ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Տաքքան հեռու քաղաք մըն է․․․ Հեռու է ո՛չ միայն քարտէսին վրայ, այլ հայկական մեր զգացողութեան մէջ։
Աշխարհի խոշորագոյն քաղաքներէն մէկը՝ Պանկլատէշի մայրաքաղաքը, կը տարածուի լայն, տաք, խոնաւ հարթավայրի մը վրայ։
Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Աշոտ Մատաթեան, դերասան, բեմադրիչ եւ թարգմանիչ: Ծնած է 1882 թուականի սեպտեմբերի 8-ին, Թեհրան:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Արտաքին խրախուսման եւ ներքին շարժառիթի փոխյարաբերութիւնը ժամանակակից մանկավարժութեան, հոգեբանութեան եւ հասարակական մտածողութեան ամենախոր հարցերէն մէկն է։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Լիբանանահայ նշանաւոր գեղանկարիչ Հրայր Տիարպէքիրեան, արուեստի աշխարհին մէջ ճանչցուած՝ «Հրայր» գեղանկարչական անունով, կը վերադառնայ արմատներուն։ Երկար սպասուած այս վերադարձը գրեթէ անխուսափելի էր՝ հոգեւոր եւ մշակութային իմաստով։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Վստահ եմ՝ կու գայ այն ժամանակը, երբ ռուս ականաւոր երաժիշտ Փիոթըր Չայքովսքիի երաժշտութեամբ հռչակաւոր պալէն՝ «Մարդուկ-ջարդուկը» (այլ անունով՝ «Ընկոյզկոտրիչը») անզուգական ձեւով բեմադրուած Մոսկուայի Մեծ թատրոնի բեմին վրայ, պիտի մտնէ ԻՒՆԷՍՔՕ-ի կամ ընդհանրապէս մարդկութեան համաշխարհային մշակութային ժառանգութեան ցանկին մէջ։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Հաննա Արենտ 20-րդ դարու քաղաքական փիլիսոփայութեան ամենաազդեցիկ մտածողներէն մէկն է եւ անոր «Ամբողջատիրութեան ակունքները» (The Origins of Totalitarianism, 1951) գործը հիմնարար տեղ կը գրաւէ ժամանակակից քաղաքական մտածողութեան մէջ։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Աստուածային լոյսով ողողուած Սուրբ Ծննդեան տօնը դարերու ընթացքին իր մէջ ներառած է հին եւ նոր մշակութային շերտեր, որոնց միաձուլումէն ծնած են հարուստ պատկերապատումներ, աւանդութիւններ եւ խորհրդանշական ձեւեր։
Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Աւազանի անունով Աստուածատուր, ծնած է 1901-ին (կարգ մը հրատարակութիւններու մէջ նշուած է նաեւ 1905), Խարբերդի Գոմք գիւղին մէջ:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Վերջին տասնամեակներու ընթացքին աշխարհի չորս ծագերուն ակնյայտ կերպով նկատելի է փոփոխութիւն մը. մարդիկ այլեւս աւելի քիչ գիրք կը կարդան, կամ առնուազն չեն կարդար այն խորութեամբ ու համբերութեամբ՝ ինչպէս կը կարդային անցեալին։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Ինչպէս ծանօթ է, 1892 թուականի մայիսին Ամենայն հայոց կաթողիկոս կ՚ընտրուի Մկրտիչ Խրիմեանը (Խրիմեան Հայրիկ), իսկ միայն 13 ամիս անց՝ 1893-ին, ռուսական ցարի միջնորդութեամբ անոր կ՚արտօնուի ժամանել Էջմիածին։
