ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Յաճախ կը կարծենք, որ ինքնավստահութիւնը մարդկային բնաւորութեան գիծերէն մէկն է եւ մարդու հետ լոյս աշխարհ կու գայ, սակայն, հոգեբանութիւնը կու գայ բացատրելու, որ այդ մէկը առեղծուած մըն է. ինքնավստահութիւնը թէ՛ բնաւորութիւն է եւ թէ միջավայր։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Կասկած չկա՛յ, որ կ՚ապրիք կեանք մը՝ ուր օրեր կան երբեմն բարի, ուրախ, երբեմն չար, գէշ եւ տրտմալի. բայց ընդհանրապէս գէ՛շ։ Աշխարհի ո՛ր կողմը որ դառնանք, ուր որ նայինք. ոճիր, կռիւ, պատերազմ, անպարկեշտութիւն, ցաւ, վիշտ, ամբարտաւանութիւն եւ ամենէն ցաւալին՝ անաստուածութիւն, ուրացում եւ մերժում ամէն հոգեւոր եւ բարոյական արժէքներու՝ կարծես աշխարհ եւ կեանք միայն նիւթ է, եւ մարդ՝ միայն մարմին։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Աշխարհի ամենէն խելացի անձերէն մէկը կը նկատուի Այնըշթայն, որ դպրոցը համալսարանէն շատ աւելի կարեւոր կառոյց կը նկատէ, որովհետեւ համալսարանի մէջ կրթութիւն ստացող երիտասարդի մտային զարգացումն ու գիտութեան հիմքերը դպրոցէն սկիզբ կ՚առնեն:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Ուստի արթուն կեցէք եւ ամէն ատեն աղօթք ըրէք, որ այս բոլոր նեղութիւններէն ազատիք եւ Որդին մարդու առջեւ կայնելու արժանի ըլլաք». (ՂՈՒԿ. ԻԱ 36)։ Ներկայ Մեծ պահքի շրջանին՝ հաւատացեալին հոգեւոր արթնութեանը համար աղօթքի նշանակութեան գիտակցումը աւելի եւս կարեւորութիւն կը ստանայ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Երէկուան մեր գրութեան մէջ ըսինք, որ ուսուցիչը դասարանէն ներս բռնատէր չէ, սակայն, միւս կողմէ լաւապէս կը գիտակցինք, որ մերօրեայ աշակերտութեան հետ համեստութեամբ վարուիլը «թերացում» մըն է, որովհետեւ մերօրեայ աշակերտը գիտէ այդ մէկը լաւապէս շահագործել եւ այդ մէկը տեսնել որպէս առիթ՝ իր յոռի բնաւորութիւններն ու խառնուածքը երեւան հանելու։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մարդուս համար ո՜րքան դժուար է իր իսկ «Ես»ին հետ դէմ յանդիման գալ եւ ընդունիլ իր սխալը կամ յանցանքը։ Ահաւասիկ, այս պատճառով է, որ զղջումը եւ ապաշխարանքը քաջութիւն կը պահանջէ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Սփիւռքահայ գրականութեան մեծերէն Մուշեղ Իշխան իր աշխատութիւններէն մէկուն մէջ կը գրէ. «Ուսուցիչն է մատղաշ կեանքերու մշակը եւ ուսուցիչի ձեռքերուն է յանձնուած նոր սերունդի ապագան»։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Ահա ես ձեզ կը ղրկեմ իբրեւ ոչխարներ գայլերու մէջ. ուստի օձերու պէս խորագէտ եղէք եւ աղաւնիներու պէս միամիտ». (ՄԱՏԹ. Ժ 16)։
Յիսուս Քրիստոսի մեկնաբանական արտայայտութիւնը եղած է. «Ով որ փոքր ծառայութեան մէջ հաւատարիմ է՝ մեծին մէջ ալ հաւատարիմ է, իսկ ով որ փոքր ծառայութեան մէջ անհաւատարիմ է՝ մեծին մէջ ալ անհաւատարիմ է». (ՂՈՒԿ. ԺԶ 10), երբ կը պատմէ «Ճարպիկ տնտեսին առակը». (ՂՈՒԿ. ԺԶ 1-9)։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Երէկուան մեր յօդուածով խօսեցանք հայ կնոջ անցեալի կերպարին մասին, իսկ այսօր որպէս նիւթ ունինք հայ կնոջ մերօրեայ կերպարը՝ իր դրական ու բացասական կողմերով: Ի տարբերութիւն անցեալին, այսօր հայ կինը կրթուած է ու բարձրագոյն կրթութիւն ունի, ինչ որ իրենց տուած է ազատութիւն՝ մանաւանդ հին ամուսնական բռնատիրութենէն:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Երկրի վրայ երկնային կեանք ապրիլ՝ դժուար բայց երանելի՜ կեանք մը ահաւասիկ։ Երկնայինը ապրիլ երկրի վրայ կարելի է միայն անդրադառնալով հոգւոր կեանքի արժէքին եւ կարեւորութեան։
