Ընկերա-մշակութային

«ՄԵՆՔ Ի՞ՆՉ ԳԻՏԵՆՔ ԱՐԵՒՄՏԱՀԱՅ ԳՐԱԿԱՆՈՒԹԵՆԷՆ։ ԺԱՄԱՆԱԿ ԹԵՐԹԸ ԲԱՑԱՌԻԿ ԳՈՐԾ Կ՚ԸՆԷ ՀԻՄԱ, ԱՀԱՒԱՍԻԿ ՀԻՆԳԵՐՈՐԴ ՀԱՏՈՐԸ ԿԸ ՀՐԱՏԱՐԱԿԷ ԻՐ ԷՋԵՐՈՒՆ ՄԷՋ ՏՊԱԳՐՈՒԱԾ ԱՐԺԱՆԱՒՈՐ ՆԻՒԹԵՐԸ ՀԱՄԱԽՄԲԵԼՈՎ»

Ա­նոնք ո­րոնք քիչ թէ շատ ծա­նօթ են 19-րդ դա­րու վեր­ջա­ւո­րու­թեան եւ 20-րդ դա­րու սկիզ­բի ա­րեւմ­տա­հայ մա­մու­լին, ա­պա պատ­կե­րա­ցում ու­նին թէ ան ինչ վիթ­խա­րի ծով է, ով­կիա­նոս՝ տա­րե­գիր­քեր, օ­րա­ցոյց­ներ, պար­բե­րա­գիր­քեր, ամ­սա­գիր­քեր, հան­դէս­ներ եւ այլն...

«ԱՅՍ ԳԻՐՔԸ ՆՈՐՈՎԻ ԿԸ ՆԵՐԿԱՅԱՑՆԷ ԵՒ ԿԸ ԲԱՑԱՅԱՅՏԷ ՀՐԱՊԱՐԱԿԱԳԻՐ ՈՒ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻՉ ՌՈՒԲԷՆ ԶԱՐԴԱՐԵԱՆԸ»

Կը շնոր­հա­ւո­րեմ յար­գե­լի պա­րոն Ա­րա Գօ­չու­նեա­նը՝ ԺԱ­ՄԱ­ՆԱ­Կ օ­րա­թեր­թի 110-ա­մեա­կի ա­ռի­թով, եւ կը մաղ­թեմ, որ օ­րա­թեր­թը ու­նե­նայ ան­խա­փան եւ ար­գա­սա­ւոր ու­ղի: 
Սե­ւան Տէ­յիր­մեն­ճեա­նի աշ­խա­տա­սի­րու­թեամբ եւ Վա­հէ Թաշ­ճեա­նի յա­ռա­ջա­բա­նով «Ռու­բէն Զար­դա­րեան. Յօ­դուած­ներ» գիր­քի մէջ լոյս տե­սած են այն յօ­դուած­նե­րը, ո­րոնք Զար­դա­րեան գրած է ԺԱ­ՄԱ­ՆԱ­Կ օ­րա­թեր­թին աշ­խա­տակ­ցե­լու ա­միս­նե­րուն՝ 1908 թուա­կա­նի Նո­յեմ­բե­րէն մին­չեւ 1909 թուա­կա­նի Ապ­րի­լը:

ՈՒԽՏԸ ՀԻՆ ԿՏԱԿԱՐԱՆԻՆ ՄԷՋ (Զ.)

Ուսումնասիրեց՝ Ա­ԼԵՔՍ ՍՐԿ. ԳԱ­ԼԱՅ­ՃԵԱՆ

Աստուած Աբրահամի ըսաւ, թէ իր սերունդը Քանաանի երկիրը պիտի ժառանգէ։ Աստուած Դաւիթով այդ խոստումը վերահաստատեց՝ ըսելով. «Իմ Ժողովուրդիս Իսրայէլին ալ տեղ պիտի որոշեմ ու զանիկա պիտի տնկեմ, որ իր տեղը բնակի ու ալ չշարժի» (Բ. Թգ 7.10)։

ԱՐՏԱԳԱՂԹ ԵՒ ՃԱԿԱՏԱԳՐԵՐ

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Արցախեան հակամարտութենէն առաջ Հայաստանի տարածքին բնակած են մեծ թիւով ատրպէյճանցիներ: Արցախեան պատերազմին յաջորդած հայ-ատրպէյճանական լարուած իրադրութեան հետեւանքով ատրպէյճանական համայնքը լքած է Հայաստանի տարածքը։

ՀԱՐԻՒՐ ՏԱՐԻ ԱՌԱՋ…

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Այս տարի կը նշուի Հայաստանի Առաջին հանրապետութեան խորհրդարանի հիմնադրման 100-ամեակը: Ճիշդ է, որ ան միայն երկու տարի գոյութիւն ունեցած է, սակայն պատմական դեր կատարած է Առաջին հանրապետութեան կեանքէն ներս եւ ինչպէս Առաջին հանրապետութեան դերը, նոյնպէս նաեւ խորհրդարանին դերը անգնահատելի եղած է պետականութիւնը վերագտնելու գործին մէջ:

«ՄԵՐ ԾՐԱԳՐԻ ՆՊԱՏԱԿՆ Է ՍՓԻՒՌՔԻ ՄԵՐ ԵՐԻՏԱՍԱՐԴՆԵՐԸ ԻՐԵՆՑ ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՆ ՈՒ ՄԱՅՐ ԵԿԵՂԵՑԻԻՆ ԿԱՊԵԼ»

Ա­ԼԵՔՍ ՍՐԿ. ԳԱ­ԼԱՅ­ՃԵԱՆ

Ե­րի­տա­սար­դու­թիւ­նը առ­հա­սա­րակ ազ­գի մը կեն­սու­նա­կու­թեան աղ­բիւ­րը նկա­տուած է, մինչ­դեռ ան է՛ նաեւ ազ­գա­յին գոր­ծա­դիր ու­ժը, ա­նոր յա­ռաջ­դի­մու­թեան ու զար­գաց­ման կա­րե­լիու­թիւն­նե­րու շտե­մա­րա­նը։ Ե­րի­տա­սարդ­նե՛րն են ե­ղած պայ­քար­նե­րու ա­ռա­ջին ճա­կա­տը նե­տուող­նե­րը, ազ­գա­յին ի­տէալ­նե­րու ի­րա­գործ­ման ճի­գին մէջ ա­մե­նէն սուղ զո­հա­բե­րում բե­րող­նե­րը։ 

ՈՒԽՏԸ ՀԻՆ ԿՏԱԿԱՐԱՆԻՆ ՄԷՋ (Դ.)

Ուսումնասիրեց՝ Ա­ԼԵՔՍ ՍՐԿ. ԳԱ­ԼԱՅ­ՃԵԱՆ

Աբրահամ հաւատաց Աստուծոյ խոստումին։ Այս հարցումը կասկածամտութեան արդիւնք չէ։ Աստուած Աբրահամի ըսաւ. «Ես եմ Տէրը, որ քեզ քաղդէացիներու Ուր քաղաքէն հանեցի՝ այս երկիրը բերի, զայն քեզի իբր ժառանգութիւն տալու համար», Աբրահամ ըսաւ. «Ինչպէ՞ս պիտի գիտնամ»։

ՕՐԲԷԼԻ ԵՂԲԱՅՐՆԵՐ

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Ծաղկաձոր քաղաքին կեդրոնը կայ գողտրիկ թանգարան մը, որուն կից, պզտիկ հրապարակի մը վրայ, տեղադրուած է քանդակագործ Արտաշէս Յովսէփեանի կերտած Օրբէլի եղբայրներու յուշաքանդակը:

Էջեր