ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Ո՜վ բոլոր ծարաւցածներ ջուրերուն եկէք». (ԵՍ. ԾԵ 1)։ Աստուածատուր օրհնութիւն մըն է ջուրը, մանաւանդ ծարաւցած մարդու մը համար։ Այն շրջանները ուր ակ կամ աղբիւր չկայ, մարդիկ հոր կը փորեն, ջուր ունենալու համար։ Աստուածաշունչ մատեանին մէջ շատ անգամներ յիշուած է ջուրը՝ որպէս Աստուծոյ օրհնութիւնը եւ շնորհը։ Ուստի կը յիշուին «աղբիւր»ներ եւ ջրհորներ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Այն ինչ որ անցեալին մարդոց համար անիմաստ կը թուէր ըլլալ՝ այսօր մեր հասարակութեան մէջ կարեւոր, իսկ այն ինչ որ կարեւոր՝ անկարեւոր սկսած է դառնալ, թէ՛ նիւթական եւ թէ՛ բարոյական գետնի վրայ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մարդ երբեք մինակ չէ՛, որքան ատեն որ Աստուած իրեն հետ է եւ փոխադարձաբար՝ Անոր հետ է մարդ։
Եւ քանի որ Աստուած, ըստ էութեան ամէն տեղ է, ապա ուրեմն ամէն մէկ մարդու հետ է, եւ ասիկա Անոր աստուածային բնութեան մէկ հետեւանքն է։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեր թուականէն աւելի քան դար մը առաջ գրող եւ բանաստեղծ Միքայէլ Նալպանտեան իր «Ազատութիւն» խորագրեալ բանաստեղծութեան մէջ կը գրէր «ես այն օրից ուխտեցի Ազատութիւնը սիրել» արտայայտութիւնը. իսկ այսօր՝ աւելի քան դար մը ետք կ՚ուխտեմ ատե՛լ ազատութիւնը:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Խստապաշտութիւն» (=Puritanism) կը նշանակէ՝ կարգ մը մարդկային արարքներու, նոյնիսկ անոնք եթէ բացայայտ կերպով ազդեցութիւն մը չունենան մարդոց վրայ, ըստ էութեան մեղք չհամարուելով հանդերձ, «մեղք» նկատուելով՝ անոնց որեւէ ճամբով արգելք ըլլալու պահանջքը զգացող, եւ այդ համոզումով արգելքներու դիմող վարդապետութիւն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեր ներկայ ընկերութեան մէջ գրեթէ ամէ՛ն բան արագօրէն փոփոխութիւն կը կրէ. ժամանակի փոփոխութեան առընթեր կը յեղաշրջուի ամէ՛ն բան՝ նոյնիսկ քարացած նախապաշարումներն ու սնոտիապաշտական համոզումները, սակայն միա՛կ բանը, որ կը մնայ անփոփոխ՝ մեր կրթական համակարգն է, որ արտաքնապէս թէեւ արդիական, էութեամբ Տէր Թոդիկեան շունչ մը կը շարունակէ իր մէջ պահել:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Փորձանք»՝ կը նշանակէ աղէտ, պատուհաս, վտանգ. իսկ «փորձութիւն»՝ մեղքի տանող առիթ, գրգիռ։
Արդարեւ, պէտք է զատորոշել «փորձանք»ը եւ «փորձութիւն»ը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Կեանքի մէջ ամենէն ատելի մարդիկ հեղհեղուկ նկարագիր ունեցողներն են, որոնք կրնան իրենց շահերուն վրայ հիմնուելով նոյն երեւոյթին մասին տարբեր տարբեր կարծիքներ ու դիրքորոշումներ ունենալ։ Ամենէն վտանգաւորներն են անոնք, որոնք կրնան իրենց դէմ դրուած մածունը պահ մը ճերմակ եւ որոշ ժամանակ ետք սեւ տեսնել՝ նայած թէ քամին ո՛ր կողմ կը փչէ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Կեանքի մէջ յաճախ կը հանդիպինք եւ կ՚ազդուինք նախապաշարումներէ։ Որքան ալ լայնախոհ ըլլանք, թերեւս անզգալաբար եւ անգիտակցօրէն, քիչ կամ շատ կը տպաւորուինք նախապաշարումներու ազդեցութենէն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մարդկայնօրէն յաճախ մենք մեր լսածէն աւելի կը հաւատանք մեր տեսածներուն, կարծելով որ տեսնուած երեւոյթը չի կրնար խաբել, մինչ լսուածը կրնայ երեւոյթի մը ամբողջութեամբ աղաւաղուած մէկ տարբերակը ըլլալ: Իրականութեան մէջ սակայն երեւոյթը եւս իր մէջ ունի խաբուսիկ ու ոչ վստահելի մաս մը, որ յաճախ լսուած շա՜տ աւելի աղաւաղուած կրնայ ըլլալ:
