ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սուրբ Յովհան Ոսկեբերան (շուրջ 347-407), տիեզերական եկեղեցւոյ ամենապայծառ դէմքերէն մին, կ՚ըսէ. «Սուրբ Հոգին մկրտութեան աւազանով վերստին ծնուածներուն իմաստութեան, թարգմանութեան շնորհները եւ կարողութիւնը կու տայ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Շատեր կը կարծեն ու կը հաւատան, թէ կեանքը պատահական եւ կամ գուցէ նախորոշուած դէպքերու շղթայ մըն է, սակայն, ի տարբերութիւն շատերու կը հաւատանք, որ այդ բոլորը կամայ-ակամայ տեղ մը սեփական ընտրութեան ու գիտակցական վիճակի մը արդիւնքն է եւ այդ մէկը կրնա՛նք փաստել:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Ես հասկցայ այն ամէնը՝ ի՛նչ որ ծածուկ էր եւ բացայայտուեցաւ, որովհետեւ իմաստութիւնը, որ բոլորին ճարտարապետն է, սորվեցուց ինծի։ Անոր մէջ կայ բանական հոգի, որ սուրբ է. միածին, բազմաբաշխ, նուրբ, դիւրաշարժ, պարզ, անարատ, յայտնի, անվրէպ, բարեսէր, արագ, անարգել, բարերար, մարդասէր, հաստատուն, զգուշաւոր, անհոգ, ամենազօր, ամենահայեաց եւ կարող՝ թափանցելու մտաւոր, մաքուր եւ նրբին բոլոր բաներու մէջ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
«Հայ ժողովուրդը շինարա՛ր ժողովուրդ է», սուտը ո՞վ հրապարակ նետած է չենք գիտեր, սակայն, լաւապէս կը հաւատանք, որ շինելու կողքին քանդելու մեծ սէր ու մասնագիտութիւն ունեցող այս ազգը շինելէ աւելի քանդած ու կործանած է, այն տարբերութեամբ, որ ուրիշներ օտարինը քանդած են՝ իսկ ինք իր սեփականը:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սա անուրանալի իրողութիւն մըն է, որ մարդկային միտքը տեւական զարգացումի մը մէջ է՝ արհեստագիտութիւնը զգլխիչ արագութեամբ կը յառաջանայ, ո՛չ մէկ կասկած այս մասին։ Բայց, պէտք չէ նպատակը եւ միջոցը շփոթել, այլ՝ զանազանել իրարմէ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Վերջերս Քրիստոսի օրէնքներուն համաձայն «Մի՛ դատէք որ չի դատուիք»ը ժողովուրդին սորվեցնելու կոչուած կարգալոյծ նախկին քահանան կը յայտարարէր, թէ «Ո՛չ մէկ կաթողիկոս եկեղեցին այնքան չէ քաղաքականացուցած՝ ինչքան Կտրիչ Ներսիսեանը»։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Որդեա՜կ, մեղքերդ ներուա՛ծ ըլլան քեզի». (ՄԱՐԿ. Բ 5)։ Ներողամտութեան այս խօսքերը՝ անժամանակ եւ տիեզերական, այսօր ալ կը հնչեն համայն մարդկութեան համար։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Իւրաքանչիւր ազգի համար սփիւռքը ունի տարբեր նշանակութիւն. ոմանց համար կարեւոր է, իսկ ոմանց համար կորուսեալ։ Սակայն, կան ազգեր, որոնց պատմութիւնը մեծագոյն պատասխանն է այն հարցին, թէ ինչպէ՞ս կարելի է սփիւռքով ստեղծել հզօր Հայաստան մը:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Աղքատութիւնը միայն նիւթական չգոյութեան մէջ փնտռել սխա՛լ է. բարոյական արժէքներու չգոյութիւնն ալ աղքատութիւն է։ Այս ուղղութեամբ՝ այն մարդը՝ որ բարեկամ չունի, աղքա՛տ է։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Որոշ ժամանակ հայը ապրեցաւ այն հոգեբանութեամբ՝ ինքզինք համոզելով, թէ սփիւռքի մէջ իր գոյութիւնը ճակատագրի մը անարդար հետեւանքն էր։ Գաղթականներու առաջին սերունդը ակամայ հասած էր այդտեղ եւ կայք հաստատած։
