ՎԱՀԱՆ ԹԷՔԷԵԱՆ
Յարութեան շունչն է ահա, ջարդակոտոր Ա՛զգըդ իմ,
Հորիզոնէն ծայր տըւած, ու կը փըչէ մարմնոյդ վրայ…
Ամայութի՜ւն լըռութիւն… Օրօրոց չէ. այլ շիրի՜մ
Երկիրն ամբողջ՝ ուր երէկ դուն զոհուեցա՜ր անխընայ…
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Չենք կրնար ըսել, որ Իսրայէլի մէջ կայացած վերջին արտահերթ ընտրութիւնները (չորրորդը վերջին երկու տարուան ընթացքին) խաղաղ շրջան մը պիտի բերեն երկրին (խաղաղը ամբողջականօրէն կապ ունի քաղաքական հարթակի զարգացումներուն հետ), որովհետեւ վարչապետ Պենիամին Նեթանիյահուի ղեկավարած «Լիքուտ» կուսակցութիւնը չկարողացաւ հաւաքել կառավարութիւն կազմելու համար բաւարար աթոռներ։
ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ
-Այս տոպրակը կարելի՞ է զամբիւղին մէջ ձգել, մինչեւ առեւտուրս աւարտեմ:
Կը հարցնէ տարեց յաճախորդը խանութի աշխատողին, երբ ձեռքէն ծանր տոպրակը գետին դրուած զամբիւղին մէջ կը տեղաւորէ:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
-Ո՜վ Ռոնտա. մարդ երբ իր կեանքին ընթացքը կը փոխէ, պէ՞տք է ուշադրութիւն դարձնէ մարդոց իր մասին կազմած մտածումներուն վրայ:
ԵՐԱՄ
Երկաթէ ձող մը ցցուած է հողին. կողքին մուրճ մը կը պառկի։ Հողը չոր է, ճագճգած։ Այստեղ այնտեղ խոտերու խուրձեր կան ընդամէնը. միապաղաղ անշնչութիւն։
Գրաբարէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Հովիւը վեց յատկութիւն ունի, որ այստեղ ըսաւ. նախ՝ որովհետեւ դռնէն կը մտնէ փարախին մէջ: Երկրորդ՝ քանի որ դռնապանը կը բանայ:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
«Արեւմուտքը տեսաւ, թէ, ըստ էութեան, դուրս մնաց Կովկասէն եւ այստեղ արդէն հարց լուծողը Ռուսաստանն է եւ Թուրքիան, որու կրտսեր գործընկերն է Ատրպէյճան»:
«Ռուս-թրքական, նաեւ Մոսկուա-Անգարա-Թեհրան համագործակցութեան ձեւաչափը թէ՛ Սուրիոյ եւ թէ Հարաւային Կովկասի մէջ շատ լաւ կ՚աշխատի։ Հայաստան այլընտրանք չունի դաշնակցի հարցով, ստիպուած է ռուսական թելադրանքով յառաջ երթալ։ Հետեւաբար ներկայ պահուն Արեւմուտքի լուրջ միջամտութիւնով մը այստեղ չի կրնար փոխուիլ իրավիճակը»:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Պէյրութը աղէտահար դարձուցած պայթումէն անցած են ամիսներ։ Ճիշդ է, քաղաքացիներ կը փորձեն իրենց վէրքերը սպիացնել, սակայն ամէնօրեայ կերպով Լիբանանի լրահոսին հետեւողներուս համար աւելի քան պարզ է, որ չարաղէտ պայթումին պատճառով ամուսին, եղբայր, քոյր, մայր կամ հայր հողին տուած քաղաքացիներուն մօտ իրավիճակը կը շարունակէ մնալ տխուր եւ տարերային։
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Մերձաւոր Արեւելքի մարդոց համար հացը սոսկ սեղանի զարդ չէ։ Հացը առատաձեռնութեան ու կեանքի բարիքներու խորհրդանշանը չէ միայն, այլ աւելին։
Ձեւով մը հացը անապահով խաւերու ապրուստի նեցուկն է, անոնց «պահապան հրեշտակ»ը եւ նեղ օրերու հաւատարիմ ընկերը։
ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ
Մութ սենեակին դրան յատակէն լոյսի շող մը կը սողոսկէ, կը յստակացնէ դրան յատակի սալերուն գիծերը միայն եւ թեթեւ, աղօտ գոյնը անոնց:
Շողին լուսէ թեւերուն մէջ ալեակի պէս փոշեհատիկները կը թրթռան, կ՚ալեկոծին, կը պարեն կարծես ինչպէս կ՚ընեն վանքի մը գմբէթէն երկնառաք շողի խորհրդաւոր սիւնին մէջ:
