Հոգե-մտաւոր

«ԱՍՏՈՒԱԾ ԱՅՆՊԷՍ ՍԻՐԵՑ ԱՇԽԱՐՀԸ»

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Աստուած այնպէս սիրեց…»։ Այս աննշան բառը. «այնպէս», ցոյց կու տայ չափը։ Նախադասութեան մնացած մասը կը բացատրէ այն ամէն բաները՝ որոնք Քրիստոս յանձն առաւ մեզի համար, ի՛նչ որ Աստուած կրեց՝ երբ Քրիստոսը տուաւ։

ԻՆՔՆԱՍՊԱՆՈՒԹԵԱՆ ՆԱՄԱԿՆԵՐԸ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Սէրը այնպիսի ուժ մըն է, որ կրնայ պարտութեան մատնել նոյնիսկ ամենէն հզօրները. օրինակի համար, Ատոլֆ Հիթլեր՝ որմէ կը սարսափէր ամբողջ աշխարհը, իր սիրոյն՝ Էվա Պրաունի հանդէպ տկարութիւն ունէր. Եւրոպան ցնցած Նափոլէոնը՝ Ժոզեֆինային հանդէպ.

ՔԱՂՑՐՈՒԹԻՒՆ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Ընկերային կեանքի մէջ յարաբերութիւններու եւ բարեկամական փորձառութիւններու մէջ կեդրոնական տեղ գրաւող սիրոյ, հաւատարմութեան եւ անկեղծութեան հեռանկարէն զատ, ուրիշ կարեւոր առաքինութիւն մըն ալ կը բնորոշուի, որ սակայն քիչ մը մոռցուած կամ անտեսուած է, անիկա՝ ներկայ ժամանակաշրջանին ծայրայեղական եւ մակերեսային յարաբերութիւններուն մէջ, քաղցրութի՛ւնն է։

ԻՆՔՆԱՍՊԱՆՈՒԹԵԱՆ ՆԱՄԱԿՆԵՐԸ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Վիճակագրական տուեալներու համաձայն, իւրաքանչիւր օր մօտաւորապէս երկու հազար մարդ օրական ինքնասպան կ՚ըլլայ. ընդհանուր աշխարհի մէջ տարեկան աւելի քան 700 հազար մարդ իր ազատ որոշումով՝ զանազան դժուարութիւններու դիմաց ընկճուած կ՚ընտրէ ինքնասպանութիւնը որպէս միջոց՝ այդ մէկը տեսնելով հոգերէն ձերբազատելու «լաւագոյն» միջոց:

ԲԱՐԻՈՎ ՅԱՂԹԵԼ ՉԱՐԻՆ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Չարէն մի՛ յաղթուիր, հապա բարիով յաղթէ՛ չարին». (ՀՌՈՎՄ. ԺԲ 21)։
Հին ուխտը մարդկային կեանքի հիմքը դրած է արդարութեան օրէնքը. «Բայց եթէ վնաս մը ըլլայ՝ անձի տեղ անձ պիտի տաս, աչքի տեղ աչք, ակռայի տեղ ակռայ, ձեռքի տեղ ձեռք, ոտքի տեղ ոտք, խարանի տեղ խարան, վէրքի տեղ վէրք, հարուածի տեղ հարուած». (ԵԼՔ. ԻԱ 23-25)։

ԿԱՆ ՊԱՀԵՐ ՈՒՐ ԳԵՐՈՒԹԻՒՆԸ ԱՆԿԱԽՈՒԹԵՆԷՆ ԼԱՒ Է

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Իւրաքանչիւր ազգի համար անկախութիւնը ո՛չ միայն պետական կամ քաղաքական հասկացողութիւն է, այլ ներքին անփոխարինելի արժէք, որ կը խորհրդանշէ ժողովուրդի ինքնորոշման իրաւունքը։ Դարեր շարունակ պետութիւններ, ազգեր պայքարած, պատերազմած ու մարտնչած են ձեռք բերելու եւ կամ պահելու համար անկախութիւնը, որով կ՚ապահովուի նաեւ գոյութիւնը մշակոյթին եւ ազգային դիմագիծին:

ԻՄԱՍՏՈՒՆ ԵՒ ՀԵՌԱՏԵՍ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Ժամանակը անդիմադրելի հոսանք մըն է՝ զոր անկարող են կասեցնել ո՛չ գիտութիւնը, ո՛չ գիւտերը, ո՛չ գանձեր, ո՛չ հնարքեր եւ ոչ անպարտելի ուժեր. թէ՝ ամէն ուժ ստիպուած է խոնարհիլ անոր առջեւ եւ թարմութիւն, գեղեցկութիւն եւ զօրութիւն անպայման պիտի ազդուին անոր մոգական հպումէն։