Հարթակ

Ակնարկ

ՍԱՐԳԻՍ ՓՕՇՈՂԼԵԱՆ

Մարդ արարածը ամբողջութիւն մըն է՝ շունչի, յոյզի եւ միտքի:
Չարենցի մէկ երկարաշունչ բանաստեղծութիւնը (76 տող) «ԽՈՀ» խորագրի տակ, կը սկսի այսպէս.- «Ես մարդ եմ, պոէտ ու քաղաքացի»: 

ՄԵ՜Ծ ՀԱՆԵԼՈՒԿ ՄԸ ԼՈՒԾԵՑԻ, ԷՎՐԵՔԱ՜…

Ս. ՄԱՀՍԷՐԷՃԵԱՆ

Թէ նշանաւոր Արքիմետէսի «Էվրեքա» բացագանչութիւնը իրմէ ետք քանի՞ անգամ հնչած է՝ վստահաբար հաշիւը պահող չէ եղած, ու եթէ անունս ալ աւելնայ այդ ցանկին վրայ, վստահաբար մեծ գիտնականին հոգը պիտի չըլլայ։
Ըսեմ, թէ քանի մը օր առաջ ի՛նչ պատահեցաւ, որ ժպրհեցայ անունս արձանագրել այդ ցանկին վրայ։

ԻՆՉՈ՞Ւ ԱՐՏԱԳԱՂԹ

ՀՐԱԿ ՓԱՓԱԶԵԱՆ

Թուրքիա ժամանած Հայաստանի քաղաքացիներու մասին յօդուածաշարքիս կը սկսիմ խնդրի ակունքներէն։ Նախքան յաջորդ յօդուածով քննելը, թէ ինչո՞ւ յատկապէս դէպի Թուրքիա, կ՚արժէ հարց տալ՝ ինչո՞ւ արտագաղթ։

ԽՕՍԻԼ ԱԶԳԱՅԻՆ ԼԵԶՈՒԻ ԷԱԿԱՆՈՒԹԵԱՆ ԵՒ ԱՆՈՐ ԱՅԼԵՒՍ ԱՆԹԱՔՈՅՑ ԱՂԷՏԻ ՄԱՍԻՆ

ՅԱԿՈԲ ՊԱԼԵԱՆ

Ֆրանսացի ուսուցիչ եւ գրող Ժան-Փոլ Պրիկելի ահազանգ կը հնչեցնէ ֆրանսերէնի նահանջի եւ ձեւազեղծման ի տես: Իր յօդուածին խորագիրն է. «Պաշտօնական լեզուն ֆրանսերէնն է, ոչ կլուպի-պուլկան»: Եթէ ֆրանսացին կ՚ահազանգէ, ի՞նչ պէտք է մտածէ եւ ընէ հայը, Հայաստան եւ սփիւռք(ներ), երբ օտար բառերով խճողել հայերէնը կամ օտար լեզուով խօսիլ եւ գրել յառաջդիմութիւն կը համարուին, այսինքն՝ դասակարգ կը փոխենք, կ՚ըլլանք բանգէտ եւ ազնուական, կը ծալենք եւ կը նստինք վրան մեր ինքնութիւն-հարազատութեան:

ՆՕԱՄ ՉՈՄՍՔԻԱԿԱՆ ԳՈՀԱՐ ԴԻՏԱՐԿՈՒՄՆԵՐ

ՄԵԹՐ ԳԱՍՊԱՐ ՏԷՐՏԷՐԵԱՆ

Հանրածանօթ հեղինակաւոր լեզուաբան եւ յանձնառու յառաջապահ հրապարակախօս, հրեայ՝ հակասիոնական, եւ ամերիկահպատակ՝ հակամերիկեան ու հակաիմփերիալիստ՝ նոյն դպրոցին պատկանող հեղինակաւոր հայ հրապարակախօս Դաւիթ Պարսամեանի ունեցած զրոյցներուն մէկ հաւաքածոն՝ “The Prosperous Few and the Restless Many” վերնագրով (հրատարակուած 1993 թուին, Odonian Press-ի The Real Story շարքէն) վերստին կարդալու առիթը ունեցայ, եւ ընթերցողներուն օգտակար համարելով հոն արձանագրուած շարք մը դիտարկումներուն անդրադարձը, որոշեցի գրել ներկայ խճանկարը այդ դիտարկումներուն։

Էջեր