Հոգե-մտաւոր

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Ժամանակ մը պատմութեան կարեւորագոյն էջերը գրաւած, սակայն, այսօր ոչնչացած բոլոր պետութիւնները միշտ չէ, որ եղած են արտաքին թշնամիներու կամ քաղաքական պարտութեան զոհը։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Ծերութիւնը՝ սարսափելի դժուարութիւններու սառոյցի մէջ՝ սառած, ցուրտ կրակ մըն է», կ՚սըէ Կէօթէ իր գլուխ գործոց «Ֆաուստ»ի մէջ։ Ուստի, ծերերը հասկնալու, ծերութեան մասին գաղափար մը կազմելու համար պէտք է ծերանալ, ծերութիւնը ապրիլ։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Նախապէս մեր յօդուածներուն մէջ գրած էինք այն մասին, որ հայ մտաւորականներէն շատ շատեր դրական մօտեցում չունէին եկեղեցւոյ հանդէպ։ Անշուշտ, շատեր ժողովուրդի մօտեցումն ու եկեղեցւոյ հանդէպ ունեցած կապուածութիւնը նկատի ունենալով՝ եղած են աւելի մեղմ եւ իրենց «ատելութիւն»ը այնքան ալ չեն բարձրաձայնած, իսկ կան ուրիշներ, ինչպէս՝ Շահան Նաթալի, Շահան Շահնուր, երբեք չեն քաշուած իրենց կարծիքը բարձրաձայնելէ։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Հոկտեմբերը, Սրբոց Թարգմանիչներու հերոսական աշխատանքին եւ մեծ վաստակին անգին արժէքը բացայայտող ամիսն է։ Աստուծոյ եւ Անոր Խօսքին հանդէպ սէր ունեցող հաւատացեալներ՝ թարգմանած, գրի առած, գրչագրերով զարդարած եւ տպած են եւ այս կերպով «Թագուհի թարգմանութեանց»ը մեզի հասցուցած են ի գին մեծ զոհողութիւններու՝ անձնուիրաբա՛ր։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Հոկտեմբերի այս օրերուն կ՚արժէ խորհրդածել հայ մշակոյթի վրայ՝ անոնց հետ մանաւանդ, որ տակաւին հայերէն կը կարդան, հայերէն լեզուի եւ մշակոյթի օտար չեն եւ մտահոգութիւններ ունին հայ լեզուի նկատմամբ։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Որպէսզի ժողովուրդը եկեղեցականին հանդէպ սէր ու յարգանք ունենայ, եկեղեցականը ի՛նք պէտք է կեանքի կոչէ բոլոր այն քարոզները, որոնք կը բարձրացնէ Սուրբ Խորանէն. օրինակի համար, կը տեսնենք եկեղեցական մը, որ իր քարոզներուն մէջ Յիսուս Քրիստոսի ներողամտութեան մասին կը բարձրաձայնէ, սակայն, անդին ի՛նք այս կամ այն անձը չի ներեր պատահած այս կամ այն մեղքին համար։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Աւելի առողջ մթնոլորտ մը ունենալու համար պէտք է վերադառնալ արդարութեան եւ հաւասարութեան։ Այդ անհաւասարութիւնը կարելի է տեսնել գրեթէ բոլոր ոլորտներու մէջ. օրինակի համար, կան որոշ միաբաններ, որոնք ունին մէկէ աւելի պաշտօններ եւ մէկէ աւելի պաշտօններ ունենալով ունին շատ աւելի պատասխանատուութիւն եւ, հետեւաբար, հաշուետու են իրենց պարտաւորութիւններուն համար։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Յաճախ որքա՜ն անպէտ եւ վնասակար խօսքեր կ՚արտաբերենք մեր բերաններէն, առանց անոնց հետեւանքը խորհելու։ Արդարեւ, Առակախօսը կ՚ըսէ. «Շատ խօսքերու մէջ յանցանք պակաս չէ. բայց իր շրթունքները զսպողը խելացի է». (ԱՌԱԿ. Ժ 10)։

​ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Հռչակաւոր լեհ բանասէր Ulrich von Williamowitz-Moellendorff (1848-1931) կ՚ըսէ, թէ իրական թարգմանութիւնը՝ հոգեփոխութի՛ւն մըն է։ Եւ ճիշդ այս պատճառով՝ Աստուածաշունչ մատեանի Սրբոց Թարգմանչաց կողմէ կատարուած թարգմանութիւնը «Թարգմանութիւններու թագուհի»ն է, քանի որ ան կատարեալ հոգեփոխութիւն մըն է, այսինքն բնագիրին կատարեալ եւ անսխալ փոխանցումն է։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Անցնինք ներքին կեանքին։ Կը հաւատանք, որ եկեղեցին՝ որ կը խօսի Աստուծոյ արդար դատաստանին մասին, պարտաւոր է արդարութեամբ առաջնորդուիլ եւ պէտք է ընդունիլ, որ մեր եկեղեցւոյ յարկին տակ արդարութիւնը՝ նոյնիսկ ամենէն մեծ եկեղեցականի մօտ գրեթէ գոյութիւն չունի։