Հոգե-մտաւոր

ԾՆՈՂԱԿԱՆ ՍԽԱԼՆԵՐ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Իւրաքանչիւր ծնողքի համար հայր ու մայր դառնալու նպատակն ու անոր առաքելութեան հանդէպ ունեցած հասկացողութիւնն ու ըմբռնումը տարբեր է։ Շատ մը ծնողներ կը կարծեն, որ ծնողք ըլլալ կը նշանակէ միայն մանուկին պէտքերը հոգալ, սնունդն ու ուսումը ապահովել, զինք սխալներէ հեռու պահել եւ այլն, սակայն, ծնողք դառնալու հիմնական նպատակը պէտք է ըլլայ մէկը.

ԾՆՈՂԱԿԱՆ ՍԽԱԼՆԵՐ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Ամէն ծնողք կ՚ուզէ, իր զաւկին կողմէ «լսուած» ըլլալ, սակայն մանկավարժութիւնը կ՚ըսէ, որ մեր զաւակները մեզ կը լսեն այնքանով՝ ինչքանով մենք զիրենք կը լսենք. որեւէ յարաբերութեան մէջ եթէ մէկ կողմը խօսող, իսկ միւս կողմը լսող է՝ կապը կը դառնայ միակողմանի։

ԾՆՈՂԱԿԱՆ ՍԽԱԼՆԵՐ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Շատ մը ծնողներ կը կարծեն, որ իրենց հիմնական պարտականութիւնն ու պարտաւորութիւնը իրենց զաւակներուն մարդկային ու մարմնական պէտքերը ապահովելն է. ինչպէս՝ հագուստը, սնունդը եւ այլն, բայց, իրականութեան մէջ, ծնողական պարտականութիւնն ու պարտաւորութիւնը իր մէջ շատ աւելին ունի, որովհետեւ հոգեկան բաժինը շատ աւելի կարեւոր է։

ՉԱՐԱԽՕՍՈՒԹԻՒՆՆԵՐ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Մարդկային փոխյարաբերութիւններու մէջ չարախօսութիւնները աւերիչ ազդեցութիւններ կը գործեն մարդուն թէ՛ անհատական ներքին կեանքին, թէ՛ հաւաքական արտաքին կեանքին մէջ։ Ուրեմն, պէտք է ամենէն առաջ զգուշանալ մա՛նաւանդ բանակրկիտ անձերու խառնակիչ ազդեցութենէն, սաստիկ զգուշանալ այդ վերջին վատ դերը ուղղակի կամ անուղղակի, կամաւ թէ ակամայ ինքն իր անձին վրայ փորձելու։

ԱԶՆՈՒԱԿԱՆՈՒԹԵԱՆ ԴՐՈՇՄԸ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Աշխարհ հետզհետէ աւելի լաւ սկսած է հասկնալ, թէ՝ ստացական եւ երեւութային առաւելութիւններէ աւելի՛ կարեւոր արժանիքներ կը փնտռուին՝ «ազնուական» տիտղոսին արժանի ըլլալու համար։ Ուստի, աշխարհ սորված է «ազնուականութիւն» փնտռել ուրիշ տեղեր ալ։

ԾՆՈՂԱԿԱՆ ՍԽԱԼՆԵՐ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Ծնողներու կողմէ կատարուած կան սխալներ, որոնցմէ մեծագոյնը զաւկին հանդէպ ուշադրութեան պակասն է։ Բնական է, որ շատ անգամ ծնողքը կրնայ անտրամադիր հոգեվիճակ մը ունենալ, յոգնածութիւն զգալ, առանձնանալու եւ խոկալու, մեկուսանալու ցանկութիւնը ունենալ, շատեր կը կարծեն, որ մանուկը այդ փոփոխութիւնն ու տարբերութիւնը չի զգար, սակայն, իրականութեան մէջ, ամենէն աննշմար ուշադրութեան պակասը նոյնիսկ անոնց կողմէ զգալի կը դառնայ:

ՅԱՊԱՂՈՒՄԻ ՊԱՐԱԳԱՆԵՐ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Մարդ երբեմն շոգենաւին չի հասնիր, այսինքն բարեպատեհ առիթներէն չի կրնար օգտուիլ, չ՚անդրադառնար կամ պէտք եղած խնամքը չի տանիր եւ կը կորսնցնէ…։ Արդարեւ, առիթներէն օգտուիլ հմտութիւն կը պահանջէ, եւ անոնք՝ որոնք կ՚անդրադառնան կեանքի կարեւորութեան՝ ուշադրութեամբ կը հետեւին կեանքի մանրամասնութիւններուն՝ որոնց մէջ կը գտնուին մեծ առիթներ, եւ որոնք էական եւ կենսական հանգամանքներ կը ներկայացնեն։

ԾՆՈՂԱԿԱՆ ՍԽԱԼՆԵՐ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Ռուս մեծ գրող Լէօ Թոլսթոյ իր աշխատութիւններէն մէկուն մէջ կ՚ըսէ. «Ծնողները կ՚ուզեն, որ իրենց զաւակները ըլլան այնպէս՝ ինչպէս իրենք կ՚ուզէին ըլլալ»։ Այս գաղափարին բացատրութիւնը իւրաքանչիւր անձի համար ինչպիսի իմաստ ունի՝ չենք գիտեր, սակայն կը հաւատանք, որ ծնողք դառնալու մէջ հիմնական ու առաջին սխալներէն մէկը այս համոզումն է, որովհետեւ ծնողները զաւակը որպէս առանձին անհատ տեսնելու, անոր անհատականութեան, որոշումներուն, ձգտումներուն ու նախասիրութիւններուն կարեւորութիւն տալու փոխարէն կը փորձեն իրենց երազները իրականացնել անոնց ճամբով՝ հաւատալով, որ այդ ինչը որ իրենց ուրախութիւն կրնար պատճառել՝ նոյնպէս կրնայ ուրախութիւն պատճառել անոնց:

Էջեր