ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Սուրբ Զատիկը՝ Յարութեան լուսաւոր տօնը, ամէն տարի մեզ կը մօտեցնէ ո՛չ միայն հաւատքի եւ յոյսի վերանորոգման, այլեւ ներքին ապրումներու այն խոր աշխարհին, ուր անցեալի քաղցր յուշերը կը խառնուին ներկայի զգացումներուն՝ յաճախ մեզ մղելով խորհելու, թէ ինչո՛ւ այն տաք, հարազատ ու «համով» տաղաւարներու զգացումը այսօր այնքան տարբեր կը թուի:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
«Հիւանդ հասարակութեան մէջ հնարաւո՞ր է առողջ մնալ» հարցումը խոր ու բազմաշերտ հարց մըն է, որ կը դպչի թէ՛ անհատական եւ թէ հասարակական կեանքի հիմքերուն։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Միջնադարեան գրականութեան գանձարանին մէջ բացառիկ արժէք է «Հայելի վարուց» կամ «Մեծ հայելի» զրոյցներու ժողովածուն, որ իր հռչակով ու տարածուածութեամբ թերեւս կը զիջի միայն Աստուածաշունչին։
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Աւագ շաբաթ էր: Զատկուան կիրակիին հասցնող այդ օրերուն, ընկերային, ընտանեկան, զանազան ու բազմազան մեր պարտաւորութիւններու կողքին, անպայման, այր եւ կին, գոնէ մեր այս տարիքին, անգամի մը համար շաբթուան մէջ եկեղեցի «երթալու» ժամանակ մը կը ստեղծէինք:
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Այս օրերուն, երբ կը պատրաստուէինք վայելելու Աւագ շաբթուան խորհրդաւոր ու խաղաղ մթնոլորտը՝ այն հոգեւոր շրջանը, երբ մարդ կը հրաւիրուի ինքն իր հետ հանդիպելու, իր խղճին առջեւ կանգնելու եւ ներքին լռութեան մէջ Աստուծոյ ձայնը լսելու, մեր իրականութիւնը, դժբախտաբար, կը պարզէ ցաւալի ու մտահոգիչ հակապատկեր մը։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Ժամանակակից աշխարհին մէջ քաղաքները դարձած են մարդկային կեանքի գլխաւոր բեմը։ Ամէն օր միլիոնաւոր մարդիկ կ՚արթննան բարձր շէնքերու մէջ, կը շտապեն աշխատանքի, կը կորսուին երթեւեկութեան աղմուկին եւ բազմութեան մէջ։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Հայկական տպագիր ու ձեռագիր ժառանգութեան բացառիկ նմոյշներ փրկուած եւ իրենց հանգրուանը գտած են Հայաստանի «Կերոն» զարգացման հիմնադրամի յարկին տակ՝ շնորհիւ «Wilco» ընկերութեան ազնիւ նուիրատուութեան: Դարաւոր պատմութեան մը վերջակէտը եւ նոր յոյսը։
Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Հայ հոգեւորական, Մխիթարեան միաբանութեան անդամ, բանասէր, աշխարհագրագէտ, աստղաբաշխութեան վարպետ, հասարակական գիտութիւններու հմուտ տեսաբան, բազմավաստակ խմբագիր Հ. Ղուկաս Ինճիճեան ծնած է 1758 թուականի մարտի 17-ին, Պոլիս:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Վերջին տասնամեակներուն աշխարհը լեցուած է նոր բառապաշարով, որ կը վերաբերի կլիմայի, բնապահպանութեան եւ մոլորակի ապագային։ Այդ բառերէն ամենէն տարածուածներէն մէկը «ածխածնային ոտնահետք» արտայայտութիւնն է։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Թլկատինցիի (Յովհաննէս Յարութիւնեան) (1860-1915) գրութիւնները կենդանի պատկերով կը ներկայացնեն գաւառական հայ կեանքը՝ իր պարզութեամբ ու դժուարութիւններով։
