Ընկերա-մշակութային

ԱՆՔՆՈՒԹԻՒՆ ԵՒ ԱՆՈՐ ԱԶԴԵՑՈՒԹԻՒՆՆԵՐԸ

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Անքնութիւնը այսօր աշխարհասփիւռ եւ լուրջ խնդիրներէն մէկն է։ Շատեր կը կարծեն, թէ գիշեր մը լաւ չքնանալը պատահական անհանգստութիւն մըն է, բայց, երբ այդ վիճակը կ՚երկարաձգուի եւ կը վերածուի սովորութեան մը, ան կը դառնայ առողջական, հոգեբանական եւ ընկերային տագնապներու նախանշան։

ԱՄԵՐԻԿԱՅԻ ՊԱՏՄՈՒԹԵԱՆ ԱՄԵՆԱԲԱՐՁՐ ՊԱՇՏՕՆԸ ԳՐԱՒԱԾ ՀԱՅԸ. ՓՈԼ ԻԿՆԷՅՇԸՍԻ (ԻԳՆԱՏՈՍԵԱՆ) ՅԻՇԱՏԱԿԻՆ, ՈՐ ՄԱՀԱՑԱՒ 105 ՏԱՐԵԿԱՆԻՆ

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Հայկական ծագումով պետական եւ ռազմական գործիչ Փոլ Իկնէյշըս մահացաւ նոյեմբերի 6-ին՝ իր 105-ամեակէն մէկ շաբաթ առաջ՝ հայ-ամերիկեան պատմութեան մէջ ձգելով համբաւ ու հեղինակութիւն։

ԵԴՈՒԱՐԴ ՊՈՅԱՃԵԱՆ (1915 - 1966)

Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Եդուարդ Պոյաճեան՝ արձակագիր, հրապարակախօս, բանաստեղծ, քննադատ, խմբագիր եւ ուսուցիչ: Ծնած է 9 ապրիլ 1915 թուականին, Մուսա լերան շրջանի Խըտըրպէկ գիւղը: Տակաւին մի քանի ամսական երեխայ, իր ծնողները բարձրացած են Մուսա լեռ:

ՈՒԺ ԵՒ ԱՅԼԱՍԵՐՈՒՄ

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Մարդկային պատմութիւնը բիւրաւոր դարերու ընթացքին միշտ պայքար մը եղած է. ոչ թէ միայն գոյապայքար բնութեան դէմ, այլեւ ներքին կռիւ՝ իշխանութեան, փառասիրութեան եւ արդարութեան միջեւ։

ԱՆԺԵԼԻՆԱՆ…

ԱՆՈՒՇ ՆԱԳԳԱՇԵԱՆ

Սակայն, ուրիշ էր Աստուծոյ ծրագիրը…
1948 թուականի մարտի 15-ին սկսաւ արաբ-հրեայ պատերազմը։ Նամակները դադրեցան։ Երկար ժամանակ լուր չունէի։ Հայրը այդ ընթացքին սրտի կաթուածով մահացաւ։ 

ՈԳԻԻ ՍՈՎ. ԻՇԽԱՆՈՒԹԻՒՆ, ԵԿԵՂԵՑԻ, ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹԻՒՆ… Ի՞ՆՉԻ ԿԸ ՍՊԱՍՈՒԻ

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Ոգիի սով է…
Դարեր շարունակ մեծ մտածողները ահազանգած են այս տեսակ սովի մասին՝ ըսելով, թէ օր մը պիտի գայ, երբ մարդը պիտի ունենայ ամէն բան, բացի հոգեկան հանգստութենէ եւ ուրախութենէ։ Ահազանգած են, որ պիտի գայ այն օրը, երբ աշխարհը լեցուի ճոխութեամբ, լոյսերով, բայց պիտի դատարկուի հոգեկան հրճուանքէ։

ԱՆԺԵԼԻՆԱՆ…

ԱՆՈՒՇ ՆԱԳԳԱՇԵԱՆ

Մեր առաջին հանդիպման Անժելինան նոր կորսնցուցած էր ամուսինը։
Անժելինա… Այնքա՜ն գեղեցիկ հնչեց, այնպիսի քնքշութեամբ տուաւ իր անունը, այդ ձայնին տակ թաքնուած հեքիաթ մը կար… Այո՛ հեքիաթ… Հեքիաթ մը, որ ուզեց անպայման պատմել։

ՎԱՐԴՈՒԿԸ

ԱՆՈՒՇ ՆԱԳԳԱՇԵԱՆ

Դժբախտ մանկութիւն, դժբախտ երիտասարդութիւն՝ երջանիկ մահ…
Մարդուս սիրտն ու արցունքը միայն զԱստուած կրնայ կարդալ…
Որքա՜ն դժբախտութիւն կար իր ժպիտին, բարեացակամութեան, օգտակար ըլլալուն ետին՝ միայն Տէրը գիտէր։

Էջեր