ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Հայր եւ մայր՝ երկու սիւներն են ընտանիքին։
Աստուա՛ծ է, որ տեսաւ անհրաժեշտութիւնը ընտանիքին եւ նախ Ադամը եւ ապա Եւան ստեղծեց, որպէսզի անոնք իրարու հետ ապրին, իրարու օգնեն, սերունդ արտադրեն եւ երկիրը լեցնեն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Աւետարաններէն եւ Աստուածաշունչէն դուրս Յիսուս Քրիստոսի մասին առաջի վկայութիւնը կը գտնենք հրեայ պատմիչ Յովսէփոսի «Հրեաներու հնութիւնները» աշխատութեան մէջ։ Հրեայ պատմիչը, որ իր պատմութիւնը գրած է 60-70 թուականներուն, իր աշխատութեան մէջ կը գրէ. «Այդ ժամանակ կար Յիսուս անունով մարդ մը (եթէ կարելի է մարդ կոչել), որովհետեւ ան հրաշալի գործեր կ՚ընէր եւ ճշմարտութիւնը ընդունողներուն ուսուցիչը կ՚ըլլար:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մարդ որքան տարիքը առնէ, հետզհետէ կը սկսի յիշել իր անցեալը՝ իր երիտասարդութեան օրերը։ Բայց միայն գեղեցիկ եւ ուրախ օրերը, քանի որ միտքը ինքնաբերաբար կարծես մոռացումի կը մատնէ անհաճոյ եւ տխուր օրերը, յիշատակները։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Աւետարանները կը խօսին Յիսուս Քրիստոսի խաչելութեան ժամանակ պատահած որոշ դէպքերու մասին. օրինակի համար, երեք ժամ երկիրը կը խաւարի եւ բոլորը ականատես կ՚ըլլան այդ իրողութեան։ Սակայն, Փիէռ Պէյլի հարց կու տայ, թէ ինչո՞ւ ժամանակակից պատմիչներէն մէկը երբեւէ անդրադարձ չէ ունեցա՝ մա՛նաւանդ, որ երկու մեծ երկրաշարժ տեղի ունեցած է. ասոնք տեղեկութիւններ են, զորս պատմիչներ կը յիշեն:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Ոմանք այն համոզումը ունին, թէ՝ փոխելով մեր մտածելակերպը կը փոխուի նաեւ մեր հաւատքը։ Սակայն «փոխել» եւ կամ «փոխուիլ» այնքան ալ դիւրին եւ հեշտ բան չէ։ Խրթին, աւելին՝ դժուա՛ր է չափահաս անհատին մտածելակերպը փոխել։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Իրականութեան մէջ բոլոր այն առարկութիւնները, որոնք կը հերքեն Յիսուս Քրիստոսի գոյութիւնը՝ անիմաստ ու այնքան ալ համոզիչ փաստարկներ չեն. օրինակի համար, Յիսուս Քրիստոսի գոյութիւնը հերքող հեղինակը՝ Փիէռ Պէյլի կը խօսի Յիսուս Քրիստոսի խաչելութեան մասին եւ այդտեղ դարձեալ ժամանակագրական հարցեր կը բարձրացնէ.
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Ո՛վ իմ անձս, օրհնէ՛ Տէրը եւ այն ամէնը, որ իմ ներսիդիս է՝ անոր սուրբ անունը։ Ո՛վ իմ անձս, օրհնէ՛ Տէրը եւ անոր բոլոր բարերարութիւնները մի՛ մոռնար։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Յիսուսի գոյութիւնը հարցականի տակ դնող Փիէռ Պէյլի յաջորդ հարցադրումը հետեւեալն է. «Աւետարանները կը յիշեն, որ Յիսուս Քրիստոսի համբաւը տարածուեցաւ.- նոյնիսկ հազարաւոր մարդիկ իրեն հետեւեցան. Յիսուս հինգ հազարէն աւելի մարդոց կերակրեց եւ անոնց դիմաց հրաշագործութիւններ ըրաւ. մեռելները կենդանացուց, պալատականներու հետ գործ ունեցաւ.- այս բոլորը նկատի ունենալով ինչո՞ւ համար ժամանակակից պատմիչներ իրենց աշխատութիւններուն մէջ չյիշեցին Քրիստոսը:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Լաւ եւ օգտակար արարքներ բարձրագոյն բարի գաղափարականի մը արդիւնք են ընդհանրապէս, բայց անպայման նուիրումի եւ զոհողութեան արդիւնքը չեն։ Անձնական շարժառիթներ, անարգ նկատումներ, սխալ մտածումներ կրնան տուն տալ՝ պատճառ դառնալ օգտակար գործունէութիւններու եւ շողշողուն բարեգործութիւններու։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Ֆրանսացի փիլիսոփայ, գրող եւ քննադատ Փիէռ Պէյլ իր աշխատութիւններէն մէկուն մէջ հետեւեալ միտքը կը յայտնէ. «Կրօնի մէջ մարդը մոլորեցնելը շատ դիւրին է, իսկ զինք այդ մոլորութենէն դուրս բերելը՝ դժուար»:
