ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Թերեւս ոմանք չընդունին, բայց ճշմարիտ «հարուստ»ը այն է՝ որ անկեղծ եւ իր իսկական իմաստով «բարեկամներ» ունի եւ անոնց բարեկամութիւնը, անոնց հաւատարիմ հարազատութիւնը կը վայելէ։ Այս ուղղութեամբ, պէտք է խոստովանիլ, որ շատ հարուստ մարդ չկայ, մանաւանդ մեր օրերուն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Եթէ աշխարհի վրայ գոյութիւն ունի ազգ մը, որ կ՚ուզէ աշխարհի երեսէն ոչնչացնել հայ ազգը, ապա թող մտապէս հանգիստ ըլլայ, որովհետեւ այդ երազը իրականացնելու համար ո՛չ մեծ պատերազմներու եւ ո՛չ ալ պայքար մղելու կարիքը ունի.
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Կեանքի մէջ շատ պատահած է, որ շատ անհաւատներ եւ անաստուածներ ի վերջոյ հաւատացած են, քանի որ ճշմարտութիւնը ինքզինք կը յայտնէ ուշ կամ կանուխ, անպայմա՛ն, ինչպէս արեւը կը ծագի ամէն օր՝ եղանակի համաձայն ուշ կամ կանուխ, բայց անպայմա՛ն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Գուցէ սփիւռքի մէջ ապրող մեր հայրենակիցներէն ոմանց համար «վիրաւորական» թուի այս մէկը, սակայն, ժամանակ մը ետք հասանք այն համոզումին, որ Հայաստանի սահմաններէն դուրս ապրող իւրաքանչիւր հայ՝ ի՛նչ պայմաններու բերումով ալ սփիւռքի մէջ գտնուի, «իրաւունք» չունի Հայաստանի ներքաղաքական կեանքին մասին կարծիք յայտնելու:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Երջանկութեան փափաքը սրտին ամենէն ընդոծին զգացումներէն է, բայց, մարդիկ ընդհանրապէս շփոթ գաղափար մը ունին թէ՛ անոր բնութեան, այսինքն անոր ի՛նչ ըլլալուն եւ թէ անոր ծագումին՝ այսինքն ի՛նչ բանէ յառաջ գալուն կամ ի՛նչ բանի մէջ կայանալուն մասին։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեր նախորդ յօդուածներուն մէջ զանազան առիթներով խօսած ենք նախընտրական քարոզարշաւի ընթացքին բարձրաձայնուած սուտ խոստումներուն մասին, սակայն, ի տարբերութիւն անցեալին, մերօրեայ նախընտրական քարոզարշաւը, որ տեղի ունեցաւ Հայաստանի Հանրապետութեան սահմաններէն ներս, զուրկ է այդ խոստումներէն։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Համբերութեան եւ մխիթարութեան Աստուածը ուժ պիտի տայ ձեզի, որ իրարու հետ միեւնոյն խորհուրդը ունենաք՝ Քրիստոս Յիսուսին ուզածին պէս». (ՀՌՈՎՄ. ԺԵ 5)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեր թուականէն մի քանի տասնեակ տարիներ առաջ, ժողովուրդը կը քննադատէր Շահան Շահնուրը «Հայ ժողովուրդը պէտք է ոչնչանայ» արտայայտութեան համար։ Անշուշտ, այդ արտայայտութիւնը իր խորքին մէջ հայատեաց ըլլալու հետ աղերս չունենալով, ունէր ամբողջութեամբ ուրիշ նշանակութիւն մը.
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Ուստի մենք ալ, որ այսչափ վկաներու բազմութեամբ շրջապատուած ենք, ամէն ծանրութիւն մեր վրայէն մէկդի ձգենք եւ մեզ դիւրաւ պաշարող մեղքը։ Համբերութիւնով վազենք մեր առջեւ դրուած ասպարէզի ընթացքը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Նշան Պէշիկթաշլեան կը հաւատայ, որ հայ իրականութեան մէջ որոշ կուսակցութիւններ ստեղծուած են պարզապէս մէկ այլ կուսակցութեան կարծիքներուն ո՛չ ըսելու։ Նման կուսակցութիւններ մեր օրերուն եւս գոյութիւն ունին եւ զարմանալին ա՛յն է, որ շատ անգամ այլ կուսակցութեան այս կամ այն գաղափարին դէմ արտայայտուելով:
