ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Փոքրիկ Մակարի պատմութիւնը, որ 1908 թուականի «Ծաղիկ» մանկական հանդէսի էջերէն կը հասնի մեզի (հեղինակ՝ պոլսահայ գրող Գեղամ Բարսեղեան), առաջին հայեացքէն կրնայ թուիլ պարզ մանկական պատմուածք մը՝ բարոյախօսական աւարտով։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Առաջին հայեացքով պարզ եւ գրեթէ ասացուածքի նման հնչելով, իրականութեան մէջ խորափոր դիտարկում մըն է մարդկային բնաւորութեան, հասարակական յարաբերութիւններու եւ քաղաքակրթական ճակատագրի մասին։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Այս տարի հայ մշակութային եւ ազգային ինքնագիտակցութեան օրացոյցին մէջ առանձնայատուկ տեղ կը գրաւեն երկու կարեւոր տարեդարձներ․ կը լրանայ հայ մեծ լուսաւորիչ, գրող Խաչատուր Աբովեանի «Վէրք Հայաստանի» վէպի ստեղծման 185-ամեակը եւ անոր՝ Էսթոնիոյ պատմական Թորպատի (այժմ՝ Թարթու) համալսարանը աւարտելու 190-ամեակը։
Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Անցեալ շաբաթ ներկայացուցինք Աշոտ Մատաթեանի կեանքն ու գործունէութիւնը: Այսօր, մեր սիրելի ընթերցողներուն պիտի ներկայացնենք Մատաթեանի գրութիւններէն հատուածներ:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Աշխարհ այսօր արագ կ՚անցնի մեր աչքերուն առջեւէն։ Ամէն օր նոր ձայն մը, նոր աղմուկ մը, նոր վէրք մը կը բացուի մարդկային հոգիին մէջ։ Մենք կ՚ապրինք ժամանակի մը մէջ, ուր բառերը շատ են, բայց, լռութիւնը աւելի խոր։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Թլկատինցիի (Յովհաննէս Յարութիւնեան) «Ո՞վ աղօթէր» պատմուածքը պատմութիւն մըն է վարդապետի մը մասին, որ հիւանդութեան պատրուակով կը տեղափոխուի եղբօր տունը եւ երկար ժամանակ կը մնայ հոն՝ ընտանիքին անսահման խնամքին ու զոհողութիւններուն տակ ապրելով։
ՆԱՐԷ ԳԱԼԵՄՔԷՐԵԱՆ
Դաւաճանութիւնը կրնայ ըլլալ լարուած քաղաքական բանավէճի եւ հասարակական կարծիքի առարկայ եւ դաւաճանութեան նման յանցանքներու իրաւական սահմանումները շատ ճշգրիտ են:
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
1998 թուականէն ի վեր ԻՒՆԷՍՔՕ-ի Հռչակաւոր մարդոց եւ կարեւոր իրադարձութիւններու օրացոյցին մէջ Հայաստանի Հանրապետութեան կողմէ ներկայացուած եւ ընդգրկուած են 31 յոբելենական տարեթիւեր։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Անցեալը ինչո՞ւ կը կարօտնանք։ Այս հարցումը պարզ կ՚երեւի, բայց իր մէջ կը կրէ մարդուս հոգիին ամենախոր շերտերը։ Կան պահեր, երբ յանկարծ, առանց պատճառի, սիրտը կը ծանրանայ, աչքերը հեռուն կը նային եւ հոգին կը սկսի փնտռել բան մը, որ այլեւս ներկայ չէ։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Տաքքան հեռու քաղաք մըն է․․․ Հեռու է ո՛չ միայն քարտէսին վրայ, այլ հայկական մեր զգացողութեան մէջ։
Աշխարհի խոշորագոյն քաղաքներէն մէկը՝ Պանկլատէշի մայրաքաղաքը, կը տարածուի լայն, տաք, խոնաւ հարթավայրի մը վրայ։
