Հոգե-մտաւոր

ՈՐՈՇ ՔՆՆԱԴԱՏՈՒԹԻՒՆՆԵՐ ԵԿԵՂԵՑՒՈՅ ԴԷՄ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Աւելի առողջ մթնոլորտ մը ունենալու համար պէտք է վերադառնալ արդարութեան եւ հաւասարութեան։ Այդ անհաւասարութիւնը կարելի է տեսնել գրեթէ բոլոր ոլորտներու մէջ. օրինակի համար, կան որոշ միաբաններ, որոնք ունին մէկէ աւելի պաշտօններ եւ մէկէ աւելի պաշտօններ ունենալով ունին շատ աւելի պատասխանատուութիւն եւ, հետեւաբար, հաշուետու են իրենց պարտաւորութիւններուն համար։

ԼԵԶՈՒՆ ԵՒ ԳՐԻՉԸ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Յաճախ որքա՜ն անպէտ եւ վնասակար խօսքեր կ՚արտաբերենք մեր բերաններէն, առանց անոնց հետեւանքը խորհելու։ Արդարեւ, Առակախօսը կ՚ըսէ. «Շատ խօսքերու մէջ յանցանք պակաս չէ. բայց իր շրթունքները զսպողը խելացի է». (ԱՌԱԿ. Ժ 10)։

ԹԱՐԳՄԱՆՉԱՑ ՈԳԻՆ

​ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Հռչակաւոր լեհ բանասէր Ulrich von Williamowitz-Moellendorff (1848-1931) կ՚ըսէ, թէ իրական թարգմանութիւնը՝ հոգեփոխութի՛ւն մըն է։ Եւ ճիշդ այս պատճառով՝ Աստուածաշունչ մատեանի Սրբոց Թարգմանչաց կողմէ կատարուած թարգմանութիւնը «Թարգմանութիւններու թագուհի»ն է, քանի որ ան կատարեալ հոգեփոխութիւն մըն է, այսինքն բնագիրին կատարեալ եւ անսխալ փոխանցումն է։

ՈՐՈՇ ՔՆՆԱԴԱՏՈՒԹԻՒՆՆԵՐ ԵԿԵՂԵՑՒՈՅ ԴԷՄ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Անցնինք ներքին կեանքին։ Կը հաւատանք, որ եկեղեցին՝ որ կը խօսի Աստուծոյ արդար դատաստանին մասին, պարտաւոր է արդարութեամբ առաջնորդուիլ եւ պէտք է ընդունիլ, որ մեր եկեղեցւոյ յարկին տակ արդարութիւնը՝ նոյնիսկ ամենէն մեծ եկեղեցականի մօտ գրեթէ գոյութիւն չունի։

ՈՐՈՇ ՔՆՆԱԴԱՏՈՒԹԻՒՆՆԵՐ ԵԿԵՂԵՑՒՈՅ ԴԷՄ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Յաճախ հարց կու տանք, թէ աղանդաւորական շարժումները ինչպէ՞ս կը յաջողին մարդ որսալ։ Այս հարցումին որպէս պատասխան յաճախ նիւթականն ու սեփական շահը կը տեսնենք, սակայն, իրականութեան մէջ, կան այլ պատճառներ։

ՄԻՇՏ ԵՐԻՏԱՍԱՐԴ ՄՆԱԼ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

«Լսեցէ՛ք ասիկա, ո՛վ ծերեր եւ ակա՛նջ տուէք, ո՛վ երկրի բոլոր բնակիչներ, միթէ այսպիսի բան եղա՞ծ է ձեր օրերուն մէջ, կամ ձեր հայրերուն օրերուն մէջ։ Ասիկա ձեր որդիներուն պատմեցէ՛ք եւ ձեր որդիները իրենց որդիներուն եւ անոնց որդիները յետագայ ազգին թող պատմեն». (ՅՈՎԷԼ. Ա 2-3)։

ՈՐՈՇ ՔՆՆԱԴԱՏՈՒԹԻՒՆՆԵՐ ԵԿԵՂԵՑՒՈՅ ԴԷՄ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Հայ ժողովուրդը ունի այն թիւր համոզումը, որ մարդ չի՛ կրնար քննադատել՝ առանց ատելու եւ այս թերացումին պատճառը այն է, որ մենք սխալ համոզում ունինք նաեւ սիրելու մասին, որովհետեւ կը կարծենք, թէ իրապէս կը սիրէ ան՝ որ բոլոր թերութիւնները կ՚անտեսէ եւ «պաշտպան» կը դառնայ, իսկ ան՝ որ թերութիւններուն մասին կը խօսի՝ ոչ:

ԱՍՏՈՒԱԾ ԵՒ ՄԱՐԴ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Աստուած մարդը ստեղծեց Իր հաճութեան համար՝ որպէսզի Ինքզինք յայտնէ անոր եւ որպէսզի մարդը զԻնք պաշտէ իր կեանքին բոլոր օրերուն մէջ։ Սակայն, Աստուած զղջաց, որ մարդը ստեղծեց եւ Իր սրտին մէջ տրտմեցաւ, քանի որ «… անոնց խորհուրդներուն բոլոր գաղափարները չար էին». (ԾՆՆԴ. Զ 5)։

Էջեր