Հոգե-մտաւոր

«ԿՐՕՆԸ ԹՈ՞ՅՆ ՄԸՆ Է…»

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Կրօնը թոյն է եւ տիրող դասակարգի ձեռքին հզօր զէնք մը:
Անցեալին, մանաւանդ յետցեղասպանութեան շրջանին եկեղեցւոյ եւ եկեղեցականութեան հանդէպ ատելութիւն մը բռնկեցաւ եւ այդ ատելութիւնը հասաւ այն աստիճանի, որ 1923 թուականին Թիֆլիզի մէջ հրատարակուեցաւ «Կորչի Կրօնը» անուամբ միօրեայ թերթ մը, որմէ վերցուած է վերոյիշեալ «կրօնը թոյն է» արտայայտութիւնը:

ԴՐԱԽՏ ԵՒ ԴԺՈԽՔ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Կը պատմուի, թէ գիւղի մը մէջ չարագործ երիտասարդ մը բոլոր գիւղացիներուն սարսափ կ՚ազդէ՝ գինեմոլ եւ չար նկարագրի տէր մէկն է ան։
Գիւղին քահանան միշտ կը լսէ այդ անառակ երիտասարդին նկատմամբ գիւղացիներուն գանգատները եւ կը պարսաւէ, կը մեղադրէ զայն անոր բացակայութեան։

ԱՐՓԻԱՐԱՁԱԳԻՆ ԵՐԱԶԱԾ ԵՐԻՏԱՍԱՐԴՈՒԹԻՒՆԸ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Ժամանակը աշխարհագրութենէն աւելի կը փոխէ մարդոց մտայնութիւնները եւ իւրաքանչիւր նոր հասակ առնող ծնունդի հետ կամայ թէ ակամայ կը նկատենք հինէն դէպի նոր գացող մարդկութիւն մը՝ նոր ըմբռնումներով ու նկարագիրներով:

ՊԱՅՔԱՐՆ ՈՒ ՄԵՆՔ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Մեծ եղեռնէն երեք տարիներ առաջ՝ 1912 թուականին տքթ. Պօղոսեան Ազգային ժողովին մէջ կը բարձրաձայնէր. «հայերը պէտք է Ալպանացուց նման «պէսա» ընէ եւ իր եղբայրը սպաննողին եղբայրն սպաննէ՝ ակն ընդ ական եւ ատամն ընդ ատաման». այս յայտարարութիւնը լսելով ժողովասրահի մուտքն ու նրբանցքները գտնուողները բարձրաձայն ծափահարել կը սկսին:

ՊԱՀՈՒԱԾ ԳԱՆՁԵՐ

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Մարդիկ, ընդհանրապէս, իրենց գանձերը կը պահեն ամենէն ապահով եւ արդիական միջոցներով օժտուած դրամարկղերու մէջ։ Աստուած Իր սրբազան Խօսքը կը պահէ բնութեան բացօթեայ այս քարայրին մէջ անվթար, 2000 տարիներէ աւելի։

ԺՈՂՈՎԱԿԱՆՆԵՐՈՒ ԱՆՇԱՐԺՈՒԹԻՒՆԸ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Մեր թուականէն 96 տարիներ առաջ՝ 1927 թուականին Շիքակոյի մէջ լոյս կը տեսնէ տարօրինակ անունով հայկական ամսագիր մը՝ «Ծօ՛վառ» անուամբ, որ ըստ երեւոյթին հին հայկական շրջաններէն մէկուն անունն է, որովհետեւ պատմութեան մէջ հանդիպած ենք «վերին Ծօ՛վառ» շրջանին:

Էջեր