րա­կու­թիւն մը, որ կը բաղ­կա­նայ չորս բարձ­րաս­տի­ճան դի­ւա­նա­կալ­նե­րէ, շփում­նե­րու ձեռ­նար­կած է Թուր­քիոյ մէջ։ Պա­տուի­րա­կու­թեան ան­դամ­նե­րուն ե­րե­քը ԱՄՆ-ի Ար­դա­րա­դա­տու­թեան նա­խա­րա­րու­թեան ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­ներն են, իսկ մին՝ Ար­տա­քին գոր­ծոց նա­խա­րա­րու­թեան ներ­կա­յա­ցու­ցիչն է։

Հիւ­սի­սա­յին Ի­րա­քի քրդա­կան ինք­նա­վա­րու­թեան ղե­կա­վար Մե­սուտ Պար­զա­նի այ­սօր շփում­ներ կ՚ու­նե­նայ Թուր­քիոյ մէջ։ Մայ­րա­քա­ղաք Ան­գա­րա­յի մէջ ան կը հիւ­րըն­կա­լուի ա­մե­նա­բարձր մա­կար­դա­կի վրայ։

«Ար­մէնփ­րէս» գոր­ծա­կա­լու­թիւ­նը՝ յղում կա­տա­րե­լով սեր­պա­կան «Թան­ժուկ» լրա­տու գոր­ծա­կա­լու­թեան, կը հա­ղոր­դէ, որ Խրուա­թիան վեր­ջին տասն­չորս տա­րուան ըն­թաց­քին վա­ճա­ռած է Ադ­րիա­կան ծո­վուն մէջ գտնուող իր կղզի­նե­րէն հին­գը:

Աշ­խար­հի յա­ռա­ջա­տար Fastcompany.com լրա­տուա­մի­ջո­ցը հրա­պա­րա­կած է տասն քա­ղաք­նե­րու ցան­կը, ո­րոնք մատ­չե­լի են ար­տա­սահ­մա­նի մէջ ապ­րե­լու եւ աշ­խա­տե­լու հա­մար: Ըստ «Ար­մէնփ­րէս» գոր­ծա­կա­լու­թեան, այդ քա­ղաք­նե­րու շար­քին դա­սուած է նաեւ Ե­րե­ւա­նը:

​Յովհաննէս Այվազովսքիի 200-ամեակը ընդգրկուեցաւ ԻՒՆԷՍՔՕ-ի 2017 թուականի ցուցակին վրայ:
Հայաստանի կողմէ մշակուած է ծրագիր մը՝ զանազան ձեռնարկներու եւ ցուցահանդէսներու նախաձեռնութեամբ:

ՄԱՇ­ՏՈՑ ՔԱ­ՀԱ­ՆԱՅ ԳԱԼ­ՓԱՔ­ՃԵԱՆ

​Տիե­զեր­քը եւ մարդ­կա­յին կեան­քը հա­կա­դիր ու­ժե­րու վրայ հիմ­նուած է եւ այդ հա­կադ­րու­թիւն­ներն են որ շար­ժում, այ­սինքն կեն­սու­նա­կու­թիւն, նե­րուժ կը ստեղ­ծեն։ Զոր օ­րի­նակ՝ մար­դուս մէջ ե­թէ փա­փա­քի զգա­ցու­մը չըլ­լար, գործ յա­ռաջ կու գա՞ր։

Ա­ՍԱ­ՏՈՒՐ ԿԻՒ­ԶԵ­ԼԵԱՆ

Կաե­թա­նօ Տո­նի­զեթ­թիի «Մար­տի­րոսնե­րը» հա­յե­րուս հա­մար ու­նի յա­տուկ նշա­նա­կու­թիւն, քա­նի որ օ­փե­րա­յի գոր­ծո­ղու­թիւն­նե­րը տե­ղի կ՚ու­նե­նան Հա­յաս­տա­նի մէջ, հռո­մէա­կան տի­րա­պե­տու­թեան շրջա­նին, ուր քրիս­տո­նէու­թիւ­նը գաղտ­նօ­րէն բա­ւա­կան տա­րա­ծուած էր։