Արխիւ

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Հայրենադարձութիւնը ազգի մը զօրութեան ամենէն կարեւոր ազդակն է, որովհետեւ երբ քով քովի կու գաս, ուժ կը դառնաս՝ բնականաբար կը զօրանաս: Հայրենադարձութեամբ պետութիւնը շատ աւելի մեծ հարկեր գանձելով կրնար բանակը զօրացնել, կրնար զէնք, զինամթերք աւելցնել, սակայն, թէ՛ նախկին եւ թէ ներկայ իշխանութեան հետ այդ մէկը կատարելը անկարելի էր, որովհետեւ անոնք ազգը հարստացնելու փոխարէն իրենք զիրենք կը հարստացնէին։

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Մարդ իր հոգեւոր կեանքի մէջ ելեւէջներ կ՚ունենայ, կը յաղթահարէ փորձութիւններ եւ երբեմն ալ կը պարտուի այդ փորձութիւններէն: Այս բոլորը բնական երեւոյթներ են մեր հոգեւոր կեանքին մէջ: Այս բոլորին մէջ հոգեւոր մարդը միշտ Աստուծոյ օգնութեան կը դիմէ ու կ՚ապաւինի, համոզուած ըլլալով, որ առանց Աստուծոյ օգնութեան ու առաջնորդութեան չի՛ կրնար յաղթահարել ոչինչ:

Գոհունակութեամբ վերահասու կ՚ըլլանք, թէ յայտնի բժիշկ Արէտ Լազօղլու այսօր կը թեւակոխէ իր ծննդեան 65-ամեակի յոբելենական շրջանը: Ան երկար տարիներէ ի վեր գործունէութիւն կը ծաւալէ որպէս հեղինակաւոր մասնագէտ, որ բժշկական շրջանակներէ ներս ունի բարձր վարկ, իսկ իր հիւանդներու անվերապահ վստաութիւնը կը վայելէ:

Հայկական երկաթուղիի ցանցի կառավարումը երրորդ կողմի մը յանձնելու հարցը միշտ օրակարգի վրայ:
Միրզոյեանի եւ Պայրամովի միջեւ հեռախօսազրոյց: Երեւանի մէջ Անվտանգութեան խորհուրդի ժողով գումարուեցաւ:

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Պատմութեան ընթացքին մարդկութիւնը բազմիցս երազած է խաղաղ աշխարհի մը մասին, բայց՞ հարցումը կը մնայ նոյնը․ արդեօք երբեք եղա՞ծ է ժամանակ մը, երբ աշխարհի վրայ ընդհանրապէս պատերազմ չէ բռնկած։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Քաղաքականութեան մասին խօսիլ չենք սիրեր, սակայն, նկատի ունենալով Հայաստան աշխարհի վերջին մի քանի տարիներու իրադարձութիւնները եւ նկատի ունենալով նախընտրական վիճակը, կ՚ուզենք ամփոփ վերլուծական մը կատարել.

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Պօղոս առաքեալ Եփեսացիներուն ուղղած նամակին մէջ կը խօսի Քրիստոսի սիրոյ մասին եւ կը թելադրէ զանոնք, որպէսզի ճանչնան Քրիստոսի սէրը: Այդ թելադրութիւնը այսօր մեզի եւս ուղղուած է:

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Յաճախ շեշտած ենք, որ պահքը միայն որոշ ուտելիքներէ հրաժարիլ չէ, կամ մարմինի բարեձեւութիւնը ապահովելու միջոց: Պահքը նախ եւ առաջ որոշում է, կամքի դրսեւորում եւ հոգեւոր պայքար: 

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Հայ գրականութեան մէջ կար ժամանակ, երբ հայ գրողը զինք քննադատողը թշնամի կամ հակառակորդ նկատելու փոխարէն, մտերիմ ու սրտակից կը նկատէր, որովհետեւ առանց քննադատին հայ գրականութիւնը չէր կրնար ունենալ իր փայլուն վիճակը, որովհետեւ ճշմարիտ քննադատին նպատակը գրողը վարկաբեկել չի կրնար ըլլալ. քննադատը ա՛ն է, որ լեզուի անարատութիւնը աւելի կը կարեւորէ՝ քան հեղինակին անձն ու արժէքը: